Kara Counseling project

Gisteren ben ik samen met Yves een ander project van Kara Counseling gaan bezoeken. Dit was gelegen te Makululu, dit is de 2de grootste compound van het hele Afrikaanse continent. Ik kan de grote daar van moeilijk in schatten, omdat wij enkel op de weg naar het centrum gereden hebben, dat is de hoofdweg, het middelpunt, maar het is naar tschijnt enorm groot. Enorm veel mensen samen in erbarmelijke omstandigheden. Heel veel van hen zijn getroffen door verschillende ziekte’s. Wat me ook heel hard is opgevallen, is dat er heel veel kinderen waren. Er werd me verteld, dat er heel veel kinderen hun ouders of toch één ouder verloren zijn omwille van HIV/AIDS, malaria, TB,…
Het zijn heel kleine huizen, vaak 1 ruimte, waarin ze met teveel mensen in samen leven. Het had enkele dagen een beetje geregend en de hoofdweg en sommige stukken grond zagen er omwille van de regen enorm slecht uit. Wat moet het dan zijn, als het regenseizoen echt bezig is?

Het project heeft zowel klasjes, voor kleuters (zie foto’s), als een plaats waar ze VCT Voluntary Counseling and Testing)doen, er zijn mensen die huisbezoeken en outreachend werken, er worden trainingen gegeven aan mensen, die op die manier ook home based care kunnen doen. Het was echt heel interessant om te zien. De meest kwetsbare mensen proberen ze op te zoeken en te bereiken.
Ze hebben ook een grootouders project, omdat vele ouders van de kinderen gestorven zijn, proberen ze met de grootouders te werken. Die grootouders krijgen daar op dat domein dan ook een stukje grond om te bewerken, de oogst mogen ze dan zelf verdelen. Een goed idee, maar er werd helemaal niet gewerkt op dat stukje grond, we gingen een kijkje nemen met Mary (manager Kara Counseling) en zij zag dat ze er weed geplant hadden. Ja ik vond dat eerst grappig, maar eigenlijk is dat echt schrijnend.

De week in SPW is rustig begonnen, momenteel wat extra werk gekregen, eindelijk wat interessanter! Volgende week kan ik ook scholen bezoeken, waar de peer educators van SPW werken, lijkt me interessant! Eindelijk even uit het kantoor!

Vandaag heb ik mijn visum verlengd, dit moet je maandelijks doen!
Wat een rompslomp, beetje omslachtig eigenlijk!
Iedereen raad je dus aan (ook de ambassade van Zambia in België) dat je niet mag zeggen dat je hier werkt, dus je moet zeggen dat je hier wat aan het rond reizen bent.
En die blijven dan zo van die lastige vragen stellen, echt stom eigenlijk…
Ze zeiden dat het opvallend was, dat er zoveel Belgen in Kabwe waren: “Hoe komt dat eigenlijk?” Ik: “Ik heb geen idee, ik heb er nog geen enkele andere ontmoet!” Op dat moment wandelt natuurlijk Yves daar binnenJ
Jaa … grappig!
Maar het is in orde!


Dit weekend een tripje naar Lusaka!