Wanneer Wouter aankwam had hij een super leuke grote bruine enveloppe bij! Natuurlijk van ons Poeli :) Met allerlei leuke dingen in: chocolade, glam it, Fornarina-gids-nieuwe collectie, briefjes, een zalige T shirt van I love Zambia :) Merci meid! Echt dat is super leuk!
Men mam enz hadden natuurlijk ook nog een briefje enz meegegeven! En Elke en Davy hadden een super leuke film gemaakt van ons familieweekendje Hengeloef, van die kleine Ramses die speciaal piet piraat voor mij zingt enz :) en die Hiphop roept en breakdanced! Jaa dat klein mannetje heeft me weer doen wenen!
Wanneer we van onze trip van Livingstone thuis kwamen, lag er een briefje op men bed van André en Lief, heel tof! Bedankt!
En ook een postpakketje van Stefanie en Ciske! Kei leuk! Echt! En lekkere snoepjes! Zalig doosje en briefjes! Merci hé!!
Martien en Hans, ook van jullie had ik een tijdje geleden een kaartje vanuit Gent gekregen! Thanks!
Het is leuk van jullie te horen en jaa dat doet me wat! Ik voel me gesteund!
En ik besef hier heel goed wat voor een leuk en goed gezinnetje ik wel niet heb en zulke leuke en lieve vriendinnetjes!!!
Monday, March 31, 2008
En een mooie sunset
Dit was tijdens de avond game-drive :) Opzoek naar leeuwen, die we niet gevonden hebben!
Botswana Chobe rivier
Voor vrijdag en zaterdag hadden we een safari-trip naar Botswana gepland. ’s Morgens heel vroeg uit de veren, busje in, een uurtje rijden, grens oversteken met een overzet naar Botswana. Daar werden we opgehaald door de mensen van de safari-trip. Maar eerst moesten we met onze schoenen op zo’n ingespoten matje, tegen de overdracht van de gekke koeienziekte, jaa dat kennen ze hier dus ook?!
‘s Morgens hebben we een boottrip gedaan op de Chobe-rivier, ligt ook op de grens met Namibië. Op het bootje kregen we een zalig ontbijt, in de namiddag een lekker lunch op het kampterrein, kleine siësta en in de late namiddag zijn we vertrokken voor een trip door het park met de jeep.
Prachtig echt, zo’n uitzicht, zoals in sprookjes, alles is zo puur… (het toerisme dan buiten beschouwing gelaten) Tijdens de bootcruise hebben we heel veel grote leguanen, super mooie kleine en grote elegante en mooi gekleurde vogeltjes, mega-kroko’s van super dichtbij gezien! Dan hebben we ook een aap gezien, waarvan zijn benen verlamd/gebroken waren en ook een kleine dode olifant, echt super zielig! We hebben ook heel wat families hippo’s (nijlpaarden) gezien, super vééél olifanten van heel dichtbij, in het water, aan het drinken, aan het spelen,… Echt 50 tegelijk ofz, heel mooi! En die kleintjes, ze zijn zo schattig! Enorm veel verschillende soorten antilopen! De hele familie giraffe is ook onze pas gekruist, elegante dieren, echt mooi!
’s Avonds wanneer we terug kwamen van onze jeep-safari, het was al donker. Wanneer we aankwamen aan onze tenten, jaa tenten midden in de bush, midden in dat park! Je leest het goed, geen omheining, nee niks gewoon vier tentjes en een tentje om onder te eten. Wanneer we uit de jeep stapten zagen we dus, dat er 5 olifanten rond onze tenten stonden, 2m er vandaan. Ik weeral bang, maar tegelijkertijd vond ik dat wel prachtig! We hebben daar de avond door gebracht aan het kampvuur met een hapje eten en een glaasje wijn! Heel gezellig! Een meisje van Australië: Anna, een ouder koppel: Bev en Bob én Wouter en ik. Een leuke groep!
De volgende dag zijn we door een hele familie buffels gereden, onze gids zag dat er een buffel gewond was, dus er moesten ergens luipaarden of leeuwen in de buurt zijn. Wij met onze jeep er naar opzoek! En we hebben een luipaard voor 5mintjes gespot en weg was ie… Heel veel zwijntjes, echt lelijke beesten (zie leeuwenkoning), ook van die fonky kipjes met blauwe hoofdjes en die hun pluimen stonden vol witte bolletjes, trendy kippen dus :) Als aflsuiter hebben we nog een boottripje gedaan, nog voor de laatste keer genoten van de prachtige uitzichten en dieren die we zagen! Wanneer wij van dat bootje stapten, kwam ik toch wel Kirsten Blommaert tegen zeker? Hahaaa iemand van Beveren in Botswana, de wereld is toch zo klein! Zij had daar dus haar stage gedaan en haar ouders wonen in Zuid Afrika en ze waren nu nog van haar laatste dagen daar aan het genieten voor ze terug naar België ging! Grappig!
Betalen om de grens over te steken, terug busje in richting Jollyboys! ’s Avonds was er daar nog een BBQ en daarna ons bed in, de volgende dag al weer om half 6 de bus op richting Lusaka! Alles verliep tamelijk vlot en deze keer hebben we in Lusaka maar een half uurtje moeten wachten op het busje dat naar Kabwe reed! ’s Avonds aangekomen, totaal uitgeput in Kabwe!
‘s Morgens hebben we een boottrip gedaan op de Chobe-rivier, ligt ook op de grens met Namibië. Op het bootje kregen we een zalig ontbijt, in de namiddag een lekker lunch op het kampterrein, kleine siësta en in de late namiddag zijn we vertrokken voor een trip door het park met de jeep.
Prachtig echt, zo’n uitzicht, zoals in sprookjes, alles is zo puur… (het toerisme dan buiten beschouwing gelaten) Tijdens de bootcruise hebben we heel veel grote leguanen, super mooie kleine en grote elegante en mooi gekleurde vogeltjes, mega-kroko’s van super dichtbij gezien! Dan hebben we ook een aap gezien, waarvan zijn benen verlamd/gebroken waren en ook een kleine dode olifant, echt super zielig! We hebben ook heel wat families hippo’s (nijlpaarden) gezien, super vééél olifanten van heel dichtbij, in het water, aan het drinken, aan het spelen,… Echt 50 tegelijk ofz, heel mooi! En die kleintjes, ze zijn zo schattig! Enorm veel verschillende soorten antilopen! De hele familie giraffe is ook onze pas gekruist, elegante dieren, echt mooi!
’s Avonds wanneer we terug kwamen van onze jeep-safari, het was al donker. Wanneer we aankwamen aan onze tenten, jaa tenten midden in de bush, midden in dat park! Je leest het goed, geen omheining, nee niks gewoon vier tentjes en een tentje om onder te eten. Wanneer we uit de jeep stapten zagen we dus, dat er 5 olifanten rond onze tenten stonden, 2m er vandaan. Ik weeral bang, maar tegelijkertijd vond ik dat wel prachtig! We hebben daar de avond door gebracht aan het kampvuur met een hapje eten en een glaasje wijn! Heel gezellig! Een meisje van Australië: Anna, een ouder koppel: Bev en Bob én Wouter en ik. Een leuke groep!
De volgende dag zijn we door een hele familie buffels gereden, onze gids zag dat er een buffel gewond was, dus er moesten ergens luipaarden of leeuwen in de buurt zijn. Wij met onze jeep er naar opzoek! En we hebben een luipaard voor 5mintjes gespot en weg was ie… Heel veel zwijntjes, echt lelijke beesten (zie leeuwenkoning), ook van die fonky kipjes met blauwe hoofdjes en die hun pluimen stonden vol witte bolletjes, trendy kippen dus :) Als aflsuiter hebben we nog een boottripje gedaan, nog voor de laatste keer genoten van de prachtige uitzichten en dieren die we zagen! Wanneer wij van dat bootje stapten, kwam ik toch wel Kirsten Blommaert tegen zeker? Hahaaa iemand van Beveren in Botswana, de wereld is toch zo klein! Zij had daar dus haar stage gedaan en haar ouders wonen in Zuid Afrika en ze waren nu nog van haar laatste dagen daar aan het genieten voor ze terug naar België ging! Grappig!
Betalen om de grens over te steken, terug busje in richting Jollyboys! ’s Avonds was er daar nog een BBQ en daarna ons bed in, de volgende dag al weer om half 6 de bus op richting Lusaka! Alles verliep tamelijk vlot en deze keer hebben we in Lusaka maar een half uurtje moeten wachten op het busje dat naar Kabwe reed! ’s Avonds aangekomen, totaal uitgeput in Kabwe!
Walking safari
De volgende dag hadden we een walking safari geboekt. Aan de Falls is er een nationaal park, Mosi oa Tunya, genaamd.
We werden door een jeep in dat park gedropt, ik weeral met een angstig gevoel natuurlijk, aan het wandelen… We waren met 6 personen, een gids en nog een bewaker (uiteraard met geweer) Het begon rustig met enkele killer-spinnen, super veel antiloopjes, mega-torren, kameleon, apen… Daarna hebben we zebra’s gezien en dieren met de naam: wildebeest (grappige naam), giraffe en een “witte” neushoorn op 2 meter!
Echt gek, na een tijdje voel je je wel op je gemak, als je ziet dat die beesten niks doen. En je wordt echt goed begeleid! Een heel leuke ervaring, wel spannend, maar leuker dan in een jeep in zo een park!
We hebben woensdag en donderdag het stadje Livingstone verkent, aan het zwembad gerelaxed, marktjes afgelopen, lekker Afrikaans gaan eten,… lekker relaxed dus.
We werden door een jeep in dat park gedropt, ik weeral met een angstig gevoel natuurlijk, aan het wandelen… We waren met 6 personen, een gids en nog een bewaker (uiteraard met geweer) Het begon rustig met enkele killer-spinnen, super veel antiloopjes, mega-torren, kameleon, apen… Daarna hebben we zebra’s gezien en dieren met de naam: wildebeest (grappige naam), giraffe en een “witte” neushoorn op 2 meter!
Echt gek, na een tijdje voel je je wel op je gemak, als je ziet dat die beesten niks doen. En je wordt echt goed begeleid! Een heel leuke ervaring, wel spannend, maar leuker dan in een jeep in zo een park!
We hebben woensdag en donderdag het stadje Livingstone verkent, aan het zwembad gerelaxed, marktjes afgelopen, lekker Afrikaans gaan eten,… lekker relaxed dus.
Tripje met Wout naar Livingstone
Na de lange en vermoeiende trip van Wouter, hebben we zondag overnacht in Lusaka, in Chachacha backpackers. Maandagochtend, om 5u opgestaan om de bus van 6u richting Livingstone te halen! Er stond ons een 8u lange busreis te wachten… Om half 7 is de bus vertrokken, op tijd dus :) Gelukkig was de baan ok! Maar het laatste deel van de weg, was niet meer echt ok! Die bus reed echt te snel, bulten ontwijken, voorbijsteken,… Maar we zijn goed aangekomen, gelukkig!
We hebben de week doorgebracht in een backpackers: Jollyboys, echt heeel aangenaam!
Allemaal jonge mensen die aan het rondreizen zijn, pooltafel, zwembad, zalige chill-out met leuke fleurige kussens, leuke hutjes, keuken die je kon gebruiken, propere en goede douche’s, KORTOM: super dus! Vakantie!
Dinsdag, trip naar de Victoria Falls! Alle verhalen die ik er over gehoord had, waren dus echt waar! Het was eigenlijk een onbeschrijfelijke ervaring! Het is dan ook één der zeven wereld wonderen! Jaa hier in Zambia :) Echt, abnormaal: prachtig uitzicht, smook that tunders, veeeeel water,…
Je kon naar de boiling pot gaan, dit is de plaats waar al het water naar beneden is gekomen en waar het alle richtingen uitgaat. De boiling pot was wel niet zomaar te bereiken. We gingen op een padje naar beneden, dat padje 50cm plaats om te lopen, voor de rest allemaal begroeit, beetje spannend en bangelijk tegelijk! Op een gegeven moment hoor ik een vies geritsel en ik zie een enorm beest: ik waaaaa Wouter dat is een slang, wij al bang, twijfel, gaan we terug naar boven of niet, beslist om snel verder te gaan… Nu was dat een enorme leguaan! Pff… Verder stappen dus! We kwamen dan na een hele tocht aan, aan een rivier, maar de andere Belgische meiden hadden me gezegd: als je denkt dat je er bent dan ben je er helemaal nog niet. Dit was dus het punt dat zij bedoelden! Hier stond een lokale “gids” en die heeft ons naar de boiling pot geleid. Het was prachtig waar wij allemaal gelopen hebben! Door de rivier, op stenen klimmen, uitschuiven, terug door de rivier,… Hier en daar wat andere klauterende toeristen tegengekomen. Tot we aan een hele hoop rotsen uitkwamen die grensde aan DE rivier, de boiling pot! Geweldig uitzicht: de falls, de stoom, het neerkomend water, de brug naar Zimbabwe,… ( zie Foto’s)
Onze gids dan een kleine fooi gegeven, alleen hadden we dat nooit gevonden en bereikt!
Op onze terugweg naar boven ineens aapjes een heel eind verder, schattig denk je dan en maar foto’s nemen. Ineens apen van overal, echt super veel, ik natuurlijk super bang, heel het de weg lag vol, sprongen naast ons liepen gewoon naast ons! Gelukkig was Wout bij mij, want ik was echt bang! Achteraf was het wel een leuke ervaring :)
We hebben de watervallen vanuit verschillende punten te zien gekregen! Heel mooi!
En we hebben ook aan het punt gestaan, boven, waar het water op het punt was om naar beneden te kletsen! Echt jaa het is onbeschrijfelijk, echt machtig!
Voor de Falls was er ook een brug waar je op kon en die leidde naar een eiland tussen the falls-Zambia-Zimbabwe. Die brug was super hoog en ging volledig op in “the smook that tunders” enorm veel water op je kop dus :) Je kon zo van die regenjasjes huren, eerst wou ik dat niet doen, gelukkig hebben we dat toch gedaan! Kletsnat! Maar een geweldig gevoel, voor die watervallen staan, op zo’n hoogte, en door al dat water nat gesproeid worden! Fantastisch! En ook hier op onze terugweg weer veel aapjes!
Zalige dag! We hebben hier een hele dag gespendeerd! Een echte aanrader! Op onze weg naar huis nog even wat souveniers op een marktje gekocht! Afbieden dus!
We hebben de week doorgebracht in een backpackers: Jollyboys, echt heeel aangenaam!
Allemaal jonge mensen die aan het rondreizen zijn, pooltafel, zwembad, zalige chill-out met leuke fleurige kussens, leuke hutjes, keuken die je kon gebruiken, propere en goede douche’s, KORTOM: super dus! Vakantie!
Dinsdag, trip naar de Victoria Falls! Alle verhalen die ik er over gehoord had, waren dus echt waar! Het was eigenlijk een onbeschrijfelijke ervaring! Het is dan ook één der zeven wereld wonderen! Jaa hier in Zambia :) Echt, abnormaal: prachtig uitzicht, smook that tunders, veeeeel water,…
Je kon naar de boiling pot gaan, dit is de plaats waar al het water naar beneden is gekomen en waar het alle richtingen uitgaat. De boiling pot was wel niet zomaar te bereiken. We gingen op een padje naar beneden, dat padje 50cm plaats om te lopen, voor de rest allemaal begroeit, beetje spannend en bangelijk tegelijk! Op een gegeven moment hoor ik een vies geritsel en ik zie een enorm beest: ik waaaaa Wouter dat is een slang, wij al bang, twijfel, gaan we terug naar boven of niet, beslist om snel verder te gaan… Nu was dat een enorme leguaan! Pff… Verder stappen dus! We kwamen dan na een hele tocht aan, aan een rivier, maar de andere Belgische meiden hadden me gezegd: als je denkt dat je er bent dan ben je er helemaal nog niet. Dit was dus het punt dat zij bedoelden! Hier stond een lokale “gids” en die heeft ons naar de boiling pot geleid. Het was prachtig waar wij allemaal gelopen hebben! Door de rivier, op stenen klimmen, uitschuiven, terug door de rivier,… Hier en daar wat andere klauterende toeristen tegengekomen. Tot we aan een hele hoop rotsen uitkwamen die grensde aan DE rivier, de boiling pot! Geweldig uitzicht: de falls, de stoom, het neerkomend water, de brug naar Zimbabwe,… ( zie Foto’s)
Onze gids dan een kleine fooi gegeven, alleen hadden we dat nooit gevonden en bereikt!
Op onze terugweg naar boven ineens aapjes een heel eind verder, schattig denk je dan en maar foto’s nemen. Ineens apen van overal, echt super veel, ik natuurlijk super bang, heel het de weg lag vol, sprongen naast ons liepen gewoon naast ons! Gelukkig was Wout bij mij, want ik was echt bang! Achteraf was het wel een leuke ervaring :)
We hebben de watervallen vanuit verschillende punten te zien gekregen! Heel mooi!
En we hebben ook aan het punt gestaan, boven, waar het water op het punt was om naar beneden te kletsen! Echt jaa het is onbeschrijfelijk, echt machtig!
Voor de Falls was er ook een brug waar je op kon en die leidde naar een eiland tussen the falls-Zambia-Zimbabwe. Die brug was super hoog en ging volledig op in “the smook that tunders” enorm veel water op je kop dus :) Je kon zo van die regenjasjes huren, eerst wou ik dat niet doen, gelukkig hebben we dat toch gedaan! Kletsnat! Maar een geweldig gevoel, voor die watervallen staan, op zo’n hoogte, en door al dat water nat gesproeid worden! Fantastisch! En ook hier op onze terugweg weer veel aapjes!
Zalige dag! We hebben hier een hele dag gespendeerd! Een echte aanrader! Op onze weg naar huis nog even wat souveniers op een marktje gekocht! Afbieden dus!
Monday, March 17, 2008
En dan BBQ
Maggie aan de barbeque! Yves en de 2 Belgische meisjes: Lien en Stefanie verblijven bij haar!
Samen op de tractor
Kate, Marie, Elke, Lien, Yasmien, Evelien, ik, Lara en dan vooraan Ant Eve en Rag en helemaal achter mij: Stefanie
Zondag: Farm
Rag had alle Belgische meisjes en nog wat andere Zambiaanse en Engelse vrienden uitgenodigd op zijn “farm”. Een super groot domein, prachtig uitzicht! Overal mooie natuur! Met de hele bende op de tractor voor een rondleiding! Hij heeft ook een tabaksplantage, voor sigaren, knap om eens te zien! (zie foto’s)
Veel maïs en tomaten velden en vooral veel mooie natuur! Ergens achteraan op het domein was er een rivier met stroomversnellingen en een mini watervalletje! Heel mooi en natuurlijk zijn we er een duikje in gaan nemen!:) Zalig! Het werd zelf iets te goed, we kregen zelfs drankjes in het water, leuk drankje ontdekt: Red’s=cider!
Wanneer we uit het water kwamen begon het net te regenen! Jammer, maar geen nood, terug op weg naar de boerderij stond er een zalige barbecue op ons te wachten!
Weeral eens een dag in het paradijs :) Hier hebben we de hele dag doorgebracht,
’s avonds doodop, eerst nog een episode van 24 gezien en dan zalig geslapen…
Deze week 4 dagen werken, want vrijdag is het GOEDE vrijdag = public holiday:)
Jaa en dan zondag arriveert Wouter! En dan heb ik 2 weekjes vakantie:)
Dus dan zullen jullie iets minder van me horen, maar daarna zal ik heel veel te vertellen hebben en hopelijk kan ik jullie dan ook veel mooie foto’s laten zien!
Veel maïs en tomaten velden en vooral veel mooie natuur! Ergens achteraan op het domein was er een rivier met stroomversnellingen en een mini watervalletje! Heel mooi en natuurlijk zijn we er een duikje in gaan nemen!:) Zalig! Het werd zelf iets te goed, we kregen zelfs drankjes in het water, leuk drankje ontdekt: Red’s=cider!
Wanneer we uit het water kwamen begon het net te regenen! Jammer, maar geen nood, terug op weg naar de boerderij stond er een zalige barbecue op ons te wachten!
Weeral eens een dag in het paradijs :) Hier hebben we de hele dag doorgebracht,
’s avonds doodop, eerst nog een episode van 24 gezien en dan zalig geslapen…
Deze week 4 dagen werken, want vrijdag is het GOEDE vrijdag = public holiday:)
Jaa en dan zondag arriveert Wouter! En dan heb ik 2 weekjes vakantie:)
Dus dan zullen jullie iets minder van me horen, maar daarna zal ik heel veel te vertellen hebben en hopelijk kan ik jullie dan ook veel mooie foto’s laten zien!
Saturday, March 15, 2008
Vrijdag: Mobile clinic
Op de stage was er donderdag niet zoveel te doen, en het zag er naar uit dat het vrijdag ook zo ging worden... Dus ik besloot om te vragen of het goed was dat ik een andere organisatie ging bezoeken. En de baas zei: "No problem":)
De mobile clinic, dit zijn zorgverstrekkers, een team van vijf personen, die tweemaal per week outreachend werken. Ze trekken met hun wagen naar “the villages”. Het probleem met deze gemeenschappen, dorpen is dat ze vaak zeer ver weg zijn van een dorpskern, een hospitaal en dergelijke. Kara Counseling voorziet deze mensen van medicijnen, eerste hulp, wanneer er ernstige zaken zijn, worden deze mensen wel verzocht van naar het hospitaal te gaan. Ze zeiden tegen mij: "Vandaag gaan we naar the bush” Ik: "OK":)
Ik vond het heel interessant om te zien wat ze deden. Ik denk ook dat het een heel goed initiatief is, want er is daar zo een groot tekort aan zorg en ook aan transport naar de dorpskernen. Het dorp waar wij geweest zijn, lag 50 km gelegen van Kabwe, geen enkele bus natuurlijk die daar naar toe rijd. De weg, als je het al een weg kunt noemen, was verschrikkelijk, vol putten. Totaal door elkaar gerammeld zijn we daar aangekomen! Wanneer er veel regen valt, denk ik dat je er al helemaal niet geraakt.
De mensen kunnen hun problemen uitleggen, de klachten worden genoteerd en dan is er een andere persoon, die allerlei medicijnen voor de klachten meegeeft(gratis).
Wat wel raar is dat mensen echt in een rij staan aan te schuiven en dan hun problemen, ziekte’s moeten vertellen en iedereen die gewoon staat mee te luisteren. Ik denk dat dit misschien ook wel wat mensen tegen houd. Maar op 4uur tijd zijn er 200 mensen achter medicijnen komen vragen, een onderzoek wordt er niet gedaan, er is geen dokter aanwezig. En 20 mensen hebben hun laten testen op HIV/AIDS. Waarvan 4 positief getest zijn.
Jammer dat ik geen Bemba spreek, want de mensen vanuit dit dorp spraken echt niet veel Engels, of nog net “How are you”.
Het was af en toe echt wel schrijnend, hoe jonge meisjes met al twee of mee kinderen rond liepen, uitgerafelde kleedjes, mensen die verschrikkelijke wonden hadden op hun benen enz. Ik heb mee de kindjes helpen wegen en de klachten van de patiënten opgeschreven. Ik vond het soms lastig om er zoals blanke maar wat tussen te zitten. Op een gegeven moment zit er een meisje bij ons met haar kindje, we vroegen haar naar haar naam en die van het kindje. Het kindje noemde "muzungu"= "blanke" Ineens roept die zorgverstrekker over die hele plaats Muzungu like this one? En natuurlijk wijzend naar mij, iedereen die daar begint te lachen!! Jaa.. da's zijn dus lastige (rode kaakjes:) maar wel grappige momenten!
De mobile clinic, dit zijn zorgverstrekkers, een team van vijf personen, die tweemaal per week outreachend werken. Ze trekken met hun wagen naar “the villages”. Het probleem met deze gemeenschappen, dorpen is dat ze vaak zeer ver weg zijn van een dorpskern, een hospitaal en dergelijke. Kara Counseling voorziet deze mensen van medicijnen, eerste hulp, wanneer er ernstige zaken zijn, worden deze mensen wel verzocht van naar het hospitaal te gaan. Ze zeiden tegen mij: "Vandaag gaan we naar the bush” Ik: "OK":)
Ik vond het heel interessant om te zien wat ze deden. Ik denk ook dat het een heel goed initiatief is, want er is daar zo een groot tekort aan zorg en ook aan transport naar de dorpskernen. Het dorp waar wij geweest zijn, lag 50 km gelegen van Kabwe, geen enkele bus natuurlijk die daar naar toe rijd. De weg, als je het al een weg kunt noemen, was verschrikkelijk, vol putten. Totaal door elkaar gerammeld zijn we daar aangekomen! Wanneer er veel regen valt, denk ik dat je er al helemaal niet geraakt.
De mensen kunnen hun problemen uitleggen, de klachten worden genoteerd en dan is er een andere persoon, die allerlei medicijnen voor de klachten meegeeft(gratis).
Wat wel raar is dat mensen echt in een rij staan aan te schuiven en dan hun problemen, ziekte’s moeten vertellen en iedereen die gewoon staat mee te luisteren. Ik denk dat dit misschien ook wel wat mensen tegen houd. Maar op 4uur tijd zijn er 200 mensen achter medicijnen komen vragen, een onderzoek wordt er niet gedaan, er is geen dokter aanwezig. En 20 mensen hebben hun laten testen op HIV/AIDS. Waarvan 4 positief getest zijn.
Jammer dat ik geen Bemba spreek, want de mensen vanuit dit dorp spraken echt niet veel Engels, of nog net “How are you”.
Het was af en toe echt wel schrijnend, hoe jonge meisjes met al twee of mee kinderen rond liepen, uitgerafelde kleedjes, mensen die verschrikkelijke wonden hadden op hun benen enz. Ik heb mee de kindjes helpen wegen en de klachten van de patiënten opgeschreven. Ik vond het soms lastig om er zoals blanke maar wat tussen te zitten. Op een gegeven moment zit er een meisje bij ons met haar kindje, we vroegen haar naar haar naam en die van het kindje. Het kindje noemde "muzungu"= "blanke" Ineens roept die zorgverstrekker over die hele plaats Muzungu like this one? En natuurlijk wijzend naar mij, iedereen die daar begint te lachen!! Jaa.. da's zijn dus lastige (rode kaakjes:) maar wel grappige momenten!
Wednesday, March 12, 2008
YOUTH day
Vandaag is het jeugddag, een vrije dag voor iedereen!
Ik ben samen met een hele bende ex-vrijwilligers de organisatie (SPW) gaan kuisen in “General Hospital” op de kinderafdeling. Op een korte tijd is daar heel veel goed werk gebeurd! Echt verschrikkelijk hoe weinig en slechte infrastructuur, materiaal,… daar aanwezig is. Nu blinkt alles! Als afsluiter heeft Manny, program manager, ook heel veel appelsientjes en bananen geschonken aan de kinderen!
Ja die loyaliteit, verbondenheid, inzet, energie, vrijwilligheid van deze jongeren hier, is iets wat je in België niet vaak tegen komt denk ik!
Ik ben samen met een hele bende ex-vrijwilligers de organisatie (SPW) gaan kuisen in “General Hospital” op de kinderafdeling. Op een korte tijd is daar heel veel goed werk gebeurd! Echt verschrikkelijk hoe weinig en slechte infrastructuur, materiaal,… daar aanwezig is. Nu blinkt alles! Als afsluiter heeft Manny, program manager, ook heel veel appelsientjes en bananen geschonken aan de kinderen!
Ja die loyaliteit, verbondenheid, inzet, energie, vrijwilligheid van deze jongeren hier, is iets wat je in België niet vaak tegen komt denk ik!
Zondag: Lower Zambezi
Luc, broer van Yves heeft een 4x4, handig dus! Het was een tripje van iets meer dan 2uur! Over het algemeen was het een goed aangelegde weg, dus dat verliep vlot! Ondertussen genieten van het mooie landschap, prachtige ongerepte natuur, bergen, aapjes die de straat oversteken, overal geitjes, en natuurlijk ook hier en daar wat magere koeienJ
We gingen naar een lodge, van Hollandse uitbaters, dat was wel grappig, Luc kende die natuurlijk weer, ik heb de indruk dat hij iedereen hier kent!
Deze lodge was vlak aan de rivier gelegen, mooi uitzicht! We hebben hier lekker gegeten, gezwommen, genoten van het goede weer. Wanneer er wat wolken kwamen (minder warm!), hebben we ook een 2uur lange bootsafari gedaan. Heel leuke ervaring! Super veel hippo’s tegen gekomen, maar die zijn bijna steeds volledig onder water en laten af en toe hun ogen, bek, hoofd,… eens zien. Naar tschijnt zijn dit heel gevaarlijke dieren, op het land? We hebben ook heel veel mooie vogels en olifanten gezien:) Wanneer je een safari op het land doet heb je ook kans op leeuwen en hyena’s, niet gezien dus!
Echt een zalige dag!
'S avonds bij Luc gelogeerd en gehaktballetjes in tomatensaus met platte patatjes gegeten,
echt Belgisch eten:)
Maandag ochtend om 7uur gingen we de bus terug naar huis nemen, ik had met mijn “baas” afgesproken om na de lunch te beginnen werken, allemaal: “no problem!”
Afgezet door Luc aan het busstation werden we weer bestormd door proppers, nee niet voor discotheken, maar voor hun bus! Er werd ons verteld dat we om 7.30u een bus naar Kabwe hadden, perfect dachten wij! Jaa wat we natuurlijk niet wisten, is dat de bus enkel vertrekt, als ze helemaal vol is! Maar tot de laatste plaats dan hé! We zaten op een grote bus, met 70 plaatsen (kleintjes zijn sneller vol, maar Yves had zijn gitaar bij, dus dat ging niet!)
De bus was om 10u nog niet weg, ik nog eens gaan vragen wanneer we vertrokken…
Om 12u komen we er achter, dat de bus enkel vertrekt dat ze helemaal vol is! En er waren dan nog meer dan 20 plaatsen vrij! Ons geld kregen we niet terug, dus veranderen van bus, was dus geen optie!
Verschrikkelijk, écht! Relativeren, geduld hebben en u vooral ni druk maken! We hebben dus 8u zitten wachten!!8u! Gewoon om gek te worden eigenlijk! Je moet je dat eens in België voorstellen! Als je daar staat te wachten komen ze dan ook nog eens te gekke dingen verkopen, wij hebben dus een spiegel, petjes, een film, eten, drinken,… gekocht, en natuurlijk heel veel gelachen, op den duur wordt ge daar simpel van!Twas dan ook nog eens 37 graden:)
Eindelijk vertrokken: Nog geen 100 meter verder, Yves zegt nog, wat kan er nu nog misgaan: botst er toch wel een vrachtwagen tegen het wiel van die bus zeker? Midden op een super druk rondpunt, stopt die bus gewoon, stapt uit, vanalles aan de hand, stapt relatief snel terug in, beetje verder weer een half uur aan de kant om alles te bespreken!
Uiteindelijk waren we tegen 17u ’s avonds in Kabwe! Niet gewerkt dus vandaag!
Van het paradijs (Lower Zambezi) naar de hell(bus!)
We gingen naar een lodge, van Hollandse uitbaters, dat was wel grappig, Luc kende die natuurlijk weer, ik heb de indruk dat hij iedereen hier kent!
Deze lodge was vlak aan de rivier gelegen, mooi uitzicht! We hebben hier lekker gegeten, gezwommen, genoten van het goede weer. Wanneer er wat wolken kwamen (minder warm!), hebben we ook een 2uur lange bootsafari gedaan. Heel leuke ervaring! Super veel hippo’s tegen gekomen, maar die zijn bijna steeds volledig onder water en laten af en toe hun ogen, bek, hoofd,… eens zien. Naar tschijnt zijn dit heel gevaarlijke dieren, op het land? We hebben ook heel veel mooie vogels en olifanten gezien:) Wanneer je een safari op het land doet heb je ook kans op leeuwen en hyena’s, niet gezien dus!
Echt een zalige dag!
'S avonds bij Luc gelogeerd en gehaktballetjes in tomatensaus met platte patatjes gegeten,
echt Belgisch eten:)
Maandag ochtend om 7uur gingen we de bus terug naar huis nemen, ik had met mijn “baas” afgesproken om na de lunch te beginnen werken, allemaal: “no problem!”
Afgezet door Luc aan het busstation werden we weer bestormd door proppers, nee niet voor discotheken, maar voor hun bus! Er werd ons verteld dat we om 7.30u een bus naar Kabwe hadden, perfect dachten wij! Jaa wat we natuurlijk niet wisten, is dat de bus enkel vertrekt, als ze helemaal vol is! Maar tot de laatste plaats dan hé! We zaten op een grote bus, met 70 plaatsen (kleintjes zijn sneller vol, maar Yves had zijn gitaar bij, dus dat ging niet!)
De bus was om 10u nog niet weg, ik nog eens gaan vragen wanneer we vertrokken…
Om 12u komen we er achter, dat de bus enkel vertrekt dat ze helemaal vol is! En er waren dan nog meer dan 20 plaatsen vrij! Ons geld kregen we niet terug, dus veranderen van bus, was dus geen optie!
Verschrikkelijk, écht! Relativeren, geduld hebben en u vooral ni druk maken! We hebben dus 8u zitten wachten!!8u! Gewoon om gek te worden eigenlijk! Je moet je dat eens in België voorstellen! Als je daar staat te wachten komen ze dan ook nog eens te gekke dingen verkopen, wij hebben dus een spiegel, petjes, een film, eten, drinken,… gekocht, en natuurlijk heel veel gelachen, op den duur wordt ge daar simpel van!Twas dan ook nog eens 37 graden:)
Eindelijk vertrokken: Nog geen 100 meter verder, Yves zegt nog, wat kan er nu nog misgaan: botst er toch wel een vrachtwagen tegen het wiel van die bus zeker? Midden op een super druk rondpunt, stopt die bus gewoon, stapt uit, vanalles aan de hand, stapt relatief snel terug in, beetje verder weer een half uur aan de kant om alles te bespreken!
Uiteindelijk waren we tegen 17u ’s avonds in Kabwe! Niet gewerkt dus vandaag!
Van het paradijs (Lower Zambezi) naar de hell(bus!)
Zaterdag: Lusaka
Vroeg opgestaan, nog kapot van de avond er voor!
Met het busje richting Lusaka! Afgestapt van de bus, kwerd daar aangevallen door taxi chauffeurs, eindelijk allemaal afgewimpeld… Het plan was dus te voet te gaan naar jeugdherberg, jaa nog geen 20 meter verder wordt ik daar al lastig gevallen door zatte mensen, toch snel een taxi in! Woekerprijzen natuurlijk in de hoofdstad:)
Ik had gereserveerd in een backpackers ding: Chachacha, echt heel gezellig en leuk, zie foto! Yves was al vanaf donderdag in Lusaka, maar die verblijft bij zijn broer. ’S Middags hadden we afgesproken om samen iets te eten, daar zijn we nog een hele bende vrienden van zijn broer tegen gekomen, waar we eigenlijk de hele middag met opgetrokken hebben! ’S Avonds iets gaan eten en dan naar de cinema geweest, slechtste film ooit denk ik: “The Jumper”. Terug aangekomen in chachacha, nog iets gedronken in het barretje aan het zwembad, vakantiestijl:)
Aan de praat geraakt met wat mensen, die op doorreis zijn, jaa wat een leven dat die hebben:)
Dan nog telefoon gekregen van Yves of ik zondag niet meeging met hem en zijn broer naar Lower Zambezi. Natuurlijk:)
Met het busje richting Lusaka! Afgestapt van de bus, kwerd daar aangevallen door taxi chauffeurs, eindelijk allemaal afgewimpeld… Het plan was dus te voet te gaan naar jeugdherberg, jaa nog geen 20 meter verder wordt ik daar al lastig gevallen door zatte mensen, toch snel een taxi in! Woekerprijzen natuurlijk in de hoofdstad:)
Ik had gereserveerd in een backpackers ding: Chachacha, echt heel gezellig en leuk, zie foto! Yves was al vanaf donderdag in Lusaka, maar die verblijft bij zijn broer. ’S Middags hadden we afgesproken om samen iets te eten, daar zijn we nog een hele bende vrienden van zijn broer tegen gekomen, waar we eigenlijk de hele middag met opgetrokken hebben! ’S Avonds iets gaan eten en dan naar de cinema geweest, slechtste film ooit denk ik: “The Jumper”. Terug aangekomen in chachacha, nog iets gedronken in het barretje aan het zwembad, vakantiestijl:)
Aan de praat geraakt met wat mensen, die op doorreis zijn, jaa wat een leven dat die hebben:)
Dan nog telefoon gekregen van Yves of ik zondag niet meeging met hem en zijn broer naar Lower Zambezi. Natuurlijk:)
Vrijdagavond: Miss Nkruhuma
De plaatselijke hogeschool: lerarenopleiding, organiseerde een Miss verkiezing voor de studenten. SPW, mocht gratis binnen en Veronique van SPW zetelde in de jury. Met een bende collega’s gingen we een kijkje nemen. Ik was echt benieuwd! Het werd een heel grappige avond: eerst 2uur optredens: playback, slecht geluid en alles wat kan mis gaan is dan ook mis gegaan! Wel erg…
Daarna begon de verkiezing echt, we hebben echt kapot gegaan van ’t lachen, verschillende outfits en verschillende opdrachtjes, zoals bij ons dusJ
Maar er zaten er heel grappige-originele tussen! Dit afgewisseld met optredens van de lokale bekenden!
Ondertussen ook een kijkje gaan nemen op deze hogeschool, super groot, 600 leerlingen en 400 bedden voor diegene die ook op de campus blijven slapen(kot).
Ik heb het einde van de show niet gehaald, te moe van de hele week, en zaterdagochtend om 7uur vertrek ik naar Lusaka!
Daarna begon de verkiezing echt, we hebben echt kapot gegaan van ’t lachen, verschillende outfits en verschillende opdrachtjes, zoals bij ons dusJ
Maar er zaten er heel grappige-originele tussen! Dit afgewisseld met optredens van de lokale bekenden!
Ondertussen ook een kijkje gaan nemen op deze hogeschool, super groot, 600 leerlingen en 400 bedden voor diegene die ook op de campus blijven slapen(kot).
Ik heb het einde van de show niet gehaald, te moe van de hele week, en zaterdagochtend om 7uur vertrek ik naar Lusaka!
Thursday, March 6, 2008
Kara Counseling project
Gisteren ben ik samen met Yves een ander project van Kara Counseling gaan bezoeken. Dit was gelegen te Makululu, dit is de 2de grootste compound van het hele Afrikaanse continent. Ik kan de grote daar van moeilijk in schatten, omdat wij enkel op de weg naar het centrum gereden hebben, dat is de hoofdweg, het middelpunt, maar het is naar tschijnt enorm groot. Enorm veel mensen samen in erbarmelijke omstandigheden. Heel veel van hen zijn getroffen door verschillende ziekte’s. Wat me ook heel hard is opgevallen, is dat er heel veel kinderen waren. Er werd me verteld, dat er heel veel kinderen hun ouders of toch één ouder verloren zijn omwille van HIV/AIDS, malaria, TB,…
Het zijn heel kleine huizen, vaak 1 ruimte, waarin ze met teveel mensen in samen leven. Het had enkele dagen een beetje geregend en de hoofdweg en sommige stukken grond zagen er omwille van de regen enorm slecht uit. Wat moet het dan zijn, als het regenseizoen echt bezig is?
Het project heeft zowel klasjes, voor kleuters (zie foto’s), als een plaats waar ze VCT Voluntary Counseling and Testing)doen, er zijn mensen die huisbezoeken en outreachend werken, er worden trainingen gegeven aan mensen, die op die manier ook home based care kunnen doen. Het was echt heel interessant om te zien. De meest kwetsbare mensen proberen ze op te zoeken en te bereiken.
Ze hebben ook een grootouders project, omdat vele ouders van de kinderen gestorven zijn, proberen ze met de grootouders te werken. Die grootouders krijgen daar op dat domein dan ook een stukje grond om te bewerken, de oogst mogen ze dan zelf verdelen. Een goed idee, maar er werd helemaal niet gewerkt op dat stukje grond, we gingen een kijkje nemen met Mary (manager Kara Counseling) en zij zag dat ze er weed geplant hadden. Ja ik vond dat eerst grappig, maar eigenlijk is dat echt schrijnend.
De week in SPW is rustig begonnen, momenteel wat extra werk gekregen, eindelijk wat interessanter! Volgende week kan ik ook scholen bezoeken, waar de peer educators van SPW werken, lijkt me interessant! Eindelijk even uit het kantoor!
Vandaag heb ik mijn visum verlengd, dit moet je maandelijks doen!
Wat een rompslomp, beetje omslachtig eigenlijk!
Iedereen raad je dus aan (ook de ambassade van Zambia in België) dat je niet mag zeggen dat je hier werkt, dus je moet zeggen dat je hier wat aan het rond reizen bent.
En die blijven dan zo van die lastige vragen stellen, echt stom eigenlijk…
Ze zeiden dat het opvallend was, dat er zoveel Belgen in Kabwe waren: “Hoe komt dat eigenlijk?” Ik: “Ik heb geen idee, ik heb er nog geen enkele andere ontmoet!” Op dat moment wandelt natuurlijk Yves daar binnenJ
Jaa … grappig!
Maar het is in orde!
Dit weekend een tripje naar Lusaka!
Het zijn heel kleine huizen, vaak 1 ruimte, waarin ze met teveel mensen in samen leven. Het had enkele dagen een beetje geregend en de hoofdweg en sommige stukken grond zagen er omwille van de regen enorm slecht uit. Wat moet het dan zijn, als het regenseizoen echt bezig is?
Het project heeft zowel klasjes, voor kleuters (zie foto’s), als een plaats waar ze VCT Voluntary Counseling and Testing)doen, er zijn mensen die huisbezoeken en outreachend werken, er worden trainingen gegeven aan mensen, die op die manier ook home based care kunnen doen. Het was echt heel interessant om te zien. De meest kwetsbare mensen proberen ze op te zoeken en te bereiken.
Ze hebben ook een grootouders project, omdat vele ouders van de kinderen gestorven zijn, proberen ze met de grootouders te werken. Die grootouders krijgen daar op dat domein dan ook een stukje grond om te bewerken, de oogst mogen ze dan zelf verdelen. Een goed idee, maar er werd helemaal niet gewerkt op dat stukje grond, we gingen een kijkje nemen met Mary (manager Kara Counseling) en zij zag dat ze er weed geplant hadden. Ja ik vond dat eerst grappig, maar eigenlijk is dat echt schrijnend.
De week in SPW is rustig begonnen, momenteel wat extra werk gekregen, eindelijk wat interessanter! Volgende week kan ik ook scholen bezoeken, waar de peer educators van SPW werken, lijkt me interessant! Eindelijk even uit het kantoor!
Vandaag heb ik mijn visum verlengd, dit moet je maandelijks doen!
Wat een rompslomp, beetje omslachtig eigenlijk!
Iedereen raad je dus aan (ook de ambassade van Zambia in België) dat je niet mag zeggen dat je hier werkt, dus je moet zeggen dat je hier wat aan het rond reizen bent.
En die blijven dan zo van die lastige vragen stellen, echt stom eigenlijk…
Ze zeiden dat het opvallend was, dat er zoveel Belgen in Kabwe waren: “Hoe komt dat eigenlijk?” Ik: “Ik heb geen idee, ik heb er nog geen enkele andere ontmoet!” Op dat moment wandelt natuurlijk Yves daar binnenJ
Jaa … grappig!
Maar het is in orde!
Dit weekend een tripje naar Lusaka!
Saturday, March 1, 2008
Post
De hele week lag het internet in heel Kabwe plat, de ene keer is er geen elektriciteit, de andere keer is het gewoon kapot, ofwel gaat het internetcafé gewoon niet open, … relativeren dus:)
Deze week heb ik weer een drukke week gehad! De stage in SPW verloopt, met ups en downs,… Ik probeer ook wat andere organisaties te bezoeken. Zo ben ik gisteren met een paar andere Belgen, de AIDS-hospies van Kara Counseling gaan bezoeken. Ik voelde me daar helemaal niet op men gemak: wij blanken, komen daar zo een beetje kijken naar de miserie van iemand anders,… Ik kreeg er kriebels van!
Naast het hospie was er ook een “kindergarden”, super schattige kinderen maar wel heel aanhankelijk. Ze zagen ons en ze wouden ons allemaal aanraken, spelletjes met ons spelen,…
Naast dit hospitaal was ook een naaiatelier, leuke spulletjes, hier hebben we dus wel heel wat gekocht:) Het is dan ook ineens voor een goed doel!
’S Avonds zijn we nog een keer met de hele Belgische bende, gaan eten, gezellig!
Maar wanneer we daarna nog iets ergens anders wouden gaan drinken, kwamen we op straat enkele straatkinderen, die overdag naar de stageplaats van Yves gaan(Sabels), tegen. Ze lagen allemaal tegen en op elkaar op het voetpad te slapen. Echt jammer, want in Sabels hebben ze ook een nachtopvang.
Gisteren en vandaag waren er al verschillende regenbuien en een fameus onweer. Net nu dat het weekend begint!
Vanavond is het een verjaardagsfeesje van één van de Belgische meiden!
Deze week heb ik weer een drukke week gehad! De stage in SPW verloopt, met ups en downs,… Ik probeer ook wat andere organisaties te bezoeken. Zo ben ik gisteren met een paar andere Belgen, de AIDS-hospies van Kara Counseling gaan bezoeken. Ik voelde me daar helemaal niet op men gemak: wij blanken, komen daar zo een beetje kijken naar de miserie van iemand anders,… Ik kreeg er kriebels van!
Naast het hospie was er ook een “kindergarden”, super schattige kinderen maar wel heel aanhankelijk. Ze zagen ons en ze wouden ons allemaal aanraken, spelletjes met ons spelen,…
Naast dit hospitaal was ook een naaiatelier, leuke spulletjes, hier hebben we dus wel heel wat gekocht:) Het is dan ook ineens voor een goed doel!
’S Avonds zijn we nog een keer met de hele Belgische bende, gaan eten, gezellig!
Maar wanneer we daarna nog iets ergens anders wouden gaan drinken, kwamen we op straat enkele straatkinderen, die overdag naar de stageplaats van Yves gaan(Sabels), tegen. Ze lagen allemaal tegen en op elkaar op het voetpad te slapen. Echt jammer, want in Sabels hebben ze ook een nachtopvang.
Gisteren en vandaag waren er al verschillende regenbuien en een fameus onweer. Net nu dat het weekend begint!
Vanavond is het een verjaardagsfeesje van één van de Belgische meiden!
Subscribe to:
Posts (Atom)
