Het eiland, snorkelen, en de "gids" ToshWednesday, May 28, 2008
Mini trip Malawi
Tijdens het weekend al een afscheidsfeestje gehad en dus al tegen veel mensen dag gezegd! Tijdens de week nog gewerkt en hier en daar nog dag gaan zeggen en natuurlijk ook alle bagage proberen in mijn rugzak te proppen!!
Ik heb mijn bagage bij Yves zijn broer, Luc kunnen achterlaten, super handig!
Tocht naar Malawi was lang, 14u op de bus gezeten, maar ik had al direct gezelschap van mensen van Nieuw Zeeland en een Italiaan, die echt niks Engels sprak in het begin grappig op den duur ambetant:)! Dat was wel leuk, vooral omdat we om 2u in de nacht zijn aangekomen in de hoofdstad van Malawi, Lilongwe. En dan is het toch aangenaam dat je daar niet alleen staat! Zij gingen naar dezelfde backpackers: Kiboko Camp. Super gezellig plaats! Goedkope overnachting, lekker eten, groot zwembad, alles dik in orde dus!
’s Morgens vroeg heb ik besloten naar de dichtstbijzijnde plaats te gaan aan het meer. Het noorden, Nkhata Bay, is naar het schijnt de mooiste plaats, maar daar had ik geen tijd voor. Daarvoor zal ik nog eens moeten terug komen. Daar gingen de anderen dus naartoe. Ik heb mijn toch alleen door gezet naar Salima, met het minibusje! Gammel busje, overladen, dat busje reed ook veeeel te snel! (2u) Vanuit Salima ben ik overgestapt in een laadbak:) richting Senga bay, aan het meer. Hahaa ja ja veel teveel volk, levende kippen, veel te veel bagage, en jaa muzungu nog 1 plaats, ik zag geen plaats want heel diene bak zat echt bom vol. Maar ze maakten daar in 1, 2, 3 toch een mooi plaatsje voor mij vrij! Dan nog een half uur van het mooie landschap genoten in de laadbak! Mijn eerste indruk van Malawi was goed! Veel bergen, veel groen, prachtige natuur, vriendelijke mensen,… Ze hadden mij in Lilongwe een backpackers aangeraden in Senga Bay: Cool Runnings.
Uit de laadbak gekropen, daar stond Tosh, Tony en Isac, die me wisten te vertellen dat die backpackers volgeboekt was. Maar ze gingen me ergens anders naartoe brengen! Ok, handig! Vriendelijke mensen, echt, en ze hebben mij naar een heel gezellige en rustige lodge gebracht. Nyamachoma genaamd. Op 30 meter van het meer ofz. Senga bay, was een landelijk dorp, allemaal echte zandwegen en alleen maar hutjes. Ik had dat niet verwacht? Maar super mooi en uitgestrekt tussen de mooie groene natuur, jaa ik was al direct verkocht. Natuurlijk vergezelden die gasten me niet zomaar, die hadden natuurlijk hier en daar zaakjes dat ze wouden regelen: juwelen enz verkopen, geen probleem, ik ben natuurlijk een gemakkelijk slachtoffer:) hahaa
Vanuit de lodge naar het meer moest je eerst passeren door een “vissersdorpje”, op het strand stonden allemaal hutjes, waar ze vis droogden, en waar ze van alles verkochten.
Super mooi uitzicht. Zalig weer, warmer dan Zambia? Jaa zo voelde het toch…
Zalig gezwommen (hoewel ze me gewaarschuwd hadden voor een wormpje (ben de naam vergeten) dat dan in je voet kan kruipen en zo naar je maag of bloed gaat? Het is niet dodelijk:) Dus ik ging natuurlijk wel genieten van het water en de verfrissing. De enige blanke daar. Soms wel lastig omdat je niet ongemerkt het water in kan gaan en ook omdat ik daar helemaal geen meisjes in het water zag? Het meer wordt door de lokale mensen gebruikt, als bron van inkomen: vis! Maar mensen wassen dus hun kleren daar, iedereen gaat ook gewoon met zijn kleren of enkel onderbroek in het water? Beginnen daar ineens mensen hun haar enz te wassen?
Ik, verwende toerist kom daar dan wat zwemmen en wat snorkelen.
Ik heb er toch van genoten en ik ben dan ook naar een eiland gegaan met een bootje, heel avontuur, water in de boot enz, maar we zijn er geraakt. Daar gaan snorkelen, vis op de gril, zonnen, beklimming naar de hoogste lock (kunnen hun “r” hier niet uitspreken?) Manman, zweten dus, super warm en ik maar op die rotsen klimmen, overal vieze spinnenwebben, maar halfdood boven aangekomen, wel een prachtig uitzicht!
Natuurlijk ben ik terwijl ik van die rotsen wou duiken ook eens goed gevallen:) Knie’tjes geschaafd:) Typisch!
In de lodge super lekkere verse vis gegeten (dit was 4 maanden geleden, dus het smaakte!) Zondagavond heeft Henderson, me meegenomen naar de lokale “pub”. Aiai het was nog maar 17u, super veel zatte mensen. Pub, eigenlijk een afdakje met daar onder 4 bankjes. Ze snijden plastiek flesjes in twee en uit de uiteinden wordt er dan gedronken. De wijn zit dan in plastieke kannen, die ze uitkappen in die plastieke bekertjes. “Wijn”, bruine kleur, ja iedereen was heel vriendelijk en ze boden me dat natuurlijk aan, wat kan je dan zeggen? Ok, klein beetje dan: Jak, echt niet lekker! Veel zatte praat daar, dus het werd tijd om door te gaan, volgende stop: hutje waar ze spirits maakten. Hij heeft me dan uitgelegd en laten zien hoe ze dat maken. En dan proeven: goh, zo straf, abnormaal, en nog een vieze smaak ook.(mini glaasje) En zo’n hele fles kost maar 400 Malawian kwacha (€2) Enorm weinig dus! Gevaarlijk dus! Henderson, kende daar iedereen in dat dorp en vertelde me dat drinken echt wel een probleem is voor vele mensen, omwille van armoede enz… Hij was gestopt zei hij, alé af en toe nog eens. Dan zei hij zo van jaa ik wil toch een biertje gaan drinken: lokaal bier, echt goor, Chibuku Shake Shake, dat is dus een liter bier in een brik verpakking. Al niet echt smakelijk om uit te drinken? Plots staan daar twee meisjes heel uitbundig (dronken) te dansen, dat waren eigenlijk de enige meisjes die ik in de pubs had opgemerkt. Ik vroeg dan hoe dat kwam en Henderson zei me dat deze meisjes drinken zodat ze minder verlegen zijn, omdat: “they are fishing men” Ok, dat ene meisje wou mijn schoenen hebben? Ik heb ze toch maar niet gegeven, anders had ik er zelf geen meer. En ik heb dan een armbandje van haar gekregen:) Henderson was gestopt met drinken, maar na echt nog geen twee minuten, zei hij ik ga nog een biertje drinken. Die drinkt dus 2 liter bier in nog geen 10 minuten. En zo een brik (1l) kost maar 70M kwacha (€0,35) Da’s echt gek, iedereen heeft zo gemakkelijk toegang tot alcohol, overal lopen ook gewoon kinderen, die zien ook alles gebeuren en vaak zitten er ook veel te jonge kinderen in de pubs!
Maandag terug naar Lilongwe, zalig gezwommen in het zwembad. Iemand van UK leren kennen die dan ook de bus naar Lusaka op dinsdag zou nemen. Lilongwe is een super drukke stad, heel chaotisch, en precies landelijker dan Lusaka? Ik ben hier natuurlijk niet lang geweest, dus dit zijn maar indrukken!
Dinsdag vroegvroeg uit men bed, slecht geslapen, taxi in, naar de bus, 16u op de bus gezeten, manman, een wrak dus! Lusaka aangekomen, naar Chachacha backpackers en uitgeslapen! Zalig!
In Kabwe wou ik dag gaan zeggen tegen Humfrey en zijn tante (overburen, waar dat ik mee naar de Kerk ben gegaan) Maar zij waren niet thuis! Dus ik was al onderweg naar Lusaka en Malawi dat ze me belde. Gisteren laat aangekomen in Lusaka, geeft de barman zo een cadeauzakje? Dit zijn ze vandaag voor jou komen afgeven? Hebben die speciaal nog een cadeautje komen brengen vanuit Kabwe naar Lusaka: een kleedje uit Chetenge material en een sjaal en een muts van Zambia, super!
Die mensen hier zijn echt niet te schatten:)
Zalige trip gehad dus naar Malawi, wel veel te kort! Wel goed dat ik even een break had tussen Kabwe en België, zodat ik even kon nadenken en even mijn emoties onder controle kon houden!hahaa:)
Vandaag nog een dagje in Lusaka en morgen brengt Luc me naar de luchthaven, waarvoor ik hem heel dankbaar ben!
Ik hoop dat jullie allemaal een beetje kunnen volgen hebben wat ik hier in Zambia allemaal gedaan heb? Ik heb dubbele gevoelens om naar huis te gaan! Natuurlijk zal ik heel blij zijn iedereen terug te zien, maar ik heb hier echt een mooie tijd gehad! En ik weet nu al dat ik het enorm ga missen! Ik hoop dat ik snel de kans krijg terug te komen en meer van Afrika en de wereld te zienJ Hahaa… ik ben hier al aan het dromen geweest hoor!!
Ik heb mijn bagage bij Yves zijn broer, Luc kunnen achterlaten, super handig!
Tocht naar Malawi was lang, 14u op de bus gezeten, maar ik had al direct gezelschap van mensen van Nieuw Zeeland en een Italiaan, die echt niks Engels sprak in het begin grappig op den duur ambetant:)! Dat was wel leuk, vooral omdat we om 2u in de nacht zijn aangekomen in de hoofdstad van Malawi, Lilongwe. En dan is het toch aangenaam dat je daar niet alleen staat! Zij gingen naar dezelfde backpackers: Kiboko Camp. Super gezellig plaats! Goedkope overnachting, lekker eten, groot zwembad, alles dik in orde dus!
’s Morgens vroeg heb ik besloten naar de dichtstbijzijnde plaats te gaan aan het meer. Het noorden, Nkhata Bay, is naar het schijnt de mooiste plaats, maar daar had ik geen tijd voor. Daarvoor zal ik nog eens moeten terug komen. Daar gingen de anderen dus naartoe. Ik heb mijn toch alleen door gezet naar Salima, met het minibusje! Gammel busje, overladen, dat busje reed ook veeeel te snel! (2u) Vanuit Salima ben ik overgestapt in een laadbak:) richting Senga bay, aan het meer. Hahaa ja ja veel teveel volk, levende kippen, veel te veel bagage, en jaa muzungu nog 1 plaats, ik zag geen plaats want heel diene bak zat echt bom vol. Maar ze maakten daar in 1, 2, 3 toch een mooi plaatsje voor mij vrij! Dan nog een half uur van het mooie landschap genoten in de laadbak! Mijn eerste indruk van Malawi was goed! Veel bergen, veel groen, prachtige natuur, vriendelijke mensen,… Ze hadden mij in Lilongwe een backpackers aangeraden in Senga Bay: Cool Runnings.
Uit de laadbak gekropen, daar stond Tosh, Tony en Isac, die me wisten te vertellen dat die backpackers volgeboekt was. Maar ze gingen me ergens anders naartoe brengen! Ok, handig! Vriendelijke mensen, echt, en ze hebben mij naar een heel gezellige en rustige lodge gebracht. Nyamachoma genaamd. Op 30 meter van het meer ofz. Senga bay, was een landelijk dorp, allemaal echte zandwegen en alleen maar hutjes. Ik had dat niet verwacht? Maar super mooi en uitgestrekt tussen de mooie groene natuur, jaa ik was al direct verkocht. Natuurlijk vergezelden die gasten me niet zomaar, die hadden natuurlijk hier en daar zaakjes dat ze wouden regelen: juwelen enz verkopen, geen probleem, ik ben natuurlijk een gemakkelijk slachtoffer:) hahaa
Vanuit de lodge naar het meer moest je eerst passeren door een “vissersdorpje”, op het strand stonden allemaal hutjes, waar ze vis droogden, en waar ze van alles verkochten.
Super mooi uitzicht. Zalig weer, warmer dan Zambia? Jaa zo voelde het toch…
Zalig gezwommen (hoewel ze me gewaarschuwd hadden voor een wormpje (ben de naam vergeten) dat dan in je voet kan kruipen en zo naar je maag of bloed gaat? Het is niet dodelijk:) Dus ik ging natuurlijk wel genieten van het water en de verfrissing. De enige blanke daar. Soms wel lastig omdat je niet ongemerkt het water in kan gaan en ook omdat ik daar helemaal geen meisjes in het water zag? Het meer wordt door de lokale mensen gebruikt, als bron van inkomen: vis! Maar mensen wassen dus hun kleren daar, iedereen gaat ook gewoon met zijn kleren of enkel onderbroek in het water? Beginnen daar ineens mensen hun haar enz te wassen?
Ik, verwende toerist kom daar dan wat zwemmen en wat snorkelen.
Ik heb er toch van genoten en ik ben dan ook naar een eiland gegaan met een bootje, heel avontuur, water in de boot enz, maar we zijn er geraakt. Daar gaan snorkelen, vis op de gril, zonnen, beklimming naar de hoogste lock (kunnen hun “r” hier niet uitspreken?) Manman, zweten dus, super warm en ik maar op die rotsen klimmen, overal vieze spinnenwebben, maar halfdood boven aangekomen, wel een prachtig uitzicht!
Natuurlijk ben ik terwijl ik van die rotsen wou duiken ook eens goed gevallen:) Knie’tjes geschaafd:) Typisch!
In de lodge super lekkere verse vis gegeten (dit was 4 maanden geleden, dus het smaakte!) Zondagavond heeft Henderson, me meegenomen naar de lokale “pub”. Aiai het was nog maar 17u, super veel zatte mensen. Pub, eigenlijk een afdakje met daar onder 4 bankjes. Ze snijden plastiek flesjes in twee en uit de uiteinden wordt er dan gedronken. De wijn zit dan in plastieke kannen, die ze uitkappen in die plastieke bekertjes. “Wijn”, bruine kleur, ja iedereen was heel vriendelijk en ze boden me dat natuurlijk aan, wat kan je dan zeggen? Ok, klein beetje dan: Jak, echt niet lekker! Veel zatte praat daar, dus het werd tijd om door te gaan, volgende stop: hutje waar ze spirits maakten. Hij heeft me dan uitgelegd en laten zien hoe ze dat maken. En dan proeven: goh, zo straf, abnormaal, en nog een vieze smaak ook.(mini glaasje) En zo’n hele fles kost maar 400 Malawian kwacha (€2) Enorm weinig dus! Gevaarlijk dus! Henderson, kende daar iedereen in dat dorp en vertelde me dat drinken echt wel een probleem is voor vele mensen, omwille van armoede enz… Hij was gestopt zei hij, alé af en toe nog eens. Dan zei hij zo van jaa ik wil toch een biertje gaan drinken: lokaal bier, echt goor, Chibuku Shake Shake, dat is dus een liter bier in een brik verpakking. Al niet echt smakelijk om uit te drinken? Plots staan daar twee meisjes heel uitbundig (dronken) te dansen, dat waren eigenlijk de enige meisjes die ik in de pubs had opgemerkt. Ik vroeg dan hoe dat kwam en Henderson zei me dat deze meisjes drinken zodat ze minder verlegen zijn, omdat: “they are fishing men” Ok, dat ene meisje wou mijn schoenen hebben? Ik heb ze toch maar niet gegeven, anders had ik er zelf geen meer. En ik heb dan een armbandje van haar gekregen:) Henderson was gestopt met drinken, maar na echt nog geen twee minuten, zei hij ik ga nog een biertje drinken. Die drinkt dus 2 liter bier in nog geen 10 minuten. En zo een brik (1l) kost maar 70M kwacha (€0,35) Da’s echt gek, iedereen heeft zo gemakkelijk toegang tot alcohol, overal lopen ook gewoon kinderen, die zien ook alles gebeuren en vaak zitten er ook veel te jonge kinderen in de pubs!
Maandag terug naar Lilongwe, zalig gezwommen in het zwembad. Iemand van UK leren kennen die dan ook de bus naar Lusaka op dinsdag zou nemen. Lilongwe is een super drukke stad, heel chaotisch, en precies landelijker dan Lusaka? Ik ben hier natuurlijk niet lang geweest, dus dit zijn maar indrukken!
Dinsdag vroegvroeg uit men bed, slecht geslapen, taxi in, naar de bus, 16u op de bus gezeten, manman, een wrak dus! Lusaka aangekomen, naar Chachacha backpackers en uitgeslapen! Zalig!
In Kabwe wou ik dag gaan zeggen tegen Humfrey en zijn tante (overburen, waar dat ik mee naar de Kerk ben gegaan) Maar zij waren niet thuis! Dus ik was al onderweg naar Lusaka en Malawi dat ze me belde. Gisteren laat aangekomen in Lusaka, geeft de barman zo een cadeauzakje? Dit zijn ze vandaag voor jou komen afgeven? Hebben die speciaal nog een cadeautje komen brengen vanuit Kabwe naar Lusaka: een kleedje uit Chetenge material en een sjaal en een muts van Zambia, super!
Die mensen hier zijn echt niet te schatten:)
Zalige trip gehad dus naar Malawi, wel veel te kort! Wel goed dat ik even een break had tussen Kabwe en België, zodat ik even kon nadenken en even mijn emoties onder controle kon houden!hahaa:)
Vandaag nog een dagje in Lusaka en morgen brengt Luc me naar de luchthaven, waarvoor ik hem heel dankbaar ben!
Ik hoop dat jullie allemaal een beetje kunnen volgen hebben wat ik hier in Zambia allemaal gedaan heb? Ik heb dubbele gevoelens om naar huis te gaan! Natuurlijk zal ik heel blij zijn iedereen terug te zien, maar ik heb hier echt een mooie tijd gehad! En ik weet nu al dat ik het enorm ga missen! Ik hoop dat ik snel de kans krijg terug te komen en meer van Afrika en de wereld te zienJ Hahaa… ik ben hier al aan het dromen geweest hoor!!
Monday, May 19, 2008
Afscheidsfeestje
De Kate’s hadden met Raj besproken, om een afscheidsfeestje te doen voor mij op de farm! In de late namiddag naar de farm gegaan, gezellige bbq gehad, iedereen was van de partij… Daarna werd het een beetje koud, bbq op het gras en feesje rond de bbq!:) Lekker warm!
Er is nog een hele Indische bende langs geweest en die hebben ons dan meegenomen naar Big Bites(openlucht disco:)! Super leuke avond! Ik ben daar dan nog enkele ladies van de gym tegen gekomen echt plezant! Die kunnen hier allemaal zalig dansen! 4.30, was het daar gedaan.. Ik natuurlijk al kapot, super moe, dan heeft iemand me afgezet thuis. Ineens komt er een andere auto van achter de bocht, begint daar te toeteren, ik terug naar buiten, “You can’t go to bed, it’s your last weekend, you have to remember it!” Ik dan, alé OK:) HAhaa… Wij naar Star Sports Club (wordt uitgebaat door Indiërs en die hangen daar ook altijd) Natuurlijk was het hek gesloten, die beginnen daar te toeteren, kruipt er iemand over dat hek, die zetten gewoon diene bewaker uit zijn bed, poort open, wij naar binnen, nog een klein feesje gehad! Dan werd het licht 6.30u bed in!KO!(jammer genoeg fototoestel vergeten!)
De Kate’s moesten zondag allebei voor het werk reizen, de ene is vandaag terug, de andere blijft een week weg. Dus ik moest al afscheid nemen van Kate Pruce, …
Dat is echt raar, want wij hebben zo voor 4 maanden samen gewoond en geleefd en dan moet je zo "dag" zeggen, maar eigenlijk ben ik nog niet weg? Triestige zondag namiddag! Dan maar mezelf wat getroost met het kijken naar Grey’s Anatomy’s:)
Er is nog een hele Indische bende langs geweest en die hebben ons dan meegenomen naar Big Bites(openlucht disco:)! Super leuke avond! Ik ben daar dan nog enkele ladies van de gym tegen gekomen echt plezant! Die kunnen hier allemaal zalig dansen! 4.30, was het daar gedaan.. Ik natuurlijk al kapot, super moe, dan heeft iemand me afgezet thuis. Ineens komt er een andere auto van achter de bocht, begint daar te toeteren, ik terug naar buiten, “You can’t go to bed, it’s your last weekend, you have to remember it!” Ik dan, alé OK:) HAhaa… Wij naar Star Sports Club (wordt uitgebaat door Indiërs en die hangen daar ook altijd) Natuurlijk was het hek gesloten, die beginnen daar te toeteren, kruipt er iemand over dat hek, die zetten gewoon diene bewaker uit zijn bed, poort open, wij naar binnen, nog een klein feesje gehad! Dan werd het licht 6.30u bed in!KO!(jammer genoeg fototoestel vergeten!)
De Kate’s moesten zondag allebei voor het werk reizen, de ene is vandaag terug, de andere blijft een week weg. Dus ik moest al afscheid nemen van Kate Pruce, …
Dat is echt raar, want wij hebben zo voor 4 maanden samen gewoond en geleefd en dan moet je zo "dag" zeggen, maar eigenlijk ben ik nog niet weg? Triestige zondag namiddag! Dan maar mezelf wat getroost met het kijken naar Grey’s Anatomy’s:)
Friday, May 16, 2008
Chililalila Center (donderdag)
Dit is het project van Kara Counseling dat ze hebben opgestart in de compound: Makululu. Ik heb dit al eens bezocht met Yves, tijdje geleden. Donderdag ben ik er een hele dag naartoe gegaan! Het plan was om mee te gaan met de mensen van home based care. 7.30u werden nog wat andere mensen en mezelf opgehaald in Kabwe-town, iedereen super vriendelijk, da’s echt een groot verschil met België hoor! Je komt ergens voor de eerste keer, ze leiden je rond, vangen je op, precies of je kent die mensen al langer, je kan ook gewoon elke organisatie bezoeken en er gewoon een dagje met meegaan enz! De verpleegster waar ik normaal in de namiddag samen met op huisbezoek mocht, ging vandaag dan toch maar geen huisbezoeken doen. Geen probleem. Het project heeft 2 klassen, met kleuters. Dit zijn kinderen die geen ouders meer hebben en vaak besmet zijn met HIV. Hun grootmoeders zorgen vaak voor hen. Ze krijgen dan ontbijt en lunch op school. In het project is dan ook een programma opgestart waar ze werken met de grootouders. In de voormiddag heb ik de hele tijd in het klasje rondgehangen, wat een heel leuke ervaring was! Maar wel heel vermoeiend want die kinderen kunnen geen twee minuten zwijgen en op hun stoel zitten enjaa aangezien ik dan ook nog een “blanke” bezoeker was, hingen ze letterlijk aan mijn lijf! Sommige kinderen hingen dus gewoon aan mijn been? De hele tijd… Maar het zijn wel schatjes! Het is wel erg, ze krijgen dan uniformpjes van het project, maar je ziet echt dat die kinderen niks hebben thuis. Kleren gescheurd, vuil in hun haren,… dat is echt jammer… En ook die leerkrachten zeiden dan, ja wij hebben hier geen vakanties, want we zijn bang als we dat inlassen, dat die kinderen gewoon geen eten hebben/krijgen. Dit zijn echt toestanden waar ik echt moeilijk mee overweg kan! Ik had dan ook een gesprek met die leerkrachten over het HIV/AIDS probleem, en ze vroegen me hoe wij er mee omgingen in België? Jaa hoe gaan wij daar mee om? Je kan dat echt niet vergelijken, de impact hier in Zambia is echt enorm! En het is echt confronterend als je moet zeggen dat ik niet voor nichtjes of neefjes moet zorgen omdat hun ouders niet gestorven zijn aan AIDS?
In de namiddag heb ik dan een hele tijd met die kinderen gespeeld! Of zij met mij? Want ze hingen gewoon aan mij… Die leerkracht zei zo op een gegeven moment RUN and see what they will do, ik begon daar te lopen, heel die bende (70 kinderen) waren daar achter mij aan het crossen, haha.. ja en die lopen dan nog sneller:)
Leuke dag!!
In de namiddag heb ik dan een hele tijd met die kinderen gespeeld! Of zij met mij? Want ze hingen gewoon aan mij… Die leerkracht zei zo op een gegeven moment RUN and see what they will do, ik begon daar te lopen, heel die bende (70 kinderen) waren daar achter mij aan het crossen, haha.. ja en die lopen dan nog sneller:)
Leuke dag!!
Dansje doen
Ik en de twee andere peer educators, die werken op deze school, konden natuurlijk niet ontsnappen aan al dat dansen!!Super leuke sfeer!!
Dance 4 Life! Yeaahbooo!!!
Woensdag heb ik een bangelijke dag gehad! Van 7u ’s ochtends tot 18u op tour met het Dance 4 life team! Check hun site mensen:) En ik zal er bij zijn in Amsterdam, op het “Big Event” in november, hopelijk jullie ook!!
Het zijn ex-vrijwilligers van SPW, die hun nu inzetten voor Dance 4 Life. Zij willen door dans en muziek, jongeren bewust maken van het HIV/AIDS probleem en willen samen met hen de strijd aan gaan tegen het virus. Dance 4 Life doet een “heart connection tour” op 60 scholen (uitgevoerd door SPW). Met mega boxen en dus een fameus sound - system, trekt het team er op uit! Echt gek, het team is super gemotiveerd, enthousiast, energiek, kunnen bangelijk dansen!! En allemaal op vrijwillige basis, mooi!
Ze doen eerst een warm-up met de jongeren, stellen het programma voor en dan begint de eerste “drill”, het eerste stukje van de dans die wordt aangeleerd! Zo zijn er 3 drills, deze worden afgewisseld, met HIV/AIDS boodschappen, doel van de tour, rollenspel en dansen op verschillende muziekjes:)
De muziek van de drills gaat als volgt:
“When I say Dance 4, you say LIFE
Choose life!
Take responsibility for life
Take responsibility for life, let you voice be heard
HIV and AIDS we can beat it, take responsibility
People have right to have a life of health and harmony
HIV and AIDs we can beat it
We can al create a future, a world of possibility
HIV and AIDS we can beat it
I can, you can, together we can all!!”
(En dan met ne fantastische beat er onder en nog wat stukjes er tussen, dit is de hoofdtekst én natuurlijk een leuke dans hier op!!)
Het is dus de bedoeling dat in november, alle landen waar Dance4Life actief is, dat deze in verbinding staan met elkaar door satelliet én dus dat iedereen in het wit zal gekleed zijn en dus die dans die wordt aangeleerd, te samen doet!
Internationale binding, tegen de strijd van HIV/AIDS! Zo zijn UK, South Africa, Amsterdam, Zambia and many more involved!!
Echt een bangelijke dag! Al die studenten waren ook super enthousiast, die levendigheid kan je je niet voorstellen! En die kunnen hier dansen hoor:) Natuurlijk hebben ze mij er ook weer elke keer bijgelapt en kon ik dus ook dansen voor ALLE leerlingen:) Hahaa…
Maar het was echt leuk!! Yeaahboo (dat roept het team van Dance 4 Life dus de hele tijd, het is dus “jaa” in het Zuid Afrikaans? Echt een grappige boel)
Het zijn ex-vrijwilligers van SPW, die hun nu inzetten voor Dance 4 Life. Zij willen door dans en muziek, jongeren bewust maken van het HIV/AIDS probleem en willen samen met hen de strijd aan gaan tegen het virus. Dance 4 Life doet een “heart connection tour” op 60 scholen (uitgevoerd door SPW). Met mega boxen en dus een fameus sound - system, trekt het team er op uit! Echt gek, het team is super gemotiveerd, enthousiast, energiek, kunnen bangelijk dansen!! En allemaal op vrijwillige basis, mooi!
Ze doen eerst een warm-up met de jongeren, stellen het programma voor en dan begint de eerste “drill”, het eerste stukje van de dans die wordt aangeleerd! Zo zijn er 3 drills, deze worden afgewisseld, met HIV/AIDS boodschappen, doel van de tour, rollenspel en dansen op verschillende muziekjes:)
De muziek van de drills gaat als volgt:
“When I say Dance 4, you say LIFE
Choose life!
Take responsibility for life
Take responsibility for life, let you voice be heard
HIV and AIDS we can beat it, take responsibility
People have right to have a life of health and harmony
HIV and AIDs we can beat it
We can al create a future, a world of possibility
HIV and AIDS we can beat it
I can, you can, together we can all!!”
(En dan met ne fantastische beat er onder en nog wat stukjes er tussen, dit is de hoofdtekst én natuurlijk een leuke dans hier op!!)
Het is dus de bedoeling dat in november, alle landen waar Dance4Life actief is, dat deze in verbinding staan met elkaar door satelliet én dus dat iedereen in het wit zal gekleed zijn en dus die dans die wordt aangeleerd, te samen doet!
Internationale binding, tegen de strijd van HIV/AIDS! Zo zijn UK, South Africa, Amsterdam, Zambia and many more involved!!
Echt een bangelijke dag! Al die studenten waren ook super enthousiast, die levendigheid kan je je niet voorstellen! En die kunnen hier dansen hoor:) Natuurlijk hebben ze mij er ook weer elke keer bijgelapt en kon ik dus ook dansen voor ALLE leerlingen:) Hahaa…
Maar het was echt leuk!! Yeaahboo (dat roept het team van Dance 4 Life dus de hele tijd, het is dus “jaa” in het Zuid Afrikaans? Echt een grappige boel)
Tuesday, May 13, 2008
In de voormiddag mocht ik mee met de directeur van Community Youth Mobilisation, naar een de community: Luanshimba, in Kapiri. We zijn daar een Youth Resource Center gaan bezoeken, dat zij daar hebben opgestart. Echt heel interessant en ik heb dan ook een praatje kunnen doen met de peer educator die daar aanwezig was en overal een kijkje kunnen nemen! (foto CYM)
In de namiddag had ik gepland thuis aan mijn thesis te werken, maar Kate had een dagje verlof en ze vroeg me of ik zin had om een community school te gaan bezoeken. Ok:) En dan zijn we samen naar Katondo, “gebied” in Kabwe gegaan waar we dan de school Twafwane bezocht hebben. De kinderen waren laaiend enthousiast en wouden dus ook graag een keertje op de foto!!
Kate bezocht deze school, omdat ze contact heeft met iemand van de UK, die geld wil inzamelen voor deze school, want ze hebben echt een groot tekort aan middelen en materiaal daar!!
In de namiddag had ik gepland thuis aan mijn thesis te werken, maar Kate had een dagje verlof en ze vroeg me of ik zin had om een community school te gaan bezoeken. Ok:) En dan zijn we samen naar Katondo, “gebied” in Kabwe gegaan waar we dan de school Twafwane bezocht hebben. De kinderen waren laaiend enthousiast en wouden dus ook graag een keertje op de foto!!
Kate bezocht deze school, omdat ze contact heeft met iemand van de UK, die geld wil inzamelen voor deze school, want ze hebben echt een groot tekort aan middelen en materiaal daar!!
Monday, May 12, 2008
Kerk
Zaterdagmiddag uitgenodigd bij Humfrey, mijn overbuur!
Watermeloen gegeten, gezellige boel!
Ze probeerden me te overhalen om mee te gaan naar de jeugdbijeenkomsten van de Kerk, diezelfde middag…Gelukkig, had ik al afgesproken met Raj en Priscilla, dus had ik een geldige uitvlucht! Ze vroegen me of ik geen zin had om zondag mee te gaan naar de Kerk? Euh.. ja eigenlijk waarom niet? Ik was daar eigenlijk wel benieuwd naar!
Zaterdag nog naar Priscilla gegaan en dan uiteindelijk met een bende weeral eens in Tuskers belandJ de hele familie Maggie, Raj, de Kate’s en dan een nieuw meisje Kelly. Zij begint vanaf maandag bij SPW te werken en is afkomstig van de US.
Zondagochtend, ik was eigenlijk een beetje nerveus om naar de Kerk te gaan, ik vroeg me af of ik wel slippers mocht dragen? Ik ging toch maar voor een lange broek en deftig lang T shirtje J
De Kerk: het gebouw zelf, niet zoals wij gewoon zijn: een super grote ruimte met een “podium” en vooral veel “tuinstoelen”. Wou Humfrey toch wel helemaal vooraan gaan zitten zeker… Ik voelde alle ogen al op mij gericht, snelsnel naar voor dus. En dan de mis zelf, jaa ook een beetje anders dan bij ons:) Begon al met zingen en dan begon iedereen daar te dansen, te klappen, … leuk:) Maar wij zaten dan ook aan de boxen, zeg maar “woefers” en dat stond daar echt mega luid, abnormaal!
Daarna was er een preek over “money competes with Jesus” Jaa er zat wel waarheid in! Dit was nog interessant, maar dan kwam er zo iemand preken, eigenlijk brullen, zeker voor een uur lang over “The mighty have fallen” They must rise again!
Manman, ik verstond er niks van want die schreeuwde echt, mijn oren aiaiai
Dit werd dan allemaal afgewisseld met veel zang en dans, drums, keybord en gitaar, stel je voorJ En wat ze in deze Kerk ook deden is luidop bidden, maar dan allemaal door elkaar. Ieder zijn eigen gebeden.
Wanneer de het gedaan was, zei die priester ineens “we have visitors, please stand” Ik bleef zitten:) Jaa dat ging natuurlijk niet, ik moest dus recht gaan staan, gelukkig waren er nog twee anderen. We kregen een hartverwarmende welkom. Ze wouden mij daar al houden, gelukkig kon ik zeggen dat ik bijna terug naar België ging!
Pff manman en dat bleef maar duren,
Begon om half 9 en om 12.30 was ik terug thuis, de Kerk is twee straten verder, dus kan je je voorstellenJ Het was een hele belevenis, leuk en goed voor één keer:)
Het was “world prayers day” en er kwam zo iemand op het einde tegen mij zeggen, ik durf er voor wedden dat ze daar in Europa niet aan het bidden zijn, ik stond daar mooi:)
In de late namiddag naar de farm, daar zalige scampi’s op de bbq, met een heerlijk slaatje gegeten:)
Weeral een leuke afsluiter van het weekend!
Watermeloen gegeten, gezellige boel!
Ze probeerden me te overhalen om mee te gaan naar de jeugdbijeenkomsten van de Kerk, diezelfde middag…Gelukkig, had ik al afgesproken met Raj en Priscilla, dus had ik een geldige uitvlucht! Ze vroegen me of ik geen zin had om zondag mee te gaan naar de Kerk? Euh.. ja eigenlijk waarom niet? Ik was daar eigenlijk wel benieuwd naar!
Zaterdag nog naar Priscilla gegaan en dan uiteindelijk met een bende weeral eens in Tuskers belandJ de hele familie Maggie, Raj, de Kate’s en dan een nieuw meisje Kelly. Zij begint vanaf maandag bij SPW te werken en is afkomstig van de US.
Zondagochtend, ik was eigenlijk een beetje nerveus om naar de Kerk te gaan, ik vroeg me af of ik wel slippers mocht dragen? Ik ging toch maar voor een lange broek en deftig lang T shirtje J
De Kerk: het gebouw zelf, niet zoals wij gewoon zijn: een super grote ruimte met een “podium” en vooral veel “tuinstoelen”. Wou Humfrey toch wel helemaal vooraan gaan zitten zeker… Ik voelde alle ogen al op mij gericht, snelsnel naar voor dus. En dan de mis zelf, jaa ook een beetje anders dan bij ons:) Begon al met zingen en dan begon iedereen daar te dansen, te klappen, … leuk:) Maar wij zaten dan ook aan de boxen, zeg maar “woefers” en dat stond daar echt mega luid, abnormaal!
Daarna was er een preek over “money competes with Jesus” Jaa er zat wel waarheid in! Dit was nog interessant, maar dan kwam er zo iemand preken, eigenlijk brullen, zeker voor een uur lang over “The mighty have fallen” They must rise again!
Manman, ik verstond er niks van want die schreeuwde echt, mijn oren aiaiai
Dit werd dan allemaal afgewisseld met veel zang en dans, drums, keybord en gitaar, stel je voorJ En wat ze in deze Kerk ook deden is luidop bidden, maar dan allemaal door elkaar. Ieder zijn eigen gebeden.
Wanneer de het gedaan was, zei die priester ineens “we have visitors, please stand” Ik bleef zitten:) Jaa dat ging natuurlijk niet, ik moest dus recht gaan staan, gelukkig waren er nog twee anderen. We kregen een hartverwarmende welkom. Ze wouden mij daar al houden, gelukkig kon ik zeggen dat ik bijna terug naar België ging!
Pff manman en dat bleef maar duren,
Begon om half 9 en om 12.30 was ik terug thuis, de Kerk is twee straten verder, dus kan je je voorstellenJ Het was een hele belevenis, leuk en goed voor één keer:)
Het was “world prayers day” en er kwam zo iemand op het einde tegen mij zeggen, ik durf er voor wedden dat ze daar in Europa niet aan het bidden zijn, ik stond daar mooi:)
In de late namiddag naar de farm, daar zalige scampi’s op de bbq, met een heerlijk slaatje gegeten:)
Weeral een leuke afsluiter van het weekend!
Saturday, May 10, 2008
Donderdagnacht: 3u in de ochtend, rillend wordt ik wakker, dan zweet aanvallen, aiai het gaat toch niet waar zijn, dacht ik... Vlug men koorts genomen, 38.7 (wat voor mij heel veel is) De hele nacht wakker gelegen, dan nog hoofdpijn er bovenop. Gelukkig had ik geen buikgriep. De Kate's zeiden me dat ik voor alle zekerheid een malaria-test moest ondergaan. Eigenlijk had ik daar wel wat schrik voor. Ok, ik besloot toch te gaan, klein prikje in men duim, 10 minuutjes wachten en daar was het verlossende nieuws al: GEEN malaria!
De hele dag toch suf en ziek rondgelopen en geslapen!
Vandaag al veel beter! Ik denk dat ik al terug genezen ben! Laat ons hopen!
De hele dag toch suf en ziek rondgelopen en geslapen!
Vandaag al veel beter! Ik denk dat ik al terug genezen ben! Laat ons hopen!
Thursday, May 8, 2008
Vandaag ben ik nog een keertje naar General Hospital gegaan, deze keer om een sessie health education mee te volgen. Ze mikken vooral op mensen die HIV positief zijn en het accent doorheen de sessie, ligt vooral op het correcte gebruik van medicijnen. Aan de hand van tekeningen op pamfletten proberen ze de ziekte en de impact daarvan op de mensen weer te geven. Ze proberen op een interactieve manier te werk te gaan en vragen kunnen dan ook non stop gesteld worden. Hier en daar is er dan wel eens een discussie uitgebroken. Natuurlijk werd er Bemba gesproken, daar had ik even niet aangedacht. Gelukkig kwam er al snel iemand naast me zitten, die alles voor me vertaald heeft. Die spontane vriendelijkheid en warmte van de mensen hier, daar kunnen wij toch wat van leren hoor! Natuurlijk kon ik daar niet onopgemerkt blijven, plots werden alle ogen op mij gericht. Ik had het natuurlijk niet verstaan over wat het ging, want ze zeiden iets in Bemba en dan begon er iemand you, you te roepen, OK het gaat hier dus over mij! We have a visitor!
Aan de andere kant kwam er iemand naast me zitten die begon te vertellen (in het Engels), dat hij gezien had op BBC dat er een vaccin is uitgevonden in Duitsland dat iedereen kon genezen van AIDS. Ah, zei ik, daar heb ik niks van gehoord… Ik vroeg hem dan naar de naam van het medicijn, maar die wist hij niet. Hij had wel het flesje op tv gezien, dus hij vroeg me dan of ik de naam op de website van BBC kon gaan opzoeken. Ik moest hem dit dan in een brief schrijven, want hij zat in de gevangenis. Ik heb hem dan toch moeten teleurstellen en hem proberen uitleggen dat het waarschijnlijk ging over een medicijn om AIDS te behandelen, maar niet om te genezen…
In de namiddag dan nog een andere organisatie bezocht, Community Youth Mobilisation.
Zij hebben ook preventie programma’s lopen in landelijke gemeenschappen en werken ook met peer educators, een beetje gelijkaardig met SPW.
Interessante dag, aangezien SPW het weer eens heeft verknoeid, maak ik het zo wel boeiend!
Aan de andere kant kwam er iemand naast me zitten die begon te vertellen (in het Engels), dat hij gezien had op BBC dat er een vaccin is uitgevonden in Duitsland dat iedereen kon genezen van AIDS. Ah, zei ik, daar heb ik niks van gehoord… Ik vroeg hem dan naar de naam van het medicijn, maar die wist hij niet. Hij had wel het flesje op tv gezien, dus hij vroeg me dan of ik de naam op de website van BBC kon gaan opzoeken. Ik moest hem dit dan in een brief schrijven, want hij zat in de gevangenis. Ik heb hem dan toch moeten teleurstellen en hem proberen uitleggen dat het waarschijnlijk ging over een medicijn om AIDS te behandelen, maar niet om te genezen…
In de namiddag dan nog een andere organisatie bezocht, Community Youth Mobilisation.
Zij hebben ook preventie programma’s lopen in landelijke gemeenschappen en werken ook met peer educators, een beetje gelijkaardig met SPW.
Interessante dag, aangezien SPW het weer eens heeft verknoeid, maak ik het zo wel boeiend!
Tuesday, May 6, 2008
Vrijdag en maandag, op stap geweest met Toby naar de “community schools”. Hij werkt als een vrijwilliger bij een organisatie, die reeds 10 jaar scholen “uit de grond stampt”. Deze scholen worden opgericht, omdat niet alle mensen, kinderen de andere scholen kunnen betalen (scholen die onder het ministerie van educatie vallen). De community schools, vragen slechts 1500 kwacha=€0,30 voor een HEEL jaar. Deze scholen vangen vooral de meest kwetsbare kinderen op, dubbele en enkele wezen,… Deze scholen zijn dan ook gelegen in de compounds, net buiten het centrum van Kabwe!
Het is echt een heel mooi initiatief. Maar ook deze scholen hebben af te rekenen met een tekort aan geld én er is dus ook een tekort aan middelen en ruimte. Maar ze lossen het wel op een goede manier op. In één “zaal” afgescheiden door een bord, of een paneel, zitten dus bijvoorbeeld 3 verschillende klassen! Dit zijn geen lagere scholen met kleurrijke tekeningen aan de muur, de tafels, woordjes, enz… zoals bij ons. Maar het feit dat deze kinderen nu wel naar school kunnen gaan en ’s middags dan ook nog eens een maaltijd krijgen, dat is wel prachtig!
Ik ben dus samen met Toby, voedsel gaan rondbrengen!
Voor de rest een heel relaxt weekend in Kabwe gehad! Met natuurlijk een etentje, marktje, filmpje enz! En thesis-werk, aiai tijd dringt!
Het is echt een heel mooi initiatief. Maar ook deze scholen hebben af te rekenen met een tekort aan geld én er is dus ook een tekort aan middelen en ruimte. Maar ze lossen het wel op een goede manier op. In één “zaal” afgescheiden door een bord, of een paneel, zitten dus bijvoorbeeld 3 verschillende klassen! Dit zijn geen lagere scholen met kleurrijke tekeningen aan de muur, de tafels, woordjes, enz… zoals bij ons. Maar het feit dat deze kinderen nu wel naar school kunnen gaan en ’s middags dan ook nog eens een maaltijd krijgen, dat is wel prachtig!
Ik ben dus samen met Toby, voedsel gaan rondbrengen!
Voor de rest een heel relaxt weekend in Kabwe gehad! Met natuurlijk een etentje, marktje, filmpje enz! En thesis-werk, aiai tijd dringt!
Subscribe to:
Posts (Atom)
