Het eiland, snorkelen, en de "gids" ToshWednesday, May 28, 2008
Mini trip Malawi
Tijdens het weekend al een afscheidsfeestje gehad en dus al tegen veel mensen dag gezegd! Tijdens de week nog gewerkt en hier en daar nog dag gaan zeggen en natuurlijk ook alle bagage proberen in mijn rugzak te proppen!!
Ik heb mijn bagage bij Yves zijn broer, Luc kunnen achterlaten, super handig!
Tocht naar Malawi was lang, 14u op de bus gezeten, maar ik had al direct gezelschap van mensen van Nieuw Zeeland en een Italiaan, die echt niks Engels sprak in het begin grappig op den duur ambetant:)! Dat was wel leuk, vooral omdat we om 2u in de nacht zijn aangekomen in de hoofdstad van Malawi, Lilongwe. En dan is het toch aangenaam dat je daar niet alleen staat! Zij gingen naar dezelfde backpackers: Kiboko Camp. Super gezellig plaats! Goedkope overnachting, lekker eten, groot zwembad, alles dik in orde dus!
’s Morgens vroeg heb ik besloten naar de dichtstbijzijnde plaats te gaan aan het meer. Het noorden, Nkhata Bay, is naar het schijnt de mooiste plaats, maar daar had ik geen tijd voor. Daarvoor zal ik nog eens moeten terug komen. Daar gingen de anderen dus naartoe. Ik heb mijn toch alleen door gezet naar Salima, met het minibusje! Gammel busje, overladen, dat busje reed ook veeeel te snel! (2u) Vanuit Salima ben ik overgestapt in een laadbak:) richting Senga bay, aan het meer. Hahaa ja ja veel teveel volk, levende kippen, veel te veel bagage, en jaa muzungu nog 1 plaats, ik zag geen plaats want heel diene bak zat echt bom vol. Maar ze maakten daar in 1, 2, 3 toch een mooi plaatsje voor mij vrij! Dan nog een half uur van het mooie landschap genoten in de laadbak! Mijn eerste indruk van Malawi was goed! Veel bergen, veel groen, prachtige natuur, vriendelijke mensen,… Ze hadden mij in Lilongwe een backpackers aangeraden in Senga Bay: Cool Runnings.
Uit de laadbak gekropen, daar stond Tosh, Tony en Isac, die me wisten te vertellen dat die backpackers volgeboekt was. Maar ze gingen me ergens anders naartoe brengen! Ok, handig! Vriendelijke mensen, echt, en ze hebben mij naar een heel gezellige en rustige lodge gebracht. Nyamachoma genaamd. Op 30 meter van het meer ofz. Senga bay, was een landelijk dorp, allemaal echte zandwegen en alleen maar hutjes. Ik had dat niet verwacht? Maar super mooi en uitgestrekt tussen de mooie groene natuur, jaa ik was al direct verkocht. Natuurlijk vergezelden die gasten me niet zomaar, die hadden natuurlijk hier en daar zaakjes dat ze wouden regelen: juwelen enz verkopen, geen probleem, ik ben natuurlijk een gemakkelijk slachtoffer:) hahaa
Vanuit de lodge naar het meer moest je eerst passeren door een “vissersdorpje”, op het strand stonden allemaal hutjes, waar ze vis droogden, en waar ze van alles verkochten.
Super mooi uitzicht. Zalig weer, warmer dan Zambia? Jaa zo voelde het toch…
Zalig gezwommen (hoewel ze me gewaarschuwd hadden voor een wormpje (ben de naam vergeten) dat dan in je voet kan kruipen en zo naar je maag of bloed gaat? Het is niet dodelijk:) Dus ik ging natuurlijk wel genieten van het water en de verfrissing. De enige blanke daar. Soms wel lastig omdat je niet ongemerkt het water in kan gaan en ook omdat ik daar helemaal geen meisjes in het water zag? Het meer wordt door de lokale mensen gebruikt, als bron van inkomen: vis! Maar mensen wassen dus hun kleren daar, iedereen gaat ook gewoon met zijn kleren of enkel onderbroek in het water? Beginnen daar ineens mensen hun haar enz te wassen?
Ik, verwende toerist kom daar dan wat zwemmen en wat snorkelen.
Ik heb er toch van genoten en ik ben dan ook naar een eiland gegaan met een bootje, heel avontuur, water in de boot enz, maar we zijn er geraakt. Daar gaan snorkelen, vis op de gril, zonnen, beklimming naar de hoogste lock (kunnen hun “r” hier niet uitspreken?) Manman, zweten dus, super warm en ik maar op die rotsen klimmen, overal vieze spinnenwebben, maar halfdood boven aangekomen, wel een prachtig uitzicht!
Natuurlijk ben ik terwijl ik van die rotsen wou duiken ook eens goed gevallen:) Knie’tjes geschaafd:) Typisch!
In de lodge super lekkere verse vis gegeten (dit was 4 maanden geleden, dus het smaakte!) Zondagavond heeft Henderson, me meegenomen naar de lokale “pub”. Aiai het was nog maar 17u, super veel zatte mensen. Pub, eigenlijk een afdakje met daar onder 4 bankjes. Ze snijden plastiek flesjes in twee en uit de uiteinden wordt er dan gedronken. De wijn zit dan in plastieke kannen, die ze uitkappen in die plastieke bekertjes. “Wijn”, bruine kleur, ja iedereen was heel vriendelijk en ze boden me dat natuurlijk aan, wat kan je dan zeggen? Ok, klein beetje dan: Jak, echt niet lekker! Veel zatte praat daar, dus het werd tijd om door te gaan, volgende stop: hutje waar ze spirits maakten. Hij heeft me dan uitgelegd en laten zien hoe ze dat maken. En dan proeven: goh, zo straf, abnormaal, en nog een vieze smaak ook.(mini glaasje) En zo’n hele fles kost maar 400 Malawian kwacha (€2) Enorm weinig dus! Gevaarlijk dus! Henderson, kende daar iedereen in dat dorp en vertelde me dat drinken echt wel een probleem is voor vele mensen, omwille van armoede enz… Hij was gestopt zei hij, alé af en toe nog eens. Dan zei hij zo van jaa ik wil toch een biertje gaan drinken: lokaal bier, echt goor, Chibuku Shake Shake, dat is dus een liter bier in een brik verpakking. Al niet echt smakelijk om uit te drinken? Plots staan daar twee meisjes heel uitbundig (dronken) te dansen, dat waren eigenlijk de enige meisjes die ik in de pubs had opgemerkt. Ik vroeg dan hoe dat kwam en Henderson zei me dat deze meisjes drinken zodat ze minder verlegen zijn, omdat: “they are fishing men” Ok, dat ene meisje wou mijn schoenen hebben? Ik heb ze toch maar niet gegeven, anders had ik er zelf geen meer. En ik heb dan een armbandje van haar gekregen:) Henderson was gestopt met drinken, maar na echt nog geen twee minuten, zei hij ik ga nog een biertje drinken. Die drinkt dus 2 liter bier in nog geen 10 minuten. En zo een brik (1l) kost maar 70M kwacha (€0,35) Da’s echt gek, iedereen heeft zo gemakkelijk toegang tot alcohol, overal lopen ook gewoon kinderen, die zien ook alles gebeuren en vaak zitten er ook veel te jonge kinderen in de pubs!
Maandag terug naar Lilongwe, zalig gezwommen in het zwembad. Iemand van UK leren kennen die dan ook de bus naar Lusaka op dinsdag zou nemen. Lilongwe is een super drukke stad, heel chaotisch, en precies landelijker dan Lusaka? Ik ben hier natuurlijk niet lang geweest, dus dit zijn maar indrukken!
Dinsdag vroegvroeg uit men bed, slecht geslapen, taxi in, naar de bus, 16u op de bus gezeten, manman, een wrak dus! Lusaka aangekomen, naar Chachacha backpackers en uitgeslapen! Zalig!
In Kabwe wou ik dag gaan zeggen tegen Humfrey en zijn tante (overburen, waar dat ik mee naar de Kerk ben gegaan) Maar zij waren niet thuis! Dus ik was al onderweg naar Lusaka en Malawi dat ze me belde. Gisteren laat aangekomen in Lusaka, geeft de barman zo een cadeauzakje? Dit zijn ze vandaag voor jou komen afgeven? Hebben die speciaal nog een cadeautje komen brengen vanuit Kabwe naar Lusaka: een kleedje uit Chetenge material en een sjaal en een muts van Zambia, super!
Die mensen hier zijn echt niet te schatten:)
Zalige trip gehad dus naar Malawi, wel veel te kort! Wel goed dat ik even een break had tussen Kabwe en België, zodat ik even kon nadenken en even mijn emoties onder controle kon houden!hahaa:)
Vandaag nog een dagje in Lusaka en morgen brengt Luc me naar de luchthaven, waarvoor ik hem heel dankbaar ben!
Ik hoop dat jullie allemaal een beetje kunnen volgen hebben wat ik hier in Zambia allemaal gedaan heb? Ik heb dubbele gevoelens om naar huis te gaan! Natuurlijk zal ik heel blij zijn iedereen terug te zien, maar ik heb hier echt een mooie tijd gehad! En ik weet nu al dat ik het enorm ga missen! Ik hoop dat ik snel de kans krijg terug te komen en meer van Afrika en de wereld te zienJ Hahaa… ik ben hier al aan het dromen geweest hoor!!
Ik heb mijn bagage bij Yves zijn broer, Luc kunnen achterlaten, super handig!
Tocht naar Malawi was lang, 14u op de bus gezeten, maar ik had al direct gezelschap van mensen van Nieuw Zeeland en een Italiaan, die echt niks Engels sprak in het begin grappig op den duur ambetant:)! Dat was wel leuk, vooral omdat we om 2u in de nacht zijn aangekomen in de hoofdstad van Malawi, Lilongwe. En dan is het toch aangenaam dat je daar niet alleen staat! Zij gingen naar dezelfde backpackers: Kiboko Camp. Super gezellig plaats! Goedkope overnachting, lekker eten, groot zwembad, alles dik in orde dus!
’s Morgens vroeg heb ik besloten naar de dichtstbijzijnde plaats te gaan aan het meer. Het noorden, Nkhata Bay, is naar het schijnt de mooiste plaats, maar daar had ik geen tijd voor. Daarvoor zal ik nog eens moeten terug komen. Daar gingen de anderen dus naartoe. Ik heb mijn toch alleen door gezet naar Salima, met het minibusje! Gammel busje, overladen, dat busje reed ook veeeel te snel! (2u) Vanuit Salima ben ik overgestapt in een laadbak:) richting Senga bay, aan het meer. Hahaa ja ja veel teveel volk, levende kippen, veel te veel bagage, en jaa muzungu nog 1 plaats, ik zag geen plaats want heel diene bak zat echt bom vol. Maar ze maakten daar in 1, 2, 3 toch een mooi plaatsje voor mij vrij! Dan nog een half uur van het mooie landschap genoten in de laadbak! Mijn eerste indruk van Malawi was goed! Veel bergen, veel groen, prachtige natuur, vriendelijke mensen,… Ze hadden mij in Lilongwe een backpackers aangeraden in Senga Bay: Cool Runnings.
Uit de laadbak gekropen, daar stond Tosh, Tony en Isac, die me wisten te vertellen dat die backpackers volgeboekt was. Maar ze gingen me ergens anders naartoe brengen! Ok, handig! Vriendelijke mensen, echt, en ze hebben mij naar een heel gezellige en rustige lodge gebracht. Nyamachoma genaamd. Op 30 meter van het meer ofz. Senga bay, was een landelijk dorp, allemaal echte zandwegen en alleen maar hutjes. Ik had dat niet verwacht? Maar super mooi en uitgestrekt tussen de mooie groene natuur, jaa ik was al direct verkocht. Natuurlijk vergezelden die gasten me niet zomaar, die hadden natuurlijk hier en daar zaakjes dat ze wouden regelen: juwelen enz verkopen, geen probleem, ik ben natuurlijk een gemakkelijk slachtoffer:) hahaa
Vanuit de lodge naar het meer moest je eerst passeren door een “vissersdorpje”, op het strand stonden allemaal hutjes, waar ze vis droogden, en waar ze van alles verkochten.
Super mooi uitzicht. Zalig weer, warmer dan Zambia? Jaa zo voelde het toch…
Zalig gezwommen (hoewel ze me gewaarschuwd hadden voor een wormpje (ben de naam vergeten) dat dan in je voet kan kruipen en zo naar je maag of bloed gaat? Het is niet dodelijk:) Dus ik ging natuurlijk wel genieten van het water en de verfrissing. De enige blanke daar. Soms wel lastig omdat je niet ongemerkt het water in kan gaan en ook omdat ik daar helemaal geen meisjes in het water zag? Het meer wordt door de lokale mensen gebruikt, als bron van inkomen: vis! Maar mensen wassen dus hun kleren daar, iedereen gaat ook gewoon met zijn kleren of enkel onderbroek in het water? Beginnen daar ineens mensen hun haar enz te wassen?
Ik, verwende toerist kom daar dan wat zwemmen en wat snorkelen.
Ik heb er toch van genoten en ik ben dan ook naar een eiland gegaan met een bootje, heel avontuur, water in de boot enz, maar we zijn er geraakt. Daar gaan snorkelen, vis op de gril, zonnen, beklimming naar de hoogste lock (kunnen hun “r” hier niet uitspreken?) Manman, zweten dus, super warm en ik maar op die rotsen klimmen, overal vieze spinnenwebben, maar halfdood boven aangekomen, wel een prachtig uitzicht!
Natuurlijk ben ik terwijl ik van die rotsen wou duiken ook eens goed gevallen:) Knie’tjes geschaafd:) Typisch!
In de lodge super lekkere verse vis gegeten (dit was 4 maanden geleden, dus het smaakte!) Zondagavond heeft Henderson, me meegenomen naar de lokale “pub”. Aiai het was nog maar 17u, super veel zatte mensen. Pub, eigenlijk een afdakje met daar onder 4 bankjes. Ze snijden plastiek flesjes in twee en uit de uiteinden wordt er dan gedronken. De wijn zit dan in plastieke kannen, die ze uitkappen in die plastieke bekertjes. “Wijn”, bruine kleur, ja iedereen was heel vriendelijk en ze boden me dat natuurlijk aan, wat kan je dan zeggen? Ok, klein beetje dan: Jak, echt niet lekker! Veel zatte praat daar, dus het werd tijd om door te gaan, volgende stop: hutje waar ze spirits maakten. Hij heeft me dan uitgelegd en laten zien hoe ze dat maken. En dan proeven: goh, zo straf, abnormaal, en nog een vieze smaak ook.(mini glaasje) En zo’n hele fles kost maar 400 Malawian kwacha (€2) Enorm weinig dus! Gevaarlijk dus! Henderson, kende daar iedereen in dat dorp en vertelde me dat drinken echt wel een probleem is voor vele mensen, omwille van armoede enz… Hij was gestopt zei hij, alé af en toe nog eens. Dan zei hij zo van jaa ik wil toch een biertje gaan drinken: lokaal bier, echt goor, Chibuku Shake Shake, dat is dus een liter bier in een brik verpakking. Al niet echt smakelijk om uit te drinken? Plots staan daar twee meisjes heel uitbundig (dronken) te dansen, dat waren eigenlijk de enige meisjes die ik in de pubs had opgemerkt. Ik vroeg dan hoe dat kwam en Henderson zei me dat deze meisjes drinken zodat ze minder verlegen zijn, omdat: “they are fishing men” Ok, dat ene meisje wou mijn schoenen hebben? Ik heb ze toch maar niet gegeven, anders had ik er zelf geen meer. En ik heb dan een armbandje van haar gekregen:) Henderson was gestopt met drinken, maar na echt nog geen twee minuten, zei hij ik ga nog een biertje drinken. Die drinkt dus 2 liter bier in nog geen 10 minuten. En zo een brik (1l) kost maar 70M kwacha (€0,35) Da’s echt gek, iedereen heeft zo gemakkelijk toegang tot alcohol, overal lopen ook gewoon kinderen, die zien ook alles gebeuren en vaak zitten er ook veel te jonge kinderen in de pubs!
Maandag terug naar Lilongwe, zalig gezwommen in het zwembad. Iemand van UK leren kennen die dan ook de bus naar Lusaka op dinsdag zou nemen. Lilongwe is een super drukke stad, heel chaotisch, en precies landelijker dan Lusaka? Ik ben hier natuurlijk niet lang geweest, dus dit zijn maar indrukken!
Dinsdag vroegvroeg uit men bed, slecht geslapen, taxi in, naar de bus, 16u op de bus gezeten, manman, een wrak dus! Lusaka aangekomen, naar Chachacha backpackers en uitgeslapen! Zalig!
In Kabwe wou ik dag gaan zeggen tegen Humfrey en zijn tante (overburen, waar dat ik mee naar de Kerk ben gegaan) Maar zij waren niet thuis! Dus ik was al onderweg naar Lusaka en Malawi dat ze me belde. Gisteren laat aangekomen in Lusaka, geeft de barman zo een cadeauzakje? Dit zijn ze vandaag voor jou komen afgeven? Hebben die speciaal nog een cadeautje komen brengen vanuit Kabwe naar Lusaka: een kleedje uit Chetenge material en een sjaal en een muts van Zambia, super!
Die mensen hier zijn echt niet te schatten:)
Zalige trip gehad dus naar Malawi, wel veel te kort! Wel goed dat ik even een break had tussen Kabwe en België, zodat ik even kon nadenken en even mijn emoties onder controle kon houden!hahaa:)
Vandaag nog een dagje in Lusaka en morgen brengt Luc me naar de luchthaven, waarvoor ik hem heel dankbaar ben!
Ik hoop dat jullie allemaal een beetje kunnen volgen hebben wat ik hier in Zambia allemaal gedaan heb? Ik heb dubbele gevoelens om naar huis te gaan! Natuurlijk zal ik heel blij zijn iedereen terug te zien, maar ik heb hier echt een mooie tijd gehad! En ik weet nu al dat ik het enorm ga missen! Ik hoop dat ik snel de kans krijg terug te komen en meer van Afrika en de wereld te zienJ Hahaa… ik ben hier al aan het dromen geweest hoor!!
Monday, May 19, 2008
Afscheidsfeestje
De Kate’s hadden met Raj besproken, om een afscheidsfeestje te doen voor mij op de farm! In de late namiddag naar de farm gegaan, gezellige bbq gehad, iedereen was van de partij… Daarna werd het een beetje koud, bbq op het gras en feesje rond de bbq!:) Lekker warm!
Er is nog een hele Indische bende langs geweest en die hebben ons dan meegenomen naar Big Bites(openlucht disco:)! Super leuke avond! Ik ben daar dan nog enkele ladies van de gym tegen gekomen echt plezant! Die kunnen hier allemaal zalig dansen! 4.30, was het daar gedaan.. Ik natuurlijk al kapot, super moe, dan heeft iemand me afgezet thuis. Ineens komt er een andere auto van achter de bocht, begint daar te toeteren, ik terug naar buiten, “You can’t go to bed, it’s your last weekend, you have to remember it!” Ik dan, alé OK:) HAhaa… Wij naar Star Sports Club (wordt uitgebaat door Indiërs en die hangen daar ook altijd) Natuurlijk was het hek gesloten, die beginnen daar te toeteren, kruipt er iemand over dat hek, die zetten gewoon diene bewaker uit zijn bed, poort open, wij naar binnen, nog een klein feesje gehad! Dan werd het licht 6.30u bed in!KO!(jammer genoeg fototoestel vergeten!)
De Kate’s moesten zondag allebei voor het werk reizen, de ene is vandaag terug, de andere blijft een week weg. Dus ik moest al afscheid nemen van Kate Pruce, …
Dat is echt raar, want wij hebben zo voor 4 maanden samen gewoond en geleefd en dan moet je zo "dag" zeggen, maar eigenlijk ben ik nog niet weg? Triestige zondag namiddag! Dan maar mezelf wat getroost met het kijken naar Grey’s Anatomy’s:)
Er is nog een hele Indische bende langs geweest en die hebben ons dan meegenomen naar Big Bites(openlucht disco:)! Super leuke avond! Ik ben daar dan nog enkele ladies van de gym tegen gekomen echt plezant! Die kunnen hier allemaal zalig dansen! 4.30, was het daar gedaan.. Ik natuurlijk al kapot, super moe, dan heeft iemand me afgezet thuis. Ineens komt er een andere auto van achter de bocht, begint daar te toeteren, ik terug naar buiten, “You can’t go to bed, it’s your last weekend, you have to remember it!” Ik dan, alé OK:) HAhaa… Wij naar Star Sports Club (wordt uitgebaat door Indiërs en die hangen daar ook altijd) Natuurlijk was het hek gesloten, die beginnen daar te toeteren, kruipt er iemand over dat hek, die zetten gewoon diene bewaker uit zijn bed, poort open, wij naar binnen, nog een klein feesje gehad! Dan werd het licht 6.30u bed in!KO!(jammer genoeg fototoestel vergeten!)
De Kate’s moesten zondag allebei voor het werk reizen, de ene is vandaag terug, de andere blijft een week weg. Dus ik moest al afscheid nemen van Kate Pruce, …
Dat is echt raar, want wij hebben zo voor 4 maanden samen gewoond en geleefd en dan moet je zo "dag" zeggen, maar eigenlijk ben ik nog niet weg? Triestige zondag namiddag! Dan maar mezelf wat getroost met het kijken naar Grey’s Anatomy’s:)
Friday, May 16, 2008
Chililalila Center (donderdag)
Dit is het project van Kara Counseling dat ze hebben opgestart in de compound: Makululu. Ik heb dit al eens bezocht met Yves, tijdje geleden. Donderdag ben ik er een hele dag naartoe gegaan! Het plan was om mee te gaan met de mensen van home based care. 7.30u werden nog wat andere mensen en mezelf opgehaald in Kabwe-town, iedereen super vriendelijk, da’s echt een groot verschil met België hoor! Je komt ergens voor de eerste keer, ze leiden je rond, vangen je op, precies of je kent die mensen al langer, je kan ook gewoon elke organisatie bezoeken en er gewoon een dagje met meegaan enz! De verpleegster waar ik normaal in de namiddag samen met op huisbezoek mocht, ging vandaag dan toch maar geen huisbezoeken doen. Geen probleem. Het project heeft 2 klassen, met kleuters. Dit zijn kinderen die geen ouders meer hebben en vaak besmet zijn met HIV. Hun grootmoeders zorgen vaak voor hen. Ze krijgen dan ontbijt en lunch op school. In het project is dan ook een programma opgestart waar ze werken met de grootouders. In de voormiddag heb ik de hele tijd in het klasje rondgehangen, wat een heel leuke ervaring was! Maar wel heel vermoeiend want die kinderen kunnen geen twee minuten zwijgen en op hun stoel zitten enjaa aangezien ik dan ook nog een “blanke” bezoeker was, hingen ze letterlijk aan mijn lijf! Sommige kinderen hingen dus gewoon aan mijn been? De hele tijd… Maar het zijn wel schatjes! Het is wel erg, ze krijgen dan uniformpjes van het project, maar je ziet echt dat die kinderen niks hebben thuis. Kleren gescheurd, vuil in hun haren,… dat is echt jammer… En ook die leerkrachten zeiden dan, ja wij hebben hier geen vakanties, want we zijn bang als we dat inlassen, dat die kinderen gewoon geen eten hebben/krijgen. Dit zijn echt toestanden waar ik echt moeilijk mee overweg kan! Ik had dan ook een gesprek met die leerkrachten over het HIV/AIDS probleem, en ze vroegen me hoe wij er mee omgingen in België? Jaa hoe gaan wij daar mee om? Je kan dat echt niet vergelijken, de impact hier in Zambia is echt enorm! En het is echt confronterend als je moet zeggen dat ik niet voor nichtjes of neefjes moet zorgen omdat hun ouders niet gestorven zijn aan AIDS?
In de namiddag heb ik dan een hele tijd met die kinderen gespeeld! Of zij met mij? Want ze hingen gewoon aan mij… Die leerkracht zei zo op een gegeven moment RUN and see what they will do, ik begon daar te lopen, heel die bende (70 kinderen) waren daar achter mij aan het crossen, haha.. ja en die lopen dan nog sneller:)
Leuke dag!!
In de namiddag heb ik dan een hele tijd met die kinderen gespeeld! Of zij met mij? Want ze hingen gewoon aan mij… Die leerkracht zei zo op een gegeven moment RUN and see what they will do, ik begon daar te lopen, heel die bende (70 kinderen) waren daar achter mij aan het crossen, haha.. ja en die lopen dan nog sneller:)
Leuke dag!!
Dansje doen
Ik en de twee andere peer educators, die werken op deze school, konden natuurlijk niet ontsnappen aan al dat dansen!!Super leuke sfeer!!
Dance 4 Life! Yeaahbooo!!!
Woensdag heb ik een bangelijke dag gehad! Van 7u ’s ochtends tot 18u op tour met het Dance 4 life team! Check hun site mensen:) En ik zal er bij zijn in Amsterdam, op het “Big Event” in november, hopelijk jullie ook!!
Het zijn ex-vrijwilligers van SPW, die hun nu inzetten voor Dance 4 Life. Zij willen door dans en muziek, jongeren bewust maken van het HIV/AIDS probleem en willen samen met hen de strijd aan gaan tegen het virus. Dance 4 Life doet een “heart connection tour” op 60 scholen (uitgevoerd door SPW). Met mega boxen en dus een fameus sound - system, trekt het team er op uit! Echt gek, het team is super gemotiveerd, enthousiast, energiek, kunnen bangelijk dansen!! En allemaal op vrijwillige basis, mooi!
Ze doen eerst een warm-up met de jongeren, stellen het programma voor en dan begint de eerste “drill”, het eerste stukje van de dans die wordt aangeleerd! Zo zijn er 3 drills, deze worden afgewisseld, met HIV/AIDS boodschappen, doel van de tour, rollenspel en dansen op verschillende muziekjes:)
De muziek van de drills gaat als volgt:
“When I say Dance 4, you say LIFE
Choose life!
Take responsibility for life
Take responsibility for life, let you voice be heard
HIV and AIDS we can beat it, take responsibility
People have right to have a life of health and harmony
HIV and AIDs we can beat it
We can al create a future, a world of possibility
HIV and AIDS we can beat it
I can, you can, together we can all!!”
(En dan met ne fantastische beat er onder en nog wat stukjes er tussen, dit is de hoofdtekst én natuurlijk een leuke dans hier op!!)
Het is dus de bedoeling dat in november, alle landen waar Dance4Life actief is, dat deze in verbinding staan met elkaar door satelliet én dus dat iedereen in het wit zal gekleed zijn en dus die dans die wordt aangeleerd, te samen doet!
Internationale binding, tegen de strijd van HIV/AIDS! Zo zijn UK, South Africa, Amsterdam, Zambia and many more involved!!
Echt een bangelijke dag! Al die studenten waren ook super enthousiast, die levendigheid kan je je niet voorstellen! En die kunnen hier dansen hoor:) Natuurlijk hebben ze mij er ook weer elke keer bijgelapt en kon ik dus ook dansen voor ALLE leerlingen:) Hahaa…
Maar het was echt leuk!! Yeaahboo (dat roept het team van Dance 4 Life dus de hele tijd, het is dus “jaa” in het Zuid Afrikaans? Echt een grappige boel)
Het zijn ex-vrijwilligers van SPW, die hun nu inzetten voor Dance 4 Life. Zij willen door dans en muziek, jongeren bewust maken van het HIV/AIDS probleem en willen samen met hen de strijd aan gaan tegen het virus. Dance 4 Life doet een “heart connection tour” op 60 scholen (uitgevoerd door SPW). Met mega boxen en dus een fameus sound - system, trekt het team er op uit! Echt gek, het team is super gemotiveerd, enthousiast, energiek, kunnen bangelijk dansen!! En allemaal op vrijwillige basis, mooi!
Ze doen eerst een warm-up met de jongeren, stellen het programma voor en dan begint de eerste “drill”, het eerste stukje van de dans die wordt aangeleerd! Zo zijn er 3 drills, deze worden afgewisseld, met HIV/AIDS boodschappen, doel van de tour, rollenspel en dansen op verschillende muziekjes:)
De muziek van de drills gaat als volgt:
“When I say Dance 4, you say LIFE
Choose life!
Take responsibility for life
Take responsibility for life, let you voice be heard
HIV and AIDS we can beat it, take responsibility
People have right to have a life of health and harmony
HIV and AIDs we can beat it
We can al create a future, a world of possibility
HIV and AIDS we can beat it
I can, you can, together we can all!!”
(En dan met ne fantastische beat er onder en nog wat stukjes er tussen, dit is de hoofdtekst én natuurlijk een leuke dans hier op!!)
Het is dus de bedoeling dat in november, alle landen waar Dance4Life actief is, dat deze in verbinding staan met elkaar door satelliet én dus dat iedereen in het wit zal gekleed zijn en dus die dans die wordt aangeleerd, te samen doet!
Internationale binding, tegen de strijd van HIV/AIDS! Zo zijn UK, South Africa, Amsterdam, Zambia and many more involved!!
Echt een bangelijke dag! Al die studenten waren ook super enthousiast, die levendigheid kan je je niet voorstellen! En die kunnen hier dansen hoor:) Natuurlijk hebben ze mij er ook weer elke keer bijgelapt en kon ik dus ook dansen voor ALLE leerlingen:) Hahaa…
Maar het was echt leuk!! Yeaahboo (dat roept het team van Dance 4 Life dus de hele tijd, het is dus “jaa” in het Zuid Afrikaans? Echt een grappige boel)
Tuesday, May 13, 2008
In de voormiddag mocht ik mee met de directeur van Community Youth Mobilisation, naar een de community: Luanshimba, in Kapiri. We zijn daar een Youth Resource Center gaan bezoeken, dat zij daar hebben opgestart. Echt heel interessant en ik heb dan ook een praatje kunnen doen met de peer educator die daar aanwezig was en overal een kijkje kunnen nemen! (foto CYM)
In de namiddag had ik gepland thuis aan mijn thesis te werken, maar Kate had een dagje verlof en ze vroeg me of ik zin had om een community school te gaan bezoeken. Ok:) En dan zijn we samen naar Katondo, “gebied” in Kabwe gegaan waar we dan de school Twafwane bezocht hebben. De kinderen waren laaiend enthousiast en wouden dus ook graag een keertje op de foto!!
Kate bezocht deze school, omdat ze contact heeft met iemand van de UK, die geld wil inzamelen voor deze school, want ze hebben echt een groot tekort aan middelen en materiaal daar!!
In de namiddag had ik gepland thuis aan mijn thesis te werken, maar Kate had een dagje verlof en ze vroeg me of ik zin had om een community school te gaan bezoeken. Ok:) En dan zijn we samen naar Katondo, “gebied” in Kabwe gegaan waar we dan de school Twafwane bezocht hebben. De kinderen waren laaiend enthousiast en wouden dus ook graag een keertje op de foto!!
Kate bezocht deze school, omdat ze contact heeft met iemand van de UK, die geld wil inzamelen voor deze school, want ze hebben echt een groot tekort aan middelen en materiaal daar!!
Monday, May 12, 2008
Kerk
Zaterdagmiddag uitgenodigd bij Humfrey, mijn overbuur!
Watermeloen gegeten, gezellige boel!
Ze probeerden me te overhalen om mee te gaan naar de jeugdbijeenkomsten van de Kerk, diezelfde middag…Gelukkig, had ik al afgesproken met Raj en Priscilla, dus had ik een geldige uitvlucht! Ze vroegen me of ik geen zin had om zondag mee te gaan naar de Kerk? Euh.. ja eigenlijk waarom niet? Ik was daar eigenlijk wel benieuwd naar!
Zaterdag nog naar Priscilla gegaan en dan uiteindelijk met een bende weeral eens in Tuskers belandJ de hele familie Maggie, Raj, de Kate’s en dan een nieuw meisje Kelly. Zij begint vanaf maandag bij SPW te werken en is afkomstig van de US.
Zondagochtend, ik was eigenlijk een beetje nerveus om naar de Kerk te gaan, ik vroeg me af of ik wel slippers mocht dragen? Ik ging toch maar voor een lange broek en deftig lang T shirtje J
De Kerk: het gebouw zelf, niet zoals wij gewoon zijn: een super grote ruimte met een “podium” en vooral veel “tuinstoelen”. Wou Humfrey toch wel helemaal vooraan gaan zitten zeker… Ik voelde alle ogen al op mij gericht, snelsnel naar voor dus. En dan de mis zelf, jaa ook een beetje anders dan bij ons:) Begon al met zingen en dan begon iedereen daar te dansen, te klappen, … leuk:) Maar wij zaten dan ook aan de boxen, zeg maar “woefers” en dat stond daar echt mega luid, abnormaal!
Daarna was er een preek over “money competes with Jesus” Jaa er zat wel waarheid in! Dit was nog interessant, maar dan kwam er zo iemand preken, eigenlijk brullen, zeker voor een uur lang over “The mighty have fallen” They must rise again!
Manman, ik verstond er niks van want die schreeuwde echt, mijn oren aiaiai
Dit werd dan allemaal afgewisseld met veel zang en dans, drums, keybord en gitaar, stel je voorJ En wat ze in deze Kerk ook deden is luidop bidden, maar dan allemaal door elkaar. Ieder zijn eigen gebeden.
Wanneer de het gedaan was, zei die priester ineens “we have visitors, please stand” Ik bleef zitten:) Jaa dat ging natuurlijk niet, ik moest dus recht gaan staan, gelukkig waren er nog twee anderen. We kregen een hartverwarmende welkom. Ze wouden mij daar al houden, gelukkig kon ik zeggen dat ik bijna terug naar België ging!
Pff manman en dat bleef maar duren,
Begon om half 9 en om 12.30 was ik terug thuis, de Kerk is twee straten verder, dus kan je je voorstellenJ Het was een hele belevenis, leuk en goed voor één keer:)
Het was “world prayers day” en er kwam zo iemand op het einde tegen mij zeggen, ik durf er voor wedden dat ze daar in Europa niet aan het bidden zijn, ik stond daar mooi:)
In de late namiddag naar de farm, daar zalige scampi’s op de bbq, met een heerlijk slaatje gegeten:)
Weeral een leuke afsluiter van het weekend!
Watermeloen gegeten, gezellige boel!
Ze probeerden me te overhalen om mee te gaan naar de jeugdbijeenkomsten van de Kerk, diezelfde middag…Gelukkig, had ik al afgesproken met Raj en Priscilla, dus had ik een geldige uitvlucht! Ze vroegen me of ik geen zin had om zondag mee te gaan naar de Kerk? Euh.. ja eigenlijk waarom niet? Ik was daar eigenlijk wel benieuwd naar!
Zaterdag nog naar Priscilla gegaan en dan uiteindelijk met een bende weeral eens in Tuskers belandJ de hele familie Maggie, Raj, de Kate’s en dan een nieuw meisje Kelly. Zij begint vanaf maandag bij SPW te werken en is afkomstig van de US.
Zondagochtend, ik was eigenlijk een beetje nerveus om naar de Kerk te gaan, ik vroeg me af of ik wel slippers mocht dragen? Ik ging toch maar voor een lange broek en deftig lang T shirtje J
De Kerk: het gebouw zelf, niet zoals wij gewoon zijn: een super grote ruimte met een “podium” en vooral veel “tuinstoelen”. Wou Humfrey toch wel helemaal vooraan gaan zitten zeker… Ik voelde alle ogen al op mij gericht, snelsnel naar voor dus. En dan de mis zelf, jaa ook een beetje anders dan bij ons:) Begon al met zingen en dan begon iedereen daar te dansen, te klappen, … leuk:) Maar wij zaten dan ook aan de boxen, zeg maar “woefers” en dat stond daar echt mega luid, abnormaal!
Daarna was er een preek over “money competes with Jesus” Jaa er zat wel waarheid in! Dit was nog interessant, maar dan kwam er zo iemand preken, eigenlijk brullen, zeker voor een uur lang over “The mighty have fallen” They must rise again!
Manman, ik verstond er niks van want die schreeuwde echt, mijn oren aiaiai
Dit werd dan allemaal afgewisseld met veel zang en dans, drums, keybord en gitaar, stel je voorJ En wat ze in deze Kerk ook deden is luidop bidden, maar dan allemaal door elkaar. Ieder zijn eigen gebeden.
Wanneer de het gedaan was, zei die priester ineens “we have visitors, please stand” Ik bleef zitten:) Jaa dat ging natuurlijk niet, ik moest dus recht gaan staan, gelukkig waren er nog twee anderen. We kregen een hartverwarmende welkom. Ze wouden mij daar al houden, gelukkig kon ik zeggen dat ik bijna terug naar België ging!
Pff manman en dat bleef maar duren,
Begon om half 9 en om 12.30 was ik terug thuis, de Kerk is twee straten verder, dus kan je je voorstellenJ Het was een hele belevenis, leuk en goed voor één keer:)
Het was “world prayers day” en er kwam zo iemand op het einde tegen mij zeggen, ik durf er voor wedden dat ze daar in Europa niet aan het bidden zijn, ik stond daar mooi:)
In de late namiddag naar de farm, daar zalige scampi’s op de bbq, met een heerlijk slaatje gegeten:)
Weeral een leuke afsluiter van het weekend!
Saturday, May 10, 2008
Donderdagnacht: 3u in de ochtend, rillend wordt ik wakker, dan zweet aanvallen, aiai het gaat toch niet waar zijn, dacht ik... Vlug men koorts genomen, 38.7 (wat voor mij heel veel is) De hele nacht wakker gelegen, dan nog hoofdpijn er bovenop. Gelukkig had ik geen buikgriep. De Kate's zeiden me dat ik voor alle zekerheid een malaria-test moest ondergaan. Eigenlijk had ik daar wel wat schrik voor. Ok, ik besloot toch te gaan, klein prikje in men duim, 10 minuutjes wachten en daar was het verlossende nieuws al: GEEN malaria!
De hele dag toch suf en ziek rondgelopen en geslapen!
Vandaag al veel beter! Ik denk dat ik al terug genezen ben! Laat ons hopen!
De hele dag toch suf en ziek rondgelopen en geslapen!
Vandaag al veel beter! Ik denk dat ik al terug genezen ben! Laat ons hopen!
Thursday, May 8, 2008
Vandaag ben ik nog een keertje naar General Hospital gegaan, deze keer om een sessie health education mee te volgen. Ze mikken vooral op mensen die HIV positief zijn en het accent doorheen de sessie, ligt vooral op het correcte gebruik van medicijnen. Aan de hand van tekeningen op pamfletten proberen ze de ziekte en de impact daarvan op de mensen weer te geven. Ze proberen op een interactieve manier te werk te gaan en vragen kunnen dan ook non stop gesteld worden. Hier en daar is er dan wel eens een discussie uitgebroken. Natuurlijk werd er Bemba gesproken, daar had ik even niet aangedacht. Gelukkig kwam er al snel iemand naast me zitten, die alles voor me vertaald heeft. Die spontane vriendelijkheid en warmte van de mensen hier, daar kunnen wij toch wat van leren hoor! Natuurlijk kon ik daar niet onopgemerkt blijven, plots werden alle ogen op mij gericht. Ik had het natuurlijk niet verstaan over wat het ging, want ze zeiden iets in Bemba en dan begon er iemand you, you te roepen, OK het gaat hier dus over mij! We have a visitor!
Aan de andere kant kwam er iemand naast me zitten die begon te vertellen (in het Engels), dat hij gezien had op BBC dat er een vaccin is uitgevonden in Duitsland dat iedereen kon genezen van AIDS. Ah, zei ik, daar heb ik niks van gehoord… Ik vroeg hem dan naar de naam van het medicijn, maar die wist hij niet. Hij had wel het flesje op tv gezien, dus hij vroeg me dan of ik de naam op de website van BBC kon gaan opzoeken. Ik moest hem dit dan in een brief schrijven, want hij zat in de gevangenis. Ik heb hem dan toch moeten teleurstellen en hem proberen uitleggen dat het waarschijnlijk ging over een medicijn om AIDS te behandelen, maar niet om te genezen…
In de namiddag dan nog een andere organisatie bezocht, Community Youth Mobilisation.
Zij hebben ook preventie programma’s lopen in landelijke gemeenschappen en werken ook met peer educators, een beetje gelijkaardig met SPW.
Interessante dag, aangezien SPW het weer eens heeft verknoeid, maak ik het zo wel boeiend!
Aan de andere kant kwam er iemand naast me zitten die begon te vertellen (in het Engels), dat hij gezien had op BBC dat er een vaccin is uitgevonden in Duitsland dat iedereen kon genezen van AIDS. Ah, zei ik, daar heb ik niks van gehoord… Ik vroeg hem dan naar de naam van het medicijn, maar die wist hij niet. Hij had wel het flesje op tv gezien, dus hij vroeg me dan of ik de naam op de website van BBC kon gaan opzoeken. Ik moest hem dit dan in een brief schrijven, want hij zat in de gevangenis. Ik heb hem dan toch moeten teleurstellen en hem proberen uitleggen dat het waarschijnlijk ging over een medicijn om AIDS te behandelen, maar niet om te genezen…
In de namiddag dan nog een andere organisatie bezocht, Community Youth Mobilisation.
Zij hebben ook preventie programma’s lopen in landelijke gemeenschappen en werken ook met peer educators, een beetje gelijkaardig met SPW.
Interessante dag, aangezien SPW het weer eens heeft verknoeid, maak ik het zo wel boeiend!
Tuesday, May 6, 2008
Vrijdag en maandag, op stap geweest met Toby naar de “community schools”. Hij werkt als een vrijwilliger bij een organisatie, die reeds 10 jaar scholen “uit de grond stampt”. Deze scholen worden opgericht, omdat niet alle mensen, kinderen de andere scholen kunnen betalen (scholen die onder het ministerie van educatie vallen). De community schools, vragen slechts 1500 kwacha=€0,30 voor een HEEL jaar. Deze scholen vangen vooral de meest kwetsbare kinderen op, dubbele en enkele wezen,… Deze scholen zijn dan ook gelegen in de compounds, net buiten het centrum van Kabwe!
Het is echt een heel mooi initiatief. Maar ook deze scholen hebben af te rekenen met een tekort aan geld én er is dus ook een tekort aan middelen en ruimte. Maar ze lossen het wel op een goede manier op. In één “zaal” afgescheiden door een bord, of een paneel, zitten dus bijvoorbeeld 3 verschillende klassen! Dit zijn geen lagere scholen met kleurrijke tekeningen aan de muur, de tafels, woordjes, enz… zoals bij ons. Maar het feit dat deze kinderen nu wel naar school kunnen gaan en ’s middags dan ook nog eens een maaltijd krijgen, dat is wel prachtig!
Ik ben dus samen met Toby, voedsel gaan rondbrengen!
Voor de rest een heel relaxt weekend in Kabwe gehad! Met natuurlijk een etentje, marktje, filmpje enz! En thesis-werk, aiai tijd dringt!
Het is echt een heel mooi initiatief. Maar ook deze scholen hebben af te rekenen met een tekort aan geld én er is dus ook een tekort aan middelen en ruimte. Maar ze lossen het wel op een goede manier op. In één “zaal” afgescheiden door een bord, of een paneel, zitten dus bijvoorbeeld 3 verschillende klassen! Dit zijn geen lagere scholen met kleurrijke tekeningen aan de muur, de tafels, woordjes, enz… zoals bij ons. Maar het feit dat deze kinderen nu wel naar school kunnen gaan en ’s middags dan ook nog eens een maaltijd krijgen, dat is wel prachtig!
Ik ben dus samen met Toby, voedsel gaan rondbrengen!
Voor de rest een heel relaxt weekend in Kabwe gehad! Met natuurlijk een etentje, marktje, filmpje enz! En thesis-werk, aiai tijd dringt!
Monday, April 28, 2008
Wouter op Petrol!!
Wouter, Vincent en Tim alias Powa, Droppa en Mauzzitten in de finale!!
En staan dus deze zaterdag(3 mei) op Petrol!
Gaat daar allemaal eens naartoe om hen te steunen:)
Ik vind da zo jammer dat ik niet kan gaan!! Maar ik ben wel lekker fier!!!
Maandagavond
Afscheidsdineetje van Yasmien, Lara, Elke en Marie in Tuskers! Hun tijd in Zambia zit er op! Ik blijf nog een maandje! Ik ga ze wel missen, al die Belgen!
Voor de rest een gewone stage-week! Werk is verbeterd!
Vrijdagavond, onverwacht konden Kate en ik meerijden met Nick en Ed&buz naar Lusaka, met de auto! Handig! Zij hadden daar met vrienden afgesproken en plots waren wij ook uitgenodigd om mee te gaan eten in Rhapsodies. Fancy resto, lekker eten, vegetarische lasagne en zelfs daarna nog een dessertje. Jaa tiramisu mm lang geleden! De avond was begonnen zonder plannen, voor ik het door had, zaten we met 11 mensen rond de tafel. Leuke mensen leren kennen en een gezellig dineetje!
Daarna namen ze ons mee naar “The brown frog” een goed cafeetje zeiden ze, rare plaats, klein optreden bezig, niet veel volk. Na een tijdje is er dan een deel naar huis gegaan. Wij zijn nog uitgeweest, met 7+chauffeur in de taxi. Plots stoppen we aan “Alpha” Kate en Ed zeiden tegen me: je kan Zambia niet verlaten voor dat je bent uitgeweest in Alpha. “Ok” dacht ikJ Steek je geld goed weg, zorg dat niemand aan je telefoon kan en als er iemand je lastig valt dan zeg je het maar, ah én het loopt hier vol met prostituees. Ik: And WHY are we here? You have to see this place, it’s fun! OkJ
Ik had me al op het ergste voorbereid, inderdaad veel schaars geklede, gewillige meisjes, natuurlijk in het gezelschap van té oude blanke mannen, echt erg! Wel heel leuke muziek, en eigenlijk viel allemaal nog wel mee(gelukkig). Alleen vielen wij muzungu’s wel iets teveel op.
De toiletten, manman…wat was dat? Schaamte, nee, kennen ze hier niet, privacy, nee…
Een deur aan het toilet, neee… Gewoon mensen die dan bij elkaar binnen wandelen: jaa
Borsten bloot, goed steken, geen BH: jaaa
Sta je daar te wachten: loopt daar een meisje binnen kotst in de hoek van de toiletten, ok that’s it, ik ga NIET naar toilet!
2u geslapen, in de backpackers, super veel licht en lawaai, opstaan dus…
Naar een markt geweest, die elke laatste zaterdag van de maand is. Echt, mm beetje teveel spullen die ik graag zag en die ik voor jullie allemaal wou kopenJ Heel gezellig sfeertje! Opvallend veel blanken! Lekkere chocolade cake, kortom: geslaagde voormiddag! In de namiddag nog even naar de supermarkt, want hier in Lusaka hebben ze Nutella choco, ben daar normaal gene fan van, maar het is de enige choco die ze hier hebben, én van choco ben ik wel fan, meenemen dusJ En goeie shampoo enz, jaa aan die dingen ben ik toch wel gehecht! Daarna met het busje terug naar Kabwe, dat zat verrassend snel vol, dus niet lang moeten wachten! Zalig weekend!
Zondag thesis-werk, moet ook gebeuren! Ondertussen was het hier wel feest in de straat, ik ben er wel nog altijd niet achter gekomen om welke gelegenheid? Maar super veel vrouwen aan het zingen, djembee enz, zonnetje,… sfeer dus!
Afscheidsdineetje van Yasmien, Lara, Elke en Marie in Tuskers! Hun tijd in Zambia zit er op! Ik blijf nog een maandje! Ik ga ze wel missen, al die Belgen!
Voor de rest een gewone stage-week! Werk is verbeterd!
Vrijdagavond, onverwacht konden Kate en ik meerijden met Nick en Ed&buz naar Lusaka, met de auto! Handig! Zij hadden daar met vrienden afgesproken en plots waren wij ook uitgenodigd om mee te gaan eten in Rhapsodies. Fancy resto, lekker eten, vegetarische lasagne en zelfs daarna nog een dessertje. Jaa tiramisu mm lang geleden! De avond was begonnen zonder plannen, voor ik het door had, zaten we met 11 mensen rond de tafel. Leuke mensen leren kennen en een gezellig dineetje!
Daarna namen ze ons mee naar “The brown frog” een goed cafeetje zeiden ze, rare plaats, klein optreden bezig, niet veel volk. Na een tijdje is er dan een deel naar huis gegaan. Wij zijn nog uitgeweest, met 7+chauffeur in de taxi. Plots stoppen we aan “Alpha” Kate en Ed zeiden tegen me: je kan Zambia niet verlaten voor dat je bent uitgeweest in Alpha. “Ok” dacht ikJ Steek je geld goed weg, zorg dat niemand aan je telefoon kan en als er iemand je lastig valt dan zeg je het maar, ah én het loopt hier vol met prostituees. Ik: And WHY are we here? You have to see this place, it’s fun! OkJ
Ik had me al op het ergste voorbereid, inderdaad veel schaars geklede, gewillige meisjes, natuurlijk in het gezelschap van té oude blanke mannen, echt erg! Wel heel leuke muziek, en eigenlijk viel allemaal nog wel mee(gelukkig). Alleen vielen wij muzungu’s wel iets teveel op.
De toiletten, manman…wat was dat? Schaamte, nee, kennen ze hier niet, privacy, nee…
Een deur aan het toilet, neee… Gewoon mensen die dan bij elkaar binnen wandelen: jaa
Borsten bloot, goed steken, geen BH: jaaa
Sta je daar te wachten: loopt daar een meisje binnen kotst in de hoek van de toiletten, ok that’s it, ik ga NIET naar toilet!
2u geslapen, in de backpackers, super veel licht en lawaai, opstaan dus…
Naar een markt geweest, die elke laatste zaterdag van de maand is. Echt, mm beetje teveel spullen die ik graag zag en die ik voor jullie allemaal wou kopenJ Heel gezellig sfeertje! Opvallend veel blanken! Lekkere chocolade cake, kortom: geslaagde voormiddag! In de namiddag nog even naar de supermarkt, want hier in Lusaka hebben ze Nutella choco, ben daar normaal gene fan van, maar het is de enige choco die ze hier hebben, én van choco ben ik wel fan, meenemen dusJ En goeie shampoo enz, jaa aan die dingen ben ik toch wel gehecht! Daarna met het busje terug naar Kabwe, dat zat verrassend snel vol, dus niet lang moeten wachten! Zalig weekend!
Zondag thesis-werk, moet ook gebeuren! Ondertussen was het hier wel feest in de straat, ik ben er wel nog altijd niet achter gekomen om welke gelegenheid? Maar super veel vrouwen aan het zingen, djembee enz, zonnetje,… sfeer dus!
Tuesday, April 22, 2008
Monday, April 21, 2008
Birthday-party
Zaterdag was er een verjaardagsfeesje gepland, het zou beginnen om 14u, jaa... gelukkig waren wij er zelf maar om 15.30, het plan was om te gaan zwemmen in de namiddag, dit is afgelast :) Uiteindelijk was iedereen er wel tegen 18u en aangezien het dan al donker is, geen zwempartij! Lekker veel volk, muziek, dansen, BBQ, dansen, drankjes, feesjes dus:) Daarna zijn we nog met een bende naar Big Bites gegaan! Jaaja discotheca, haha daar was eigenlijk minder volk dan verwacht, maar het was een super leuke avond! Bij gevolg zondag wel kapot! Middagje Prison Break kijken dus, jaja hier kan je het hele seizoen kopen voor slechts €2!!:)
Saturday, April 19, 2008
Afscheid Ed en Mannie
Gisterenavond was er een afscheidsfeesje georganiseerd door de collega's van SPW, voor Ed en Mannie in Tuskers. Iedereen was van de partij, leuke muziek, hapjes en natuurlijk veel emotionele speech'kes!! Ed en Mannie waren er van in 2003 bij, bij de oprichting van SPW Zambia! Dus ook voor hen een emotioneel moment! Leuke avond!
Monday, April 14, 2008
Vorige week, was de meest saaie werkweek van mijn leven denk ik…
Goh ik vind dat jammer, hier zijn zoveel interessante mensen, werk,…
En het lijkt alsof ik er maar niet bij geraak. Ik stel me echt vragen over mijn stage.
Jammer, vind ik dat! Ik probeer deze week wel wat interessante dingen voor mezelf in te plannen.
In het weekend had ik mezelf verplicht een dagje aan mijn thesis te werken. Ook niet bepaald onspannend en leuk..
Gelukkig is er zondag, rustdag, relaxdag…
Zondagmiddag ging ik een bezoekje brengen aan Maggie en Priscilla.
Wanneer ik daar aankwam, waren ze daar met enkele vriendinnen in de drank gevlogen,
heel grappige bedoening. Daarna kwamen ze met een hele lunch aandraven,
ik had eigenlijk al gegeten, maar ze hadden voor mij speciaal rijst gemaakt in plaats van
Nshima, jaa dan kan je niet weigeren hé!
Daarna hebben we Kate opgepikt en hebben we een tripje naar de Radj farm gemaakt.
Daar waren natuurlijk nog een heleboel andere mensen aanwezig, echt een gezellige namiddag
en natuurlijk als afsluiter een BBQ… jaa genoeg gegeten voor vandaag!
Ik begin gewoon te geraken aan al die leuke uitstapjes, zalig weer, omgeving, leuke mensen…
Goh ik vind dat jammer, hier zijn zoveel interessante mensen, werk,…
En het lijkt alsof ik er maar niet bij geraak. Ik stel me echt vragen over mijn stage.
Jammer, vind ik dat! Ik probeer deze week wel wat interessante dingen voor mezelf in te plannen.
In het weekend had ik mezelf verplicht een dagje aan mijn thesis te werken. Ook niet bepaald onspannend en leuk..
Gelukkig is er zondag, rustdag, relaxdag…
Zondagmiddag ging ik een bezoekje brengen aan Maggie en Priscilla.
Wanneer ik daar aankwam, waren ze daar met enkele vriendinnen in de drank gevlogen,
heel grappige bedoening. Daarna kwamen ze met een hele lunch aandraven,
ik had eigenlijk al gegeten, maar ze hadden voor mij speciaal rijst gemaakt in plaats van
Nshima, jaa dan kan je niet weigeren hé!
Daarna hebben we Kate opgepikt en hebben we een tripje naar de Radj farm gemaakt.
Daar waren natuurlijk nog een heleboel andere mensen aanwezig, echt een gezellige namiddag
en natuurlijk als afsluiter een BBQ… jaa genoeg gegeten voor vandaag!
Ik begin gewoon te geraken aan al die leuke uitstapjes, zalig weer, omgeving, leuke mensen…
Wednesday, April 9, 2008
Monday, April 7, 2008
Weekend
Zaterdag een heel relaxte dag in Kabwe!
Zondag met Marie, Lara en Yasmien naar Rag farm gegaan! Weeral een zalige dag!
Deed me goed, men zinnen even verzetten!
Vorige keer hebben we in de rivier gezwommen… Deze keer zijn we gaan zwemmen in het meer, achteraan op het domein. Wie heeft er nu een meer in zijn back garden? Prachtig uitzicht! Wanneer we aan het zwemmen waren, voelden we wel van alles aan onze voeten, een beetje akelig! Daarna lekker in het zonnetje opgedroogd! Marie mocht een toertje maken met de jeep van Rag, ze heeft ons veilig en wel terug naar de farm gebracht!
Daar hebben we dan een slaatje gemaakt en Rag zorgde voor de lekkere (iets te pikante) gekruide kip, op de BBQ! Daarna was er op tv, de film: “Happy feet”. Iedereen werd een beetje moe, dus we dachten dat we naar huis gingen gaan. Op dat moment komen Mannie en Rag met vuurwerk aandraven. Vuurwerk? Welke gelegenheid? Oh wij doen dat regelmatig… Ok? Was wel heel mooi! Daarna nog een drankje, dan naar huis… Nee… Rag kwam nog met zijn fotoboeken aanlopen, grappig. Wel leuk om eens te zien! Uiteindelijk 12u in men bed, morgen terug aan het werk in SPW.
Zondag met Marie, Lara en Yasmien naar Rag farm gegaan! Weeral een zalige dag!
Deed me goed, men zinnen even verzetten!
Vorige keer hebben we in de rivier gezwommen… Deze keer zijn we gaan zwemmen in het meer, achteraan op het domein. Wie heeft er nu een meer in zijn back garden? Prachtig uitzicht! Wanneer we aan het zwemmen waren, voelden we wel van alles aan onze voeten, een beetje akelig! Daarna lekker in het zonnetje opgedroogd! Marie mocht een toertje maken met de jeep van Rag, ze heeft ons veilig en wel terug naar de farm gebracht!
Daar hebben we dan een slaatje gemaakt en Rag zorgde voor de lekkere (iets te pikante) gekruide kip, op de BBQ! Daarna was er op tv, de film: “Happy feet”. Iedereen werd een beetje moe, dus we dachten dat we naar huis gingen gaan. Op dat moment komen Mannie en Rag met vuurwerk aandraven. Vuurwerk? Welke gelegenheid? Oh wij doen dat regelmatig… Ok? Was wel heel mooi! Daarna nog een drankje, dan naar huis… Nee… Rag kwam nog met zijn fotoboeken aanlopen, grappig. Wel leuk om eens te zien! Uiteindelijk 12u in men bed, morgen terug aan het werk in SPW.
Saturday, April 5, 2008
Kabwe en Lusaka met Wout
Zondagavond terug aangekomen in Kabwe… Wat avondeten gegeten, kennis gemaakt met mijn huisgenootjes en vroeg gaan slapen.
Maandag op stap door Kabwe, naar de lokale marktjes, heel het dorp verkent, heel veel gestapt dus!
Dinsdag zijn we ’s morgens eerst naar de hospies van Kara Counseling gestapt. We hebben daar een kleuterklasje bezocht, echt super schattig: al die kleine kindjes riepen allemaal door elkaar: “How are youuuuu” grappig en schattig Engels!
We hebben dan natuurlijk ook wat gekocht in het naai-atelier van de grootmoeders!
(Cadeautjes voor jullie!:)
In de namiddag zijn we gaan zwemmen, in Kabwe in de Zambezi lodge, gratis en het zwembad hadden we voor ons alleen! Zalige verfrissing! ’S Avonds ben ik met Kate gaan lopen en daarna zijn Kate, Wouter en ik gezellig iets gaan eten in Mukushi lodge: heel lekker eten en super gezellige plaats! Nieuw plaatsje ontdekt dus in Kabwe!
Woensdagochtend heb ik een heleboel papieren in orde moeten brengen voor mijn nieuw visum: aangezien je normaal maar 3 maanden in Zambia als toerist mag blijven, moet ik dus nu een temporary work permit hebben, wat nog eens €200 is, natuurlijk heb ik dat weer helemaal zelf moeten uitzoeken, school weet precies nergens van!
In de namiddag was het een afscheidsfeestje van Yves in Sabels! Alle Belgische meiden: Elke, Yasmien, Marie, Lara en mezelf hebben massa’s pannenkoeken gebakken! De kids van Sabels hebben een dansje gedaan, dat ze geleerd hebben van Barefeet (organisatie die werkt met straatkinderen - theater, zang,…) Daarna was iedereen aan het dansen! Het was een heel leuk initiatief van Yves en alle kinderen zagen er super gelukkig uit! Op het einde werden er nog snoepjes uitgedeeld, waar Yves allemaal voor gezorgd had! Het was een heel leuke namiddag!
’s Avonds zijn Wouter en ik gaan eten met de Belgische meiden en een Poolse missionaris in Tuskers. Yves was daar ook met al zijn collega’s, De Kate’s waren er ook met andere mensen van SPW, en dan waren er nog enkele vrijwilligers van SPW! Gezellige avond, Wouter en ik zijn dan nog met Yves en zijn collega’s naar Chentenbars (waarschijnlijk helemaal fout geschreven) gegaan, dansen op woensdagavond :)
Donderdagochtend hadden we gepland om vroeg naar Lusaka te vertrekken, maar we werden opgehouden door de bank. Voor dat visum had ik dus een cheque nodig, wij hebben daar zoooo lang op moeten wachten! En het enige wat ze moesten doen, is die cheque invullen: een bedrag en een handtekening! Frustrerend! En ik moest die cheque hebben, want ik kan dat visum enkel aanvragen in Lusaka.
Om 12u eindelijk op weg naar de bus, het duurde dan nog even voordat die vertrokken is! Elke ging ook mee, want haar ouders en haar broer kwamen vandaag toe! Zij komen ook voor 2 weken op bezoek!
In de namiddag met Wout hebben we dan nog wat souvenirs gekocht en natuurlijk opzoek gegaan naar plaatjes, die eigenlijk in Zambia zo goed als niet te vinden zijn :)
’s Avonds (nog eens) gaan eten, afscheidsdineetje! In een super fancy Italiaans restaurant, gezellig!
Vrijdagochtend zijn we dan nog ergens plaatjes voor Wouter gaan ophalen, naar Mandahill shoppingcenter gegaan, ons rugzakken gepakt en dan was het al tijd om afscheid te nemen, hard! Weeral afscheid, ik viel wel weer even in een put!
Ik kon niet mee met Wouter naar de luchthaven omdat ik dat stom visum in orde moest brengen (want zij werken natuurlijk enkel in de week) Ik helemaal over mijn toeren en met een be-traand gezicht aan die migratiedienst, was het daar natuurlijk een 2u lange lunchpauze, ook dat nog… Super veel volk stond daar te wachten, een stormloop naar binnen, ik wist natuurlijk niet waar ik naartoe moest, gelukkig waren er toch een paar vriendelijke mensen die me af en toe de weg wezen. Het kwam er op neer dat je van het ene bureautje naar het ander wordt gestuurd! Maar al bij al had ik geluk en was ik daar na een uurtje weer buiten en kon ik dus nog voor het donker werd het busje terug nemen naar Kabwe!
Het was super leuk dat Wout is afgekomen, we hebben hier een zalige tijd gehad, prachtige dingen gezien, momenten! Maar het afscheid is dan weer nog eens zo zwaar!
Maar ik bekijk het positief, ik ben ook graag in Zambia en daar probeer ik nu even aan te denken! En nog van de weken hier te genieten!
Maandag op stap door Kabwe, naar de lokale marktjes, heel het dorp verkent, heel veel gestapt dus!
Dinsdag zijn we ’s morgens eerst naar de hospies van Kara Counseling gestapt. We hebben daar een kleuterklasje bezocht, echt super schattig: al die kleine kindjes riepen allemaal door elkaar: “How are youuuuu” grappig en schattig Engels!
We hebben dan natuurlijk ook wat gekocht in het naai-atelier van de grootmoeders!
(Cadeautjes voor jullie!:)
In de namiddag zijn we gaan zwemmen, in Kabwe in de Zambezi lodge, gratis en het zwembad hadden we voor ons alleen! Zalige verfrissing! ’S Avonds ben ik met Kate gaan lopen en daarna zijn Kate, Wouter en ik gezellig iets gaan eten in Mukushi lodge: heel lekker eten en super gezellige plaats! Nieuw plaatsje ontdekt dus in Kabwe!
Woensdagochtend heb ik een heleboel papieren in orde moeten brengen voor mijn nieuw visum: aangezien je normaal maar 3 maanden in Zambia als toerist mag blijven, moet ik dus nu een temporary work permit hebben, wat nog eens €200 is, natuurlijk heb ik dat weer helemaal zelf moeten uitzoeken, school weet precies nergens van!
In de namiddag was het een afscheidsfeestje van Yves in Sabels! Alle Belgische meiden: Elke, Yasmien, Marie, Lara en mezelf hebben massa’s pannenkoeken gebakken! De kids van Sabels hebben een dansje gedaan, dat ze geleerd hebben van Barefeet (organisatie die werkt met straatkinderen - theater, zang,…) Daarna was iedereen aan het dansen! Het was een heel leuk initiatief van Yves en alle kinderen zagen er super gelukkig uit! Op het einde werden er nog snoepjes uitgedeeld, waar Yves allemaal voor gezorgd had! Het was een heel leuke namiddag!
’s Avonds zijn Wouter en ik gaan eten met de Belgische meiden en een Poolse missionaris in Tuskers. Yves was daar ook met al zijn collega’s, De Kate’s waren er ook met andere mensen van SPW, en dan waren er nog enkele vrijwilligers van SPW! Gezellige avond, Wouter en ik zijn dan nog met Yves en zijn collega’s naar Chentenbars (waarschijnlijk helemaal fout geschreven) gegaan, dansen op woensdagavond :)
Donderdagochtend hadden we gepland om vroeg naar Lusaka te vertrekken, maar we werden opgehouden door de bank. Voor dat visum had ik dus een cheque nodig, wij hebben daar zoooo lang op moeten wachten! En het enige wat ze moesten doen, is die cheque invullen: een bedrag en een handtekening! Frustrerend! En ik moest die cheque hebben, want ik kan dat visum enkel aanvragen in Lusaka.
Om 12u eindelijk op weg naar de bus, het duurde dan nog even voordat die vertrokken is! Elke ging ook mee, want haar ouders en haar broer kwamen vandaag toe! Zij komen ook voor 2 weken op bezoek!
In de namiddag met Wout hebben we dan nog wat souvenirs gekocht en natuurlijk opzoek gegaan naar plaatjes, die eigenlijk in Zambia zo goed als niet te vinden zijn :)
’s Avonds (nog eens) gaan eten, afscheidsdineetje! In een super fancy Italiaans restaurant, gezellig!
Vrijdagochtend zijn we dan nog ergens plaatjes voor Wouter gaan ophalen, naar Mandahill shoppingcenter gegaan, ons rugzakken gepakt en dan was het al tijd om afscheid te nemen, hard! Weeral afscheid, ik viel wel weer even in een put!
Ik kon niet mee met Wouter naar de luchthaven omdat ik dat stom visum in orde moest brengen (want zij werken natuurlijk enkel in de week) Ik helemaal over mijn toeren en met een be-traand gezicht aan die migratiedienst, was het daar natuurlijk een 2u lange lunchpauze, ook dat nog… Super veel volk stond daar te wachten, een stormloop naar binnen, ik wist natuurlijk niet waar ik naartoe moest, gelukkig waren er toch een paar vriendelijke mensen die me af en toe de weg wezen. Het kwam er op neer dat je van het ene bureautje naar het ander wordt gestuurd! Maar al bij al had ik geluk en was ik daar na een uurtje weer buiten en kon ik dus nog voor het donker werd het busje terug nemen naar Kabwe!
Het was super leuk dat Wout is afgekomen, we hebben hier een zalige tijd gehad, prachtige dingen gezien, momenten! Maar het afscheid is dan weer nog eens zo zwaar!
Maar ik bekijk het positief, ik ben ook graag in Zambia en daar probeer ik nu even aan te denken! En nog van de weken hier te genieten!
Monday, March 31, 2008
Bedankt!
Wanneer Wouter aankwam had hij een super leuke grote bruine enveloppe bij! Natuurlijk van ons Poeli :) Met allerlei leuke dingen in: chocolade, glam it, Fornarina-gids-nieuwe collectie, briefjes, een zalige T shirt van I love Zambia :) Merci meid! Echt dat is super leuk!
Men mam enz hadden natuurlijk ook nog een briefje enz meegegeven! En Elke en Davy hadden een super leuke film gemaakt van ons familieweekendje Hengeloef, van die kleine Ramses die speciaal piet piraat voor mij zingt enz :) en die Hiphop roept en breakdanced! Jaa dat klein mannetje heeft me weer doen wenen!
Wanneer we van onze trip van Livingstone thuis kwamen, lag er een briefje op men bed van André en Lief, heel tof! Bedankt!
En ook een postpakketje van Stefanie en Ciske! Kei leuk! Echt! En lekkere snoepjes! Zalig doosje en briefjes! Merci hé!!
Martien en Hans, ook van jullie had ik een tijdje geleden een kaartje vanuit Gent gekregen! Thanks!
Het is leuk van jullie te horen en jaa dat doet me wat! Ik voel me gesteund!
En ik besef hier heel goed wat voor een leuk en goed gezinnetje ik wel niet heb en zulke leuke en lieve vriendinnetjes!!!
Men mam enz hadden natuurlijk ook nog een briefje enz meegegeven! En Elke en Davy hadden een super leuke film gemaakt van ons familieweekendje Hengeloef, van die kleine Ramses die speciaal piet piraat voor mij zingt enz :) en die Hiphop roept en breakdanced! Jaa dat klein mannetje heeft me weer doen wenen!
Wanneer we van onze trip van Livingstone thuis kwamen, lag er een briefje op men bed van André en Lief, heel tof! Bedankt!
En ook een postpakketje van Stefanie en Ciske! Kei leuk! Echt! En lekkere snoepjes! Zalig doosje en briefjes! Merci hé!!
Martien en Hans, ook van jullie had ik een tijdje geleden een kaartje vanuit Gent gekregen! Thanks!
Het is leuk van jullie te horen en jaa dat doet me wat! Ik voel me gesteund!
En ik besef hier heel goed wat voor een leuk en goed gezinnetje ik wel niet heb en zulke leuke en lieve vriendinnetjes!!!
En een mooie sunset
Dit was tijdens de avond game-drive :) Opzoek naar leeuwen, die we niet gevonden hebben!
Botswana Chobe rivier
Voor vrijdag en zaterdag hadden we een safari-trip naar Botswana gepland. ’s Morgens heel vroeg uit de veren, busje in, een uurtje rijden, grens oversteken met een overzet naar Botswana. Daar werden we opgehaald door de mensen van de safari-trip. Maar eerst moesten we met onze schoenen op zo’n ingespoten matje, tegen de overdracht van de gekke koeienziekte, jaa dat kennen ze hier dus ook?!
‘s Morgens hebben we een boottrip gedaan op de Chobe-rivier, ligt ook op de grens met Namibië. Op het bootje kregen we een zalig ontbijt, in de namiddag een lekker lunch op het kampterrein, kleine siësta en in de late namiddag zijn we vertrokken voor een trip door het park met de jeep.
Prachtig echt, zo’n uitzicht, zoals in sprookjes, alles is zo puur… (het toerisme dan buiten beschouwing gelaten) Tijdens de bootcruise hebben we heel veel grote leguanen, super mooie kleine en grote elegante en mooi gekleurde vogeltjes, mega-kroko’s van super dichtbij gezien! Dan hebben we ook een aap gezien, waarvan zijn benen verlamd/gebroken waren en ook een kleine dode olifant, echt super zielig! We hebben ook heel wat families hippo’s (nijlpaarden) gezien, super vééél olifanten van heel dichtbij, in het water, aan het drinken, aan het spelen,… Echt 50 tegelijk ofz, heel mooi! En die kleintjes, ze zijn zo schattig! Enorm veel verschillende soorten antilopen! De hele familie giraffe is ook onze pas gekruist, elegante dieren, echt mooi!
’s Avonds wanneer we terug kwamen van onze jeep-safari, het was al donker. Wanneer we aankwamen aan onze tenten, jaa tenten midden in de bush, midden in dat park! Je leest het goed, geen omheining, nee niks gewoon vier tentjes en een tentje om onder te eten. Wanneer we uit de jeep stapten zagen we dus, dat er 5 olifanten rond onze tenten stonden, 2m er vandaan. Ik weeral bang, maar tegelijkertijd vond ik dat wel prachtig! We hebben daar de avond door gebracht aan het kampvuur met een hapje eten en een glaasje wijn! Heel gezellig! Een meisje van Australië: Anna, een ouder koppel: Bev en Bob én Wouter en ik. Een leuke groep!
De volgende dag zijn we door een hele familie buffels gereden, onze gids zag dat er een buffel gewond was, dus er moesten ergens luipaarden of leeuwen in de buurt zijn. Wij met onze jeep er naar opzoek! En we hebben een luipaard voor 5mintjes gespot en weg was ie… Heel veel zwijntjes, echt lelijke beesten (zie leeuwenkoning), ook van die fonky kipjes met blauwe hoofdjes en die hun pluimen stonden vol witte bolletjes, trendy kippen dus :) Als aflsuiter hebben we nog een boottripje gedaan, nog voor de laatste keer genoten van de prachtige uitzichten en dieren die we zagen! Wanneer wij van dat bootje stapten, kwam ik toch wel Kirsten Blommaert tegen zeker? Hahaaa iemand van Beveren in Botswana, de wereld is toch zo klein! Zij had daar dus haar stage gedaan en haar ouders wonen in Zuid Afrika en ze waren nu nog van haar laatste dagen daar aan het genieten voor ze terug naar België ging! Grappig!
Betalen om de grens over te steken, terug busje in richting Jollyboys! ’s Avonds was er daar nog een BBQ en daarna ons bed in, de volgende dag al weer om half 6 de bus op richting Lusaka! Alles verliep tamelijk vlot en deze keer hebben we in Lusaka maar een half uurtje moeten wachten op het busje dat naar Kabwe reed! ’s Avonds aangekomen, totaal uitgeput in Kabwe!
‘s Morgens hebben we een boottrip gedaan op de Chobe-rivier, ligt ook op de grens met Namibië. Op het bootje kregen we een zalig ontbijt, in de namiddag een lekker lunch op het kampterrein, kleine siësta en in de late namiddag zijn we vertrokken voor een trip door het park met de jeep.
Prachtig echt, zo’n uitzicht, zoals in sprookjes, alles is zo puur… (het toerisme dan buiten beschouwing gelaten) Tijdens de bootcruise hebben we heel veel grote leguanen, super mooie kleine en grote elegante en mooi gekleurde vogeltjes, mega-kroko’s van super dichtbij gezien! Dan hebben we ook een aap gezien, waarvan zijn benen verlamd/gebroken waren en ook een kleine dode olifant, echt super zielig! We hebben ook heel wat families hippo’s (nijlpaarden) gezien, super vééél olifanten van heel dichtbij, in het water, aan het drinken, aan het spelen,… Echt 50 tegelijk ofz, heel mooi! En die kleintjes, ze zijn zo schattig! Enorm veel verschillende soorten antilopen! De hele familie giraffe is ook onze pas gekruist, elegante dieren, echt mooi!
’s Avonds wanneer we terug kwamen van onze jeep-safari, het was al donker. Wanneer we aankwamen aan onze tenten, jaa tenten midden in de bush, midden in dat park! Je leest het goed, geen omheining, nee niks gewoon vier tentjes en een tentje om onder te eten. Wanneer we uit de jeep stapten zagen we dus, dat er 5 olifanten rond onze tenten stonden, 2m er vandaan. Ik weeral bang, maar tegelijkertijd vond ik dat wel prachtig! We hebben daar de avond door gebracht aan het kampvuur met een hapje eten en een glaasje wijn! Heel gezellig! Een meisje van Australië: Anna, een ouder koppel: Bev en Bob én Wouter en ik. Een leuke groep!
De volgende dag zijn we door een hele familie buffels gereden, onze gids zag dat er een buffel gewond was, dus er moesten ergens luipaarden of leeuwen in de buurt zijn. Wij met onze jeep er naar opzoek! En we hebben een luipaard voor 5mintjes gespot en weg was ie… Heel veel zwijntjes, echt lelijke beesten (zie leeuwenkoning), ook van die fonky kipjes met blauwe hoofdjes en die hun pluimen stonden vol witte bolletjes, trendy kippen dus :) Als aflsuiter hebben we nog een boottripje gedaan, nog voor de laatste keer genoten van de prachtige uitzichten en dieren die we zagen! Wanneer wij van dat bootje stapten, kwam ik toch wel Kirsten Blommaert tegen zeker? Hahaaa iemand van Beveren in Botswana, de wereld is toch zo klein! Zij had daar dus haar stage gedaan en haar ouders wonen in Zuid Afrika en ze waren nu nog van haar laatste dagen daar aan het genieten voor ze terug naar België ging! Grappig!
Betalen om de grens over te steken, terug busje in richting Jollyboys! ’s Avonds was er daar nog een BBQ en daarna ons bed in, de volgende dag al weer om half 6 de bus op richting Lusaka! Alles verliep tamelijk vlot en deze keer hebben we in Lusaka maar een half uurtje moeten wachten op het busje dat naar Kabwe reed! ’s Avonds aangekomen, totaal uitgeput in Kabwe!
Walking safari
De volgende dag hadden we een walking safari geboekt. Aan de Falls is er een nationaal park, Mosi oa Tunya, genaamd.
We werden door een jeep in dat park gedropt, ik weeral met een angstig gevoel natuurlijk, aan het wandelen… We waren met 6 personen, een gids en nog een bewaker (uiteraard met geweer) Het begon rustig met enkele killer-spinnen, super veel antiloopjes, mega-torren, kameleon, apen… Daarna hebben we zebra’s gezien en dieren met de naam: wildebeest (grappige naam), giraffe en een “witte” neushoorn op 2 meter!
Echt gek, na een tijdje voel je je wel op je gemak, als je ziet dat die beesten niks doen. En je wordt echt goed begeleid! Een heel leuke ervaring, wel spannend, maar leuker dan in een jeep in zo een park!
We hebben woensdag en donderdag het stadje Livingstone verkent, aan het zwembad gerelaxed, marktjes afgelopen, lekker Afrikaans gaan eten,… lekker relaxed dus.
We werden door een jeep in dat park gedropt, ik weeral met een angstig gevoel natuurlijk, aan het wandelen… We waren met 6 personen, een gids en nog een bewaker (uiteraard met geweer) Het begon rustig met enkele killer-spinnen, super veel antiloopjes, mega-torren, kameleon, apen… Daarna hebben we zebra’s gezien en dieren met de naam: wildebeest (grappige naam), giraffe en een “witte” neushoorn op 2 meter!
Echt gek, na een tijdje voel je je wel op je gemak, als je ziet dat die beesten niks doen. En je wordt echt goed begeleid! Een heel leuke ervaring, wel spannend, maar leuker dan in een jeep in zo een park!
We hebben woensdag en donderdag het stadje Livingstone verkent, aan het zwembad gerelaxed, marktjes afgelopen, lekker Afrikaans gaan eten,… lekker relaxed dus.
Tripje met Wout naar Livingstone
Na de lange en vermoeiende trip van Wouter, hebben we zondag overnacht in Lusaka, in Chachacha backpackers. Maandagochtend, om 5u opgestaan om de bus van 6u richting Livingstone te halen! Er stond ons een 8u lange busreis te wachten… Om half 7 is de bus vertrokken, op tijd dus :) Gelukkig was de baan ok! Maar het laatste deel van de weg, was niet meer echt ok! Die bus reed echt te snel, bulten ontwijken, voorbijsteken,… Maar we zijn goed aangekomen, gelukkig!
We hebben de week doorgebracht in een backpackers: Jollyboys, echt heeel aangenaam!
Allemaal jonge mensen die aan het rondreizen zijn, pooltafel, zwembad, zalige chill-out met leuke fleurige kussens, leuke hutjes, keuken die je kon gebruiken, propere en goede douche’s, KORTOM: super dus! Vakantie!
Dinsdag, trip naar de Victoria Falls! Alle verhalen die ik er over gehoord had, waren dus echt waar! Het was eigenlijk een onbeschrijfelijke ervaring! Het is dan ook één der zeven wereld wonderen! Jaa hier in Zambia :) Echt, abnormaal: prachtig uitzicht, smook that tunders, veeeeel water,…
Je kon naar de boiling pot gaan, dit is de plaats waar al het water naar beneden is gekomen en waar het alle richtingen uitgaat. De boiling pot was wel niet zomaar te bereiken. We gingen op een padje naar beneden, dat padje 50cm plaats om te lopen, voor de rest allemaal begroeit, beetje spannend en bangelijk tegelijk! Op een gegeven moment hoor ik een vies geritsel en ik zie een enorm beest: ik waaaaa Wouter dat is een slang, wij al bang, twijfel, gaan we terug naar boven of niet, beslist om snel verder te gaan… Nu was dat een enorme leguaan! Pff… Verder stappen dus! We kwamen dan na een hele tocht aan, aan een rivier, maar de andere Belgische meiden hadden me gezegd: als je denkt dat je er bent dan ben je er helemaal nog niet. Dit was dus het punt dat zij bedoelden! Hier stond een lokale “gids” en die heeft ons naar de boiling pot geleid. Het was prachtig waar wij allemaal gelopen hebben! Door de rivier, op stenen klimmen, uitschuiven, terug door de rivier,… Hier en daar wat andere klauterende toeristen tegengekomen. Tot we aan een hele hoop rotsen uitkwamen die grensde aan DE rivier, de boiling pot! Geweldig uitzicht: de falls, de stoom, het neerkomend water, de brug naar Zimbabwe,… ( zie Foto’s)
Onze gids dan een kleine fooi gegeven, alleen hadden we dat nooit gevonden en bereikt!
Op onze terugweg naar boven ineens aapjes een heel eind verder, schattig denk je dan en maar foto’s nemen. Ineens apen van overal, echt super veel, ik natuurlijk super bang, heel het de weg lag vol, sprongen naast ons liepen gewoon naast ons! Gelukkig was Wout bij mij, want ik was echt bang! Achteraf was het wel een leuke ervaring :)
We hebben de watervallen vanuit verschillende punten te zien gekregen! Heel mooi!
En we hebben ook aan het punt gestaan, boven, waar het water op het punt was om naar beneden te kletsen! Echt jaa het is onbeschrijfelijk, echt machtig!
Voor de Falls was er ook een brug waar je op kon en die leidde naar een eiland tussen the falls-Zambia-Zimbabwe. Die brug was super hoog en ging volledig op in “the smook that tunders” enorm veel water op je kop dus :) Je kon zo van die regenjasjes huren, eerst wou ik dat niet doen, gelukkig hebben we dat toch gedaan! Kletsnat! Maar een geweldig gevoel, voor die watervallen staan, op zo’n hoogte, en door al dat water nat gesproeid worden! Fantastisch! En ook hier op onze terugweg weer veel aapjes!
Zalige dag! We hebben hier een hele dag gespendeerd! Een echte aanrader! Op onze weg naar huis nog even wat souveniers op een marktje gekocht! Afbieden dus!
We hebben de week doorgebracht in een backpackers: Jollyboys, echt heeel aangenaam!
Allemaal jonge mensen die aan het rondreizen zijn, pooltafel, zwembad, zalige chill-out met leuke fleurige kussens, leuke hutjes, keuken die je kon gebruiken, propere en goede douche’s, KORTOM: super dus! Vakantie!
Dinsdag, trip naar de Victoria Falls! Alle verhalen die ik er over gehoord had, waren dus echt waar! Het was eigenlijk een onbeschrijfelijke ervaring! Het is dan ook één der zeven wereld wonderen! Jaa hier in Zambia :) Echt, abnormaal: prachtig uitzicht, smook that tunders, veeeeel water,…
Je kon naar de boiling pot gaan, dit is de plaats waar al het water naar beneden is gekomen en waar het alle richtingen uitgaat. De boiling pot was wel niet zomaar te bereiken. We gingen op een padje naar beneden, dat padje 50cm plaats om te lopen, voor de rest allemaal begroeit, beetje spannend en bangelijk tegelijk! Op een gegeven moment hoor ik een vies geritsel en ik zie een enorm beest: ik waaaaa Wouter dat is een slang, wij al bang, twijfel, gaan we terug naar boven of niet, beslist om snel verder te gaan… Nu was dat een enorme leguaan! Pff… Verder stappen dus! We kwamen dan na een hele tocht aan, aan een rivier, maar de andere Belgische meiden hadden me gezegd: als je denkt dat je er bent dan ben je er helemaal nog niet. Dit was dus het punt dat zij bedoelden! Hier stond een lokale “gids” en die heeft ons naar de boiling pot geleid. Het was prachtig waar wij allemaal gelopen hebben! Door de rivier, op stenen klimmen, uitschuiven, terug door de rivier,… Hier en daar wat andere klauterende toeristen tegengekomen. Tot we aan een hele hoop rotsen uitkwamen die grensde aan DE rivier, de boiling pot! Geweldig uitzicht: de falls, de stoom, het neerkomend water, de brug naar Zimbabwe,… ( zie Foto’s)
Onze gids dan een kleine fooi gegeven, alleen hadden we dat nooit gevonden en bereikt!
Op onze terugweg naar boven ineens aapjes een heel eind verder, schattig denk je dan en maar foto’s nemen. Ineens apen van overal, echt super veel, ik natuurlijk super bang, heel het de weg lag vol, sprongen naast ons liepen gewoon naast ons! Gelukkig was Wout bij mij, want ik was echt bang! Achteraf was het wel een leuke ervaring :)
We hebben de watervallen vanuit verschillende punten te zien gekregen! Heel mooi!
En we hebben ook aan het punt gestaan, boven, waar het water op het punt was om naar beneden te kletsen! Echt jaa het is onbeschrijfelijk, echt machtig!
Voor de Falls was er ook een brug waar je op kon en die leidde naar een eiland tussen the falls-Zambia-Zimbabwe. Die brug was super hoog en ging volledig op in “the smook that tunders” enorm veel water op je kop dus :) Je kon zo van die regenjasjes huren, eerst wou ik dat niet doen, gelukkig hebben we dat toch gedaan! Kletsnat! Maar een geweldig gevoel, voor die watervallen staan, op zo’n hoogte, en door al dat water nat gesproeid worden! Fantastisch! En ook hier op onze terugweg weer veel aapjes!
Zalige dag! We hebben hier een hele dag gespendeerd! Een echte aanrader! Op onze weg naar huis nog even wat souveniers op een marktje gekocht! Afbieden dus!
Monday, March 17, 2008
En dan BBQ
Maggie aan de barbeque! Yves en de 2 Belgische meisjes: Lien en Stefanie verblijven bij haar!
Samen op de tractor
Kate, Marie, Elke, Lien, Yasmien, Evelien, ik, Lara en dan vooraan Ant Eve en Rag en helemaal achter mij: Stefanie
Zondag: Farm
Rag had alle Belgische meisjes en nog wat andere Zambiaanse en Engelse vrienden uitgenodigd op zijn “farm”. Een super groot domein, prachtig uitzicht! Overal mooie natuur! Met de hele bende op de tractor voor een rondleiding! Hij heeft ook een tabaksplantage, voor sigaren, knap om eens te zien! (zie foto’s)
Veel maïs en tomaten velden en vooral veel mooie natuur! Ergens achteraan op het domein was er een rivier met stroomversnellingen en een mini watervalletje! Heel mooi en natuurlijk zijn we er een duikje in gaan nemen!:) Zalig! Het werd zelf iets te goed, we kregen zelfs drankjes in het water, leuk drankje ontdekt: Red’s=cider!
Wanneer we uit het water kwamen begon het net te regenen! Jammer, maar geen nood, terug op weg naar de boerderij stond er een zalige barbecue op ons te wachten!
Weeral eens een dag in het paradijs :) Hier hebben we de hele dag doorgebracht,
’s avonds doodop, eerst nog een episode van 24 gezien en dan zalig geslapen…
Deze week 4 dagen werken, want vrijdag is het GOEDE vrijdag = public holiday:)
Jaa en dan zondag arriveert Wouter! En dan heb ik 2 weekjes vakantie:)
Dus dan zullen jullie iets minder van me horen, maar daarna zal ik heel veel te vertellen hebben en hopelijk kan ik jullie dan ook veel mooie foto’s laten zien!
Veel maïs en tomaten velden en vooral veel mooie natuur! Ergens achteraan op het domein was er een rivier met stroomversnellingen en een mini watervalletje! Heel mooi en natuurlijk zijn we er een duikje in gaan nemen!:) Zalig! Het werd zelf iets te goed, we kregen zelfs drankjes in het water, leuk drankje ontdekt: Red’s=cider!
Wanneer we uit het water kwamen begon het net te regenen! Jammer, maar geen nood, terug op weg naar de boerderij stond er een zalige barbecue op ons te wachten!
Weeral eens een dag in het paradijs :) Hier hebben we de hele dag doorgebracht,
’s avonds doodop, eerst nog een episode van 24 gezien en dan zalig geslapen…
Deze week 4 dagen werken, want vrijdag is het GOEDE vrijdag = public holiday:)
Jaa en dan zondag arriveert Wouter! En dan heb ik 2 weekjes vakantie:)
Dus dan zullen jullie iets minder van me horen, maar daarna zal ik heel veel te vertellen hebben en hopelijk kan ik jullie dan ook veel mooie foto’s laten zien!
Saturday, March 15, 2008
Vrijdag: Mobile clinic
Op de stage was er donderdag niet zoveel te doen, en het zag er naar uit dat het vrijdag ook zo ging worden... Dus ik besloot om te vragen of het goed was dat ik een andere organisatie ging bezoeken. En de baas zei: "No problem":)
De mobile clinic, dit zijn zorgverstrekkers, een team van vijf personen, die tweemaal per week outreachend werken. Ze trekken met hun wagen naar “the villages”. Het probleem met deze gemeenschappen, dorpen is dat ze vaak zeer ver weg zijn van een dorpskern, een hospitaal en dergelijke. Kara Counseling voorziet deze mensen van medicijnen, eerste hulp, wanneer er ernstige zaken zijn, worden deze mensen wel verzocht van naar het hospitaal te gaan. Ze zeiden tegen mij: "Vandaag gaan we naar the bush” Ik: "OK":)
Ik vond het heel interessant om te zien wat ze deden. Ik denk ook dat het een heel goed initiatief is, want er is daar zo een groot tekort aan zorg en ook aan transport naar de dorpskernen. Het dorp waar wij geweest zijn, lag 50 km gelegen van Kabwe, geen enkele bus natuurlijk die daar naar toe rijd. De weg, als je het al een weg kunt noemen, was verschrikkelijk, vol putten. Totaal door elkaar gerammeld zijn we daar aangekomen! Wanneer er veel regen valt, denk ik dat je er al helemaal niet geraakt.
De mensen kunnen hun problemen uitleggen, de klachten worden genoteerd en dan is er een andere persoon, die allerlei medicijnen voor de klachten meegeeft(gratis).
Wat wel raar is dat mensen echt in een rij staan aan te schuiven en dan hun problemen, ziekte’s moeten vertellen en iedereen die gewoon staat mee te luisteren. Ik denk dat dit misschien ook wel wat mensen tegen houd. Maar op 4uur tijd zijn er 200 mensen achter medicijnen komen vragen, een onderzoek wordt er niet gedaan, er is geen dokter aanwezig. En 20 mensen hebben hun laten testen op HIV/AIDS. Waarvan 4 positief getest zijn.
Jammer dat ik geen Bemba spreek, want de mensen vanuit dit dorp spraken echt niet veel Engels, of nog net “How are you”.
Het was af en toe echt wel schrijnend, hoe jonge meisjes met al twee of mee kinderen rond liepen, uitgerafelde kleedjes, mensen die verschrikkelijke wonden hadden op hun benen enz. Ik heb mee de kindjes helpen wegen en de klachten van de patiënten opgeschreven. Ik vond het soms lastig om er zoals blanke maar wat tussen te zitten. Op een gegeven moment zit er een meisje bij ons met haar kindje, we vroegen haar naar haar naam en die van het kindje. Het kindje noemde "muzungu"= "blanke" Ineens roept die zorgverstrekker over die hele plaats Muzungu like this one? En natuurlijk wijzend naar mij, iedereen die daar begint te lachen!! Jaa.. da's zijn dus lastige (rode kaakjes:) maar wel grappige momenten!
De mobile clinic, dit zijn zorgverstrekkers, een team van vijf personen, die tweemaal per week outreachend werken. Ze trekken met hun wagen naar “the villages”. Het probleem met deze gemeenschappen, dorpen is dat ze vaak zeer ver weg zijn van een dorpskern, een hospitaal en dergelijke. Kara Counseling voorziet deze mensen van medicijnen, eerste hulp, wanneer er ernstige zaken zijn, worden deze mensen wel verzocht van naar het hospitaal te gaan. Ze zeiden tegen mij: "Vandaag gaan we naar the bush” Ik: "OK":)
Ik vond het heel interessant om te zien wat ze deden. Ik denk ook dat het een heel goed initiatief is, want er is daar zo een groot tekort aan zorg en ook aan transport naar de dorpskernen. Het dorp waar wij geweest zijn, lag 50 km gelegen van Kabwe, geen enkele bus natuurlijk die daar naar toe rijd. De weg, als je het al een weg kunt noemen, was verschrikkelijk, vol putten. Totaal door elkaar gerammeld zijn we daar aangekomen! Wanneer er veel regen valt, denk ik dat je er al helemaal niet geraakt.
De mensen kunnen hun problemen uitleggen, de klachten worden genoteerd en dan is er een andere persoon, die allerlei medicijnen voor de klachten meegeeft(gratis).
Wat wel raar is dat mensen echt in een rij staan aan te schuiven en dan hun problemen, ziekte’s moeten vertellen en iedereen die gewoon staat mee te luisteren. Ik denk dat dit misschien ook wel wat mensen tegen houd. Maar op 4uur tijd zijn er 200 mensen achter medicijnen komen vragen, een onderzoek wordt er niet gedaan, er is geen dokter aanwezig. En 20 mensen hebben hun laten testen op HIV/AIDS. Waarvan 4 positief getest zijn.
Jammer dat ik geen Bemba spreek, want de mensen vanuit dit dorp spraken echt niet veel Engels, of nog net “How are you”.
Het was af en toe echt wel schrijnend, hoe jonge meisjes met al twee of mee kinderen rond liepen, uitgerafelde kleedjes, mensen die verschrikkelijke wonden hadden op hun benen enz. Ik heb mee de kindjes helpen wegen en de klachten van de patiënten opgeschreven. Ik vond het soms lastig om er zoals blanke maar wat tussen te zitten. Op een gegeven moment zit er een meisje bij ons met haar kindje, we vroegen haar naar haar naam en die van het kindje. Het kindje noemde "muzungu"= "blanke" Ineens roept die zorgverstrekker over die hele plaats Muzungu like this one? En natuurlijk wijzend naar mij, iedereen die daar begint te lachen!! Jaa.. da's zijn dus lastige (rode kaakjes:) maar wel grappige momenten!
Wednesday, March 12, 2008
YOUTH day
Vandaag is het jeugddag, een vrije dag voor iedereen!
Ik ben samen met een hele bende ex-vrijwilligers de organisatie (SPW) gaan kuisen in “General Hospital” op de kinderafdeling. Op een korte tijd is daar heel veel goed werk gebeurd! Echt verschrikkelijk hoe weinig en slechte infrastructuur, materiaal,… daar aanwezig is. Nu blinkt alles! Als afsluiter heeft Manny, program manager, ook heel veel appelsientjes en bananen geschonken aan de kinderen!
Ja die loyaliteit, verbondenheid, inzet, energie, vrijwilligheid van deze jongeren hier, is iets wat je in België niet vaak tegen komt denk ik!
Ik ben samen met een hele bende ex-vrijwilligers de organisatie (SPW) gaan kuisen in “General Hospital” op de kinderafdeling. Op een korte tijd is daar heel veel goed werk gebeurd! Echt verschrikkelijk hoe weinig en slechte infrastructuur, materiaal,… daar aanwezig is. Nu blinkt alles! Als afsluiter heeft Manny, program manager, ook heel veel appelsientjes en bananen geschonken aan de kinderen!
Ja die loyaliteit, verbondenheid, inzet, energie, vrijwilligheid van deze jongeren hier, is iets wat je in België niet vaak tegen komt denk ik!
Zondag: Lower Zambezi
Luc, broer van Yves heeft een 4x4, handig dus! Het was een tripje van iets meer dan 2uur! Over het algemeen was het een goed aangelegde weg, dus dat verliep vlot! Ondertussen genieten van het mooie landschap, prachtige ongerepte natuur, bergen, aapjes die de straat oversteken, overal geitjes, en natuurlijk ook hier en daar wat magere koeienJ
We gingen naar een lodge, van Hollandse uitbaters, dat was wel grappig, Luc kende die natuurlijk weer, ik heb de indruk dat hij iedereen hier kent!
Deze lodge was vlak aan de rivier gelegen, mooi uitzicht! We hebben hier lekker gegeten, gezwommen, genoten van het goede weer. Wanneer er wat wolken kwamen (minder warm!), hebben we ook een 2uur lange bootsafari gedaan. Heel leuke ervaring! Super veel hippo’s tegen gekomen, maar die zijn bijna steeds volledig onder water en laten af en toe hun ogen, bek, hoofd,… eens zien. Naar tschijnt zijn dit heel gevaarlijke dieren, op het land? We hebben ook heel veel mooie vogels en olifanten gezien:) Wanneer je een safari op het land doet heb je ook kans op leeuwen en hyena’s, niet gezien dus!
Echt een zalige dag!
'S avonds bij Luc gelogeerd en gehaktballetjes in tomatensaus met platte patatjes gegeten,
echt Belgisch eten:)
Maandag ochtend om 7uur gingen we de bus terug naar huis nemen, ik had met mijn “baas” afgesproken om na de lunch te beginnen werken, allemaal: “no problem!”
Afgezet door Luc aan het busstation werden we weer bestormd door proppers, nee niet voor discotheken, maar voor hun bus! Er werd ons verteld dat we om 7.30u een bus naar Kabwe hadden, perfect dachten wij! Jaa wat we natuurlijk niet wisten, is dat de bus enkel vertrekt, als ze helemaal vol is! Maar tot de laatste plaats dan hé! We zaten op een grote bus, met 70 plaatsen (kleintjes zijn sneller vol, maar Yves had zijn gitaar bij, dus dat ging niet!)
De bus was om 10u nog niet weg, ik nog eens gaan vragen wanneer we vertrokken…
Om 12u komen we er achter, dat de bus enkel vertrekt dat ze helemaal vol is! En er waren dan nog meer dan 20 plaatsen vrij! Ons geld kregen we niet terug, dus veranderen van bus, was dus geen optie!
Verschrikkelijk, écht! Relativeren, geduld hebben en u vooral ni druk maken! We hebben dus 8u zitten wachten!!8u! Gewoon om gek te worden eigenlijk! Je moet je dat eens in België voorstellen! Als je daar staat te wachten komen ze dan ook nog eens te gekke dingen verkopen, wij hebben dus een spiegel, petjes, een film, eten, drinken,… gekocht, en natuurlijk heel veel gelachen, op den duur wordt ge daar simpel van!Twas dan ook nog eens 37 graden:)
Eindelijk vertrokken: Nog geen 100 meter verder, Yves zegt nog, wat kan er nu nog misgaan: botst er toch wel een vrachtwagen tegen het wiel van die bus zeker? Midden op een super druk rondpunt, stopt die bus gewoon, stapt uit, vanalles aan de hand, stapt relatief snel terug in, beetje verder weer een half uur aan de kant om alles te bespreken!
Uiteindelijk waren we tegen 17u ’s avonds in Kabwe! Niet gewerkt dus vandaag!
Van het paradijs (Lower Zambezi) naar de hell(bus!)
We gingen naar een lodge, van Hollandse uitbaters, dat was wel grappig, Luc kende die natuurlijk weer, ik heb de indruk dat hij iedereen hier kent!
Deze lodge was vlak aan de rivier gelegen, mooi uitzicht! We hebben hier lekker gegeten, gezwommen, genoten van het goede weer. Wanneer er wat wolken kwamen (minder warm!), hebben we ook een 2uur lange bootsafari gedaan. Heel leuke ervaring! Super veel hippo’s tegen gekomen, maar die zijn bijna steeds volledig onder water en laten af en toe hun ogen, bek, hoofd,… eens zien. Naar tschijnt zijn dit heel gevaarlijke dieren, op het land? We hebben ook heel veel mooie vogels en olifanten gezien:) Wanneer je een safari op het land doet heb je ook kans op leeuwen en hyena’s, niet gezien dus!
Echt een zalige dag!
'S avonds bij Luc gelogeerd en gehaktballetjes in tomatensaus met platte patatjes gegeten,
echt Belgisch eten:)
Maandag ochtend om 7uur gingen we de bus terug naar huis nemen, ik had met mijn “baas” afgesproken om na de lunch te beginnen werken, allemaal: “no problem!”
Afgezet door Luc aan het busstation werden we weer bestormd door proppers, nee niet voor discotheken, maar voor hun bus! Er werd ons verteld dat we om 7.30u een bus naar Kabwe hadden, perfect dachten wij! Jaa wat we natuurlijk niet wisten, is dat de bus enkel vertrekt, als ze helemaal vol is! Maar tot de laatste plaats dan hé! We zaten op een grote bus, met 70 plaatsen (kleintjes zijn sneller vol, maar Yves had zijn gitaar bij, dus dat ging niet!)
De bus was om 10u nog niet weg, ik nog eens gaan vragen wanneer we vertrokken…
Om 12u komen we er achter, dat de bus enkel vertrekt dat ze helemaal vol is! En er waren dan nog meer dan 20 plaatsen vrij! Ons geld kregen we niet terug, dus veranderen van bus, was dus geen optie!
Verschrikkelijk, écht! Relativeren, geduld hebben en u vooral ni druk maken! We hebben dus 8u zitten wachten!!8u! Gewoon om gek te worden eigenlijk! Je moet je dat eens in België voorstellen! Als je daar staat te wachten komen ze dan ook nog eens te gekke dingen verkopen, wij hebben dus een spiegel, petjes, een film, eten, drinken,… gekocht, en natuurlijk heel veel gelachen, op den duur wordt ge daar simpel van!Twas dan ook nog eens 37 graden:)
Eindelijk vertrokken: Nog geen 100 meter verder, Yves zegt nog, wat kan er nu nog misgaan: botst er toch wel een vrachtwagen tegen het wiel van die bus zeker? Midden op een super druk rondpunt, stopt die bus gewoon, stapt uit, vanalles aan de hand, stapt relatief snel terug in, beetje verder weer een half uur aan de kant om alles te bespreken!
Uiteindelijk waren we tegen 17u ’s avonds in Kabwe! Niet gewerkt dus vandaag!
Van het paradijs (Lower Zambezi) naar de hell(bus!)
Zaterdag: Lusaka
Vroeg opgestaan, nog kapot van de avond er voor!
Met het busje richting Lusaka! Afgestapt van de bus, kwerd daar aangevallen door taxi chauffeurs, eindelijk allemaal afgewimpeld… Het plan was dus te voet te gaan naar jeugdherberg, jaa nog geen 20 meter verder wordt ik daar al lastig gevallen door zatte mensen, toch snel een taxi in! Woekerprijzen natuurlijk in de hoofdstad:)
Ik had gereserveerd in een backpackers ding: Chachacha, echt heel gezellig en leuk, zie foto! Yves was al vanaf donderdag in Lusaka, maar die verblijft bij zijn broer. ’S Middags hadden we afgesproken om samen iets te eten, daar zijn we nog een hele bende vrienden van zijn broer tegen gekomen, waar we eigenlijk de hele middag met opgetrokken hebben! ’S Avonds iets gaan eten en dan naar de cinema geweest, slechtste film ooit denk ik: “The Jumper”. Terug aangekomen in chachacha, nog iets gedronken in het barretje aan het zwembad, vakantiestijl:)
Aan de praat geraakt met wat mensen, die op doorreis zijn, jaa wat een leven dat die hebben:)
Dan nog telefoon gekregen van Yves of ik zondag niet meeging met hem en zijn broer naar Lower Zambezi. Natuurlijk:)
Met het busje richting Lusaka! Afgestapt van de bus, kwerd daar aangevallen door taxi chauffeurs, eindelijk allemaal afgewimpeld… Het plan was dus te voet te gaan naar jeugdherberg, jaa nog geen 20 meter verder wordt ik daar al lastig gevallen door zatte mensen, toch snel een taxi in! Woekerprijzen natuurlijk in de hoofdstad:)
Ik had gereserveerd in een backpackers ding: Chachacha, echt heel gezellig en leuk, zie foto! Yves was al vanaf donderdag in Lusaka, maar die verblijft bij zijn broer. ’S Middags hadden we afgesproken om samen iets te eten, daar zijn we nog een hele bende vrienden van zijn broer tegen gekomen, waar we eigenlijk de hele middag met opgetrokken hebben! ’S Avonds iets gaan eten en dan naar de cinema geweest, slechtste film ooit denk ik: “The Jumper”. Terug aangekomen in chachacha, nog iets gedronken in het barretje aan het zwembad, vakantiestijl:)
Aan de praat geraakt met wat mensen, die op doorreis zijn, jaa wat een leven dat die hebben:)
Dan nog telefoon gekregen van Yves of ik zondag niet meeging met hem en zijn broer naar Lower Zambezi. Natuurlijk:)
Vrijdagavond: Miss Nkruhuma
De plaatselijke hogeschool: lerarenopleiding, organiseerde een Miss verkiezing voor de studenten. SPW, mocht gratis binnen en Veronique van SPW zetelde in de jury. Met een bende collega’s gingen we een kijkje nemen. Ik was echt benieuwd! Het werd een heel grappige avond: eerst 2uur optredens: playback, slecht geluid en alles wat kan mis gaan is dan ook mis gegaan! Wel erg…
Daarna begon de verkiezing echt, we hebben echt kapot gegaan van ’t lachen, verschillende outfits en verschillende opdrachtjes, zoals bij ons dusJ
Maar er zaten er heel grappige-originele tussen! Dit afgewisseld met optredens van de lokale bekenden!
Ondertussen ook een kijkje gaan nemen op deze hogeschool, super groot, 600 leerlingen en 400 bedden voor diegene die ook op de campus blijven slapen(kot).
Ik heb het einde van de show niet gehaald, te moe van de hele week, en zaterdagochtend om 7uur vertrek ik naar Lusaka!
Daarna begon de verkiezing echt, we hebben echt kapot gegaan van ’t lachen, verschillende outfits en verschillende opdrachtjes, zoals bij ons dusJ
Maar er zaten er heel grappige-originele tussen! Dit afgewisseld met optredens van de lokale bekenden!
Ondertussen ook een kijkje gaan nemen op deze hogeschool, super groot, 600 leerlingen en 400 bedden voor diegene die ook op de campus blijven slapen(kot).
Ik heb het einde van de show niet gehaald, te moe van de hele week, en zaterdagochtend om 7uur vertrek ik naar Lusaka!
Thursday, March 6, 2008
Kara Counseling project
Gisteren ben ik samen met Yves een ander project van Kara Counseling gaan bezoeken. Dit was gelegen te Makululu, dit is de 2de grootste compound van het hele Afrikaanse continent. Ik kan de grote daar van moeilijk in schatten, omdat wij enkel op de weg naar het centrum gereden hebben, dat is de hoofdweg, het middelpunt, maar het is naar tschijnt enorm groot. Enorm veel mensen samen in erbarmelijke omstandigheden. Heel veel van hen zijn getroffen door verschillende ziekte’s. Wat me ook heel hard is opgevallen, is dat er heel veel kinderen waren. Er werd me verteld, dat er heel veel kinderen hun ouders of toch één ouder verloren zijn omwille van HIV/AIDS, malaria, TB,…
Het zijn heel kleine huizen, vaak 1 ruimte, waarin ze met teveel mensen in samen leven. Het had enkele dagen een beetje geregend en de hoofdweg en sommige stukken grond zagen er omwille van de regen enorm slecht uit. Wat moet het dan zijn, als het regenseizoen echt bezig is?
Het project heeft zowel klasjes, voor kleuters (zie foto’s), als een plaats waar ze VCT Voluntary Counseling and Testing)doen, er zijn mensen die huisbezoeken en outreachend werken, er worden trainingen gegeven aan mensen, die op die manier ook home based care kunnen doen. Het was echt heel interessant om te zien. De meest kwetsbare mensen proberen ze op te zoeken en te bereiken.
Ze hebben ook een grootouders project, omdat vele ouders van de kinderen gestorven zijn, proberen ze met de grootouders te werken. Die grootouders krijgen daar op dat domein dan ook een stukje grond om te bewerken, de oogst mogen ze dan zelf verdelen. Een goed idee, maar er werd helemaal niet gewerkt op dat stukje grond, we gingen een kijkje nemen met Mary (manager Kara Counseling) en zij zag dat ze er weed geplant hadden. Ja ik vond dat eerst grappig, maar eigenlijk is dat echt schrijnend.
De week in SPW is rustig begonnen, momenteel wat extra werk gekregen, eindelijk wat interessanter! Volgende week kan ik ook scholen bezoeken, waar de peer educators van SPW werken, lijkt me interessant! Eindelijk even uit het kantoor!
Vandaag heb ik mijn visum verlengd, dit moet je maandelijks doen!
Wat een rompslomp, beetje omslachtig eigenlijk!
Iedereen raad je dus aan (ook de ambassade van Zambia in België) dat je niet mag zeggen dat je hier werkt, dus je moet zeggen dat je hier wat aan het rond reizen bent.
En die blijven dan zo van die lastige vragen stellen, echt stom eigenlijk…
Ze zeiden dat het opvallend was, dat er zoveel Belgen in Kabwe waren: “Hoe komt dat eigenlijk?” Ik: “Ik heb geen idee, ik heb er nog geen enkele andere ontmoet!” Op dat moment wandelt natuurlijk Yves daar binnenJ
Jaa … grappig!
Maar het is in orde!
Dit weekend een tripje naar Lusaka!
Het zijn heel kleine huizen, vaak 1 ruimte, waarin ze met teveel mensen in samen leven. Het had enkele dagen een beetje geregend en de hoofdweg en sommige stukken grond zagen er omwille van de regen enorm slecht uit. Wat moet het dan zijn, als het regenseizoen echt bezig is?
Het project heeft zowel klasjes, voor kleuters (zie foto’s), als een plaats waar ze VCT Voluntary Counseling and Testing)doen, er zijn mensen die huisbezoeken en outreachend werken, er worden trainingen gegeven aan mensen, die op die manier ook home based care kunnen doen. Het was echt heel interessant om te zien. De meest kwetsbare mensen proberen ze op te zoeken en te bereiken.
Ze hebben ook een grootouders project, omdat vele ouders van de kinderen gestorven zijn, proberen ze met de grootouders te werken. Die grootouders krijgen daar op dat domein dan ook een stukje grond om te bewerken, de oogst mogen ze dan zelf verdelen. Een goed idee, maar er werd helemaal niet gewerkt op dat stukje grond, we gingen een kijkje nemen met Mary (manager Kara Counseling) en zij zag dat ze er weed geplant hadden. Ja ik vond dat eerst grappig, maar eigenlijk is dat echt schrijnend.
De week in SPW is rustig begonnen, momenteel wat extra werk gekregen, eindelijk wat interessanter! Volgende week kan ik ook scholen bezoeken, waar de peer educators van SPW werken, lijkt me interessant! Eindelijk even uit het kantoor!
Vandaag heb ik mijn visum verlengd, dit moet je maandelijks doen!
Wat een rompslomp, beetje omslachtig eigenlijk!
Iedereen raad je dus aan (ook de ambassade van Zambia in België) dat je niet mag zeggen dat je hier werkt, dus je moet zeggen dat je hier wat aan het rond reizen bent.
En die blijven dan zo van die lastige vragen stellen, echt stom eigenlijk…
Ze zeiden dat het opvallend was, dat er zoveel Belgen in Kabwe waren: “Hoe komt dat eigenlijk?” Ik: “Ik heb geen idee, ik heb er nog geen enkele andere ontmoet!” Op dat moment wandelt natuurlijk Yves daar binnenJ
Jaa … grappig!
Maar het is in orde!
Dit weekend een tripje naar Lusaka!
Saturday, March 1, 2008
Post
De hele week lag het internet in heel Kabwe plat, de ene keer is er geen elektriciteit, de andere keer is het gewoon kapot, ofwel gaat het internetcafé gewoon niet open, … relativeren dus:)
Deze week heb ik weer een drukke week gehad! De stage in SPW verloopt, met ups en downs,… Ik probeer ook wat andere organisaties te bezoeken. Zo ben ik gisteren met een paar andere Belgen, de AIDS-hospies van Kara Counseling gaan bezoeken. Ik voelde me daar helemaal niet op men gemak: wij blanken, komen daar zo een beetje kijken naar de miserie van iemand anders,… Ik kreeg er kriebels van!
Naast het hospie was er ook een “kindergarden”, super schattige kinderen maar wel heel aanhankelijk. Ze zagen ons en ze wouden ons allemaal aanraken, spelletjes met ons spelen,…
Naast dit hospitaal was ook een naaiatelier, leuke spulletjes, hier hebben we dus wel heel wat gekocht:) Het is dan ook ineens voor een goed doel!
’S Avonds zijn we nog een keer met de hele Belgische bende, gaan eten, gezellig!
Maar wanneer we daarna nog iets ergens anders wouden gaan drinken, kwamen we op straat enkele straatkinderen, die overdag naar de stageplaats van Yves gaan(Sabels), tegen. Ze lagen allemaal tegen en op elkaar op het voetpad te slapen. Echt jammer, want in Sabels hebben ze ook een nachtopvang.
Gisteren en vandaag waren er al verschillende regenbuien en een fameus onweer. Net nu dat het weekend begint!
Vanavond is het een verjaardagsfeesje van één van de Belgische meiden!
Deze week heb ik weer een drukke week gehad! De stage in SPW verloopt, met ups en downs,… Ik probeer ook wat andere organisaties te bezoeken. Zo ben ik gisteren met een paar andere Belgen, de AIDS-hospies van Kara Counseling gaan bezoeken. Ik voelde me daar helemaal niet op men gemak: wij blanken, komen daar zo een beetje kijken naar de miserie van iemand anders,… Ik kreeg er kriebels van!
Naast het hospie was er ook een “kindergarden”, super schattige kinderen maar wel heel aanhankelijk. Ze zagen ons en ze wouden ons allemaal aanraken, spelletjes met ons spelen,…
Naast dit hospitaal was ook een naaiatelier, leuke spulletjes, hier hebben we dus wel heel wat gekocht:) Het is dan ook ineens voor een goed doel!
’S Avonds zijn we nog een keer met de hele Belgische bende, gaan eten, gezellig!
Maar wanneer we daarna nog iets ergens anders wouden gaan drinken, kwamen we op straat enkele straatkinderen, die overdag naar de stageplaats van Yves gaan(Sabels), tegen. Ze lagen allemaal tegen en op elkaar op het voetpad te slapen. Echt jammer, want in Sabels hebben ze ook een nachtopvang.
Gisteren en vandaag waren er al verschillende regenbuien en een fameus onweer. Net nu dat het weekend begint!
Vanavond is het een verjaardagsfeesje van één van de Belgische meiden!
Monday, February 25, 2008
Subscribe to:
Posts (Atom)
