Chililalila Center (donderdag)

Dit is het project van Kara Counseling dat ze hebben opgestart in de compound: Makululu. Ik heb dit al eens bezocht met Yves, tijdje geleden. Donderdag ben ik er een hele dag naartoe gegaan! Het plan was om mee te gaan met de mensen van home based care. 7.30u werden nog wat andere mensen en mezelf opgehaald in Kabwe-town, iedereen super vriendelijk, da’s echt een groot verschil met België hoor! Je komt ergens voor de eerste keer, ze leiden je rond, vangen je op, precies of je kent die mensen al langer, je kan ook gewoon elke organisatie bezoeken en er gewoon een dagje met meegaan enz! De verpleegster waar ik normaal in de namiddag samen met op huisbezoek mocht, ging vandaag dan toch maar geen huisbezoeken doen. Geen probleem. Het project heeft 2 klassen, met kleuters. Dit zijn kinderen die geen ouders meer hebben en vaak besmet zijn met HIV. Hun grootmoeders zorgen vaak voor hen. Ze krijgen dan ontbijt en lunch op school. In het project is dan ook een programma opgestart waar ze werken met de grootouders. In de voormiddag heb ik de hele tijd in het klasje rondgehangen, wat een heel leuke ervaring was! Maar wel heel vermoeiend want die kinderen kunnen geen twee minuten zwijgen en op hun stoel zitten enjaa aangezien ik dan ook nog een “blanke” bezoeker was, hingen ze letterlijk aan mijn lijf! Sommige kinderen hingen dus gewoon aan mijn been? De hele tijd… Maar het zijn wel schatjes! Het is wel erg, ze krijgen dan uniformpjes van het project, maar je ziet echt dat die kinderen niks hebben thuis. Kleren gescheurd, vuil in hun haren,… dat is echt jammer… En ook die leerkrachten zeiden dan, ja wij hebben hier geen vakanties, want we zijn bang als we dat inlassen, dat die kinderen gewoon geen eten hebben/krijgen. Dit zijn echt toestanden waar ik echt moeilijk mee overweg kan! Ik had dan ook een gesprek met die leerkrachten over het HIV/AIDS probleem, en ze vroegen me hoe wij er mee omgingen in België? Jaa hoe gaan wij daar mee om? Je kan dat echt niet vergelijken, de impact hier in Zambia is echt enorm! En het is echt confronterend als je moet zeggen dat ik niet voor nichtjes of neefjes moet zorgen omdat hun ouders niet gestorven zijn aan AIDS?

In de namiddag heb ik dan een hele tijd met die kinderen gespeeld! Of zij met mij? Want ze hingen gewoon aan mij… Die leerkracht zei zo op een gegeven moment RUN and see what they will do, ik begon daar te lopen, heel die bende (70 kinderen) waren daar achter mij aan het crossen, haha.. ja en die lopen dan nog sneller:)
Leuke dag!!